Retourtje Hardelot

Wat deed ik op 28 maart 1994? Niet golfen, dat weet ik zeker. Daarmee begon ik immers pas in 2000. Werken misschien? Ik zat niet te schrijven, dat weet ik ook zeker. Daarmee begon ik immers pas in 2002. Of, ik weet het niet zeker maar de kans is groot, zat ik ergens te mopperen op Ajax na een van die uitzonderlijke nederlagen tegen de aartsrivaal?

Een dag eerder had mijn clubje verloren in de Kuip. Het succesvolle team van 1995 was in aanbouw, John de Wolf en Ruud Heus vonden gaten in de defensie, en veel meer nog dan nu, tekende dat mijn humeur voor dagen. De tv bleef uit, kranten ongelezen, de telefoon onbeantwoord. Sluit de wereld maar even buiten. Half Europa trok ik die jaren door met Ajax, veel belangrijkers was er niet. En als ik eens niet mee kon, dan was er altijd wel een bar waar we met een mannetje of tien, twintig neerstreken. Knappe jongen die daar tussen kwam.

Al gold dat ook voor knappe vrouwen…

Glashelder staat me 22 november 1995 voor de geest. De eerste verjaardag die ik meemaakte van mijn kersverse vriendin, maar ook (en vooral…) de dag dat Ajax voor de Champions League uit speelde tegen Real Madrid(externe link), in wat decennialang de beste wedstrijd van Ajax ooit werd genoemd. Een half uur voor er in Estadio Bernabéu werd afgetrapt, werd ik door mijn schoonvader naar de deur begeleid, hij kon mijn gezucht over het missen van de wedstrijd niet meer aan. ‘We zien je straks wel weer’, hoorde ik nog net toen hij de deur achter me dicht deed. Natuurlijk voelde ik me schuldig, maar spijt kreeg ik niet. Niet alleen werd mijn vriendin mijn vrouw, de staande ovatie die het Spaanse publiek na de demonstratie gaf, klonk nog weken na.

Afijn, terug naar golf en maart 1994. Het moment dat een aantal heren in Frankrijk besloot een club voor golfspelende journalisten op te richten. Bladerend door oude lustrumboeken zie ik bij die eerste bijeenkomst Charles Taylor, Pim Donkersloot, Leo van de Ruit, Robbie natuurlijk, en anderen, allen een kwart eeuw jonger en zoveel herinneringen rijker. De lustra regen zich aaneen, honderden wedstrijden werden gespeeld, dagen, maanden, jaren in elkaars gezelschap doorgebracht. Het motto ‘elkaar een gezellige dag bezorgen’ meestal in de praktijk gebracht. Er werd gewonnen, er werd verloren, er werd gelachen er werd gehuild. En nog, al 25 jaar, en wie weet nog voor hoeveel jaren hierna. In eigen land, over de grens, op nieuwe banen, op oude banen, met oude vrienden en altijd weer met nieuwe vrienden. Dat maakt de nvgj tot de club die het al zo lang is, een club die inmiddels toe is aan zijn vijfde lustrumviering.

Iets meer dan 25 jaar na de oprichtingsvergadering trekt een bont gezelschap binnenkort opnieuw naar Hardelot om die oprichting te gedenken en het bestaan te vieren. Dat gaat me een feestje worden, eentje waar je zeker bij wil zijn, al zie ik de hand van mijn schoonvader in gedachten weer naar die deurknop gaan.

Door de winst van Ajax(externe link) op Madrid in de achtste finale van de Champions League, staat uitgerekend in die week de volgende ronde van dat toernooi op het programma.

Bij voorbaat excuses voor mijn zuchten en steunen…. ik kom na de wedstrijd wel terug.