Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
11.08.2022
Regthuys - het verslag
Alex vermaakt zich met zijn flightgenoten Marijke en Annette.
Na een ongelooflijk leuke dag op Regthuys rijden Henri van der Steen en ik huiswaarts. Voor mij zijn dat zo’n 180 autokilometers, voor Henri wat minder. En echt, net als twee weken geleden is het ook vandaag de moeite waard om zover te reizen. Bij het vertrek zien we aan de linkerzijde nog het vreemde kasteeltje van Winkel. Hier hoort een prachtig verhaal bij. Maar de geschiedenis van dit bouwsel laat ik graag over aan mijn chauffeur.
Komende winter vindt hij vast weer allerlei informatie op de diverse social mediaplatforms, waarover hij vervolgens schrijft. En wij, leden van de NVGJ, durven dat niet hardop te zeggen, wij smullen daarvan. En geloof het of niet, zijn verhalen worden voortaan getypt op het door mij onterecht gewonnen toetsenbord. Henri tikt namelijk al zo’n jaar op een van zijn computermannetje geleende toetsenbord. En waarom dan, zou je zeggen? Op zijn oude geliefde keyboard blijven de letters ‘w’, ‘e’ en ‘q’ hangen. En dat is toch lastig als je af en toe een stukje hele verhalen schrijft of zelfs boekrecensies voor het blad MAX.
Mijn ‘gewonnen’ keyboard of toetsenbord mét muis aan een snoertje, doneer ik bij het in zijn bolide stappen meteen aan Henri die helemaal blij is dat hij voortaan zonder hangende ‘w’, ‘e’ of ‘q’ kan typen. Eerder probeerde hij nog schrijver Crivain Francois te evenaren door een boek te schrijven zonder de hangende letters. Dat was een te grote uitdaging. De Franse schrijver schreef eerder een boek zonder een enkele letter ‘e’. Dat is echt een prestatie…. Wellicht wordt het winnaarsstukje van 3000 woorden komende dinsdag na de wedstrijd op Stippelberg op het nieuwe toetsenbord getypt? Zou leuk zijn!
Wat maakte dat het keyboard onterecht gewonnen is? Een klein foutje. Kan gebeuren…. De derde prijs, dit toestenbord, leek door mij te zijn gewonnen. Leo (van de Ruit) won een skateboard vanwege zijn ‘tweede’ plaats. Maar dit speeltje was eigenlijk voor Toussaint die de eerste plaats zou hebben maar uiteindelijk de tweede. Het klopte niet allemaal dit keer. Geen probleem: Toussaint houdt de ballen, Leo het skateboard; het toetsenbord mét muis gaat naar Henri die voor zijn vierde plek een fles wijn binnen wist te halen en Michiel ging met een fles sangria naar huis. Kan hij mooi opdrinken als hij volgende week na de wedstrijd op Stippelberg in het Fletcher hotel in Deurne overnacht.
Het begin van deze wedstrijddag
Om klokslag 11 parkeert Henri zijn elektrische auto – heel krapjes – op het parkeerterrein van Golf & Countryclub Regthuys. Links van ons, op het witte afscheidingsrandje, staat de dikke Volvo van Alex geparkeerd. Alex zit midden in een telefoongesprek als wij ‘ons beklag doen. Voordat Henri de auto ‘in’parkeert sta ik al buiten. Dat kan niet anders, want er is amper een halve meter tussen Henri’s auto en de rechts geparkeerde auto die ook op het randje staat. Om geen tijd te verspillen leg ik mijn tasje en batterij van de Motocaddy alvast op de grond en til mijn trolley uit de auto. Op datzelfde moment rijdt Alex achteruit om zijn auto wat schappelijker te parkeren. Heel lief.
Helaas rijdt zijn achterwiel over mijn tasje….. Ik schrik. Want in het tasje zit mijn telefoon, leesbril en verder wat onbelangrijke zaken. Wonder boven wonder is alleen mijn bril kapot. Mijn telefoon is nog heel. Opluchting volgt en Alex biedt zelfs nog aan een nieuwe bril te betalen. Wat echt niet nodig is, want het is een goedkoop brilletje en toe aan vernieuwing. Er ontbrak al een pootje. Zelf moet ik er eigenlijk ook erg om lachen. Niet zo handig om mijn tasje zo op de stenen te leggen!
Vandaag zijn we met een klein clubje, worden hartelijk ontvangen en krijgen ook nog een door baan manager Pieter beschikbaar gestelde Regthuysbal waarmee we een fles wijn kunnen verdienen. Voorwaarde, zo vertelt Ger Laan: met deze ene bal speel je alle 18 holes uit. Zelf speel ik graag met mijn eigen balletjes, maar vindt het zo’n leuk idee dat ik toch besluit met het geschonken balletje de baan in te gaan. Dat loopt voor mij goed af: niet alleen omdat ik met maar liefst 38 punten binnenkom (handicap weer verlaagd, nu naar 13.0), maar ook omdat niemand anders van onze club van het begin tot het einde dezelfde bal in de baan kan houden.
Ondanks de droogte in Nederland ziet de baan er groen uit. De greens zijn fantastisch. In combinatie met de lengte van de baan – ik lig bij een groot aantal par 4’s met twee slagen op de green – is deze baan voor mij een perfect te spelen baan. Met mijn flightgenoten Annette de Jong en Alex de Vries hoeven we nauwelijks te zoeken, we lopen lekker door en houden het heel gezellig. Alex heeft af en toe niet in de gaten dat hij bij de rode tee moet stoppen om ons te laten slaan wat resulteert in een paar blauwe plekken op mijn enkel. Maar ook dat mag de pret niet drukken. We spelen alle drie niet onverdienstelijk, verbazen ons af en toe wel over een verdwaalde golfer die tussen de eerdere flight en die van ons loopt. Dat maakt dat we af en toe moeten wachten. Maar ook dat mag de pret niet drukken.
