Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
07.05.2021
Het lijkt wat al te gemakkelijk soms, de hedendaagse trend om eerder gepubliceerde stukken opnieuw te plaatsen. Waar een artikel vroeger na twee dagen in de kattenbak lag en hooguit met wat geluk een knipselmap haalde, worden sommige stukken nu keer op keer gerecycled. Vaak is dat geen probleem — dat bericht over het tekenseizoen komt elk jaar terug en wat kan je er voor nieuws over vertellen - soms is het storend — ‘hé, nieuws…oh dat heb ik al gelezen’ - maar er zijn ook momenten dat het niet meer dan logisch is. Omdat het, zoals in dit geval, tien jaar na het overlijden van Seve, nog altijd een niet te bevatten gemis is. Seve Ballesteros is alweer een decennium dood. De woorden die ik bij die gelegenheid op deze plek schreef, mogen wat mij betreft best nog een keer gelezen worden.
Zaterdagmorgen 7 mei 2011 stond de golfwereld ineens stil.
Hoewel het na een bericht op zijn website een dag eerder niet als een verrassing kwam, was de schok over het verlies van een van de groten uit het Europese golf voelbaar tot in elke uithoek van de golfwereld.
In Spanje, waar toevalligerwijze het Spaans Open aan de gang was, stapten zijn vrienden Olazabal en Jiménez vrijdag al met tranen in hun ogen van de baan, niet in staat een woord uit te brengen over het schijnbaar onvermijdelijke.
Seve was aan de verliezende hand in zijn strijd om te blijven leven.
De tijd dat de Spanjaard opkwam, de tijd dat hij op zijn best was, heb ik niet actief en als golfer meegemaakt, maar bij sommige sporters is dat ook niet nodig om geraakt te worden door hun talent, hun passie, hun klasse.
Seve was zo’n sporter.
De interviews, de filmpjes, de foto’s, ze stralen allemaal kracht, doorzettingsvermogen en ongelofelijk veel passie uit. Wat Woods eind jaren negentig in Amerika deed, deed Ballesteros bijna twintig jaar daarvoor al in Europa. Vrijwel in zijn eentje maakte hij golf sexy, een sport om vol overgave van te genieten, uitbundig en gepassioneerd.
De meest charismatische golfer die Europa ooit heeft gehad stond bekend om zijn vermogen uit onmogelijke situaties te ontsnappen — ook als niemand dit nog voor mogelijk hield — maar uit de greep van deze ziekte was geen uitweg te vinden. Bijna 2,5 jaar nadat hij voor het eerst werd geopereerd aan wat nu een fatale hersentumor blijkt te zijn geweest, moest hij de strijd staken.
Seve is dood maar hij zal alleen maar groter worden.
Zoals dat hoort bij echte legendes.
Severiano Ballesteros 9 april 1957 – 7 mei 2011
Na het grandioze succes van de Nations Cup in eigen land is de schroom groot onder de leden. Maar de tien durfals die ook dit keer hun land willen verdedigen, dit keer op Sussex in Engeland, zijn bekendgemaakt door captain Hélène Wiesenhaan.
Pim schreef met de redactie. Hi Anton, Nadat Peter vorige week enkele uren voor ons matchplayduel om zeer begrijpelijke redenen moest afzeggen, moest ik dat doen voor ons duel op 1 juli… En zeker de eerste 2 weken daarna kan ik niet spelen! Ik krijg namelijk a.s. maandag een pacemaker (niets ernstigs, daar kun je 100 mee worden); die datum werd me plotseling op weg naar Welderen meegedeeld. Derhalve heb ik de winst aan Peter ‘geschonken’. Zal ik nog een piepklein stukkie plus foto doorsturen of niet? Of is dat mosterd na de maaltijd? Pim Pim, Stuur maar door hoor. Altijd leuk. Groet, Anton
Het was niet eenvoudig om een datum voor onze matchplay wedstrijd te vinden. Uiteindelijk werd het19 juni, een dag die als zeer warm de boeken in zal gaan. Nadat door clubtechnische zaken de afslag vervroegd werd van 15.00 naar 09.00 konden we op de verder rustige en mooie baan van de Golfresidentie in Dronten gaan afslaan.
Vooraf hoopte ik het moeten schrijven van een verslag nog een paar rondjes uit te kunnen stellen. We speelden op Haverley. Voor mij onbekend, en net zo onbekend was het voor mij dat er in brabant een woonkasteel is gebouwd waar de golfbaan omheen zwiert. De wedstrijd tegen Hannie voelde als Nederland-Japan. Het zou moeten kunnen, maar vooral Japan niet onderschatten. Waar de voetbalwedstrijd eindigde in een (teleurstellend) gelijkspel, ging het in onze matchplay met rasse schreden richting Duitsland-Curacao.
We beleefden op 19 juni twee primeurs op de Haarlemmermeersche Golfclub, met -sch. De eerste: het was de tot dusver warmste dag van 2026, met temperaturen die in het zuidoosten van het land opliepen tot 36 graden Celsius. Zo gek was het in Cruquius/Haarlemmermeer niet, maar de thermometer stond op 34,2 toen we ‘s middags om drie uur afsloegen op het Leeghwater-Lyndenparcours.
Niet zo lang geleden gaf de Chinese golfer Haotong Li een interessante persconferentie. Hij worstelde al maanden met zijn spel en klopte aan bij zijn psycholoog. Haar advies ging over de goede en de slechte versie van jezelf op de golfbaan. Zodra die slechte versie opduikt, stuur je hem gewoon weg.