Op het terras is het goed toeven, we worden door de aardige dames van de bediening verwend met o.a. een amuse en een hoofdgerecht (keuzen we zelfs uit vijf gerechten).
Toch nog even een tip voor het geval we in de toekomst weer op Regthuys mogen spelen: de kleedkamers zijn erg gehorig. Je verstaat letterlijk álles wat in de naastgelegen kleedkamer gezegd wordt!
Marijke Brouwers
Regthuys - de uitslag
Het waren ideale omstandigheden op Regthuys: schitterend weer en een baan in topconditie. Dat was in de scores terug te zien. Van de 23 deelnemers waren er 14 die 30 of meer stablefordpunten binnen brachten. Marijke Brouwers liet in de A-groep zien wie daar momenteel de lakens uitdeelt en in de B scoorde Toussaint Kluiters bijzonder goed. Eric Venghaus liet wederom een monsterscore noteren.
A-categorie plhc stbf
1. Eric Venghaus 13 39
2. Marijke Brouwers 14 38
3. Leo van de Ruit 14 36
4. Jolanda Swart 13 34
5. Alex de Vries 11 33
6. Léon Klein Schiphorst 15 30
7. Helene Wiesenhaan 14 29
8. Charles Taylor 16 23
B-categorie
1. Toussaint Kluiters 18 37
2. Henri van der Steen 15 35
3. Michiel van Kleef 26 35
4. Ger Laan 21 34
5. Hannie Verhoeven 21 34
6. Ruud Taal 24 32
7. Hans Botman 29 32
8. Andy Houtkamp 18 30
9. Peter Keijzer 24 29
10. Annette de Jong 18 28
11. René Brouwer 21 26
12. Lex Hiemstra 21 25
13. Roland Reinders 17 22
14. Paul Boehlé 25 21
15. William Wollring 26 NR
Het is 'reisleider' Hans Terol - samen met Christa Konijn van sponsor Fairway Golftravel - weer gelukt om een pareltje uit te zoeken als Surprisereis. Als Sinterklaas in Nederland is gaat de NVGJ naar Spanje. Dat pareltje is het internationaal bekende 5-sterren golfresort El Rompido, in het zuidwesten van Spanje. Een toplocatie.
Soms win je een prijs die je niet zomaar in de kast zet, maar die je echt moet beleven. Afgelopen oktober was zo'n moment op de Scherpenbergh, toen ik de eerste prijs in ontvangst mocht nemen: een compleet verzorgd rondje op de legendarische Haagsche, inclusief een uitgebreide lunch, aangeboden door Jolanda van Mr. Glow. Dinsdag 8 april, was het na lang uitkijken eindelijk zover. Een serene start in de vroege ochtend De wekker ging vroeg, maar dat was geen enkel probleem. Met een grote glimlach reed ik om 08:00 uur de oprit van de Haagsche op. Aankomen op een nog volledig verlaten golfbaan is een ervaring op zich; het voelt bijna als een goed bewaard geheim. Terwijl de eerste zonnestralen door de bomen prikten en de dauw nog glinsterde op de fairways, spotte ik een reetje, waarschijnlijk op zoek naar haar moeder. Die absolute stilte en de serene sfeer van de natuur in de vroege ochtend gaven me direct het gevoel van pure luxe. 18 holes in het paradijs Iets later ontmoette ik Jolanda, en na een hartelijk ontvangst sloegen we om 08:30 uur af. Het was alsof de wereld even stilstond; we hadden de hele baan nagenoeg voor onszelf. Spelen op de Haagsche is altijd een uitdaging, maar met de zon op ons gezicht, de perfecte staat van de greens en het fantastische gezelschap voelde elke hole als een cadeautje. We namen de tijd om te genieten van de prachtige uitzichten en het goede spel, wat deze dag echt een gouden randje gaf. Nagenieten met een glansrol voor Mr. Glow Na 18 holes vol sportiviteit en gezelligheid was het tijd voor het volgende hoogtepunt: een heerlijke lunch op het zonnige terras. Onder het genot van goed eten en mooie gesprekken lieten we de dag nog eens de revue passeren. Als kers op de taart bracht ik Jolanda na afloop nog even naar huis (en de wasstraat), waardoor niet alleen mijn humeur, maar ook mijn auto weer een complete opfrisbeurt kreeg. Mijn auto glanst weer als nooit tevoren, maar die typische Mr. Glow-glimlach? Die staat nog steeds op mijn gezicht en zal daar voorlopig ook niet verdwijnen. Jolanda, ontzettend bedankt voor de uitnodiging, de gastvrijheid en deze onvergetelijke dag op een van de mooiste banen van Nederland!
De indeling voor de Mr. Glow Matchplay staat online! Welkom bij een nieuw hoofdstuk in ons golfseizoen, waar spannende wedstrijden en sportieve uitdagingen wachten. De volledige bracket vind je nu op onze website. Zorg ervoor dat je snel contact opneemt met je tegenstander om een datum te plannen, en bekijk ook alvast wie je tegenstander in de tweede ronde kan zijn. Wij wensen alle deelnemers veel succes en plezier in deze competitie!
Er zijn golfers die de Joop van der Flier Trofee kennen als een vertrouwd ding. Iets wat ze regelmatig hebben zien staan. Iets dat ze misschien wel soms eerbiedig even aanraken en het dan weer terugzetten. Ruud Onstein bijvoorbeeld, die hem vier keer mee naar huis nam (1998, 2000, 2001 en 2009). Fred Sochacki greep hem drie jaar op rij, van 2006 tot en met 2008. Michiel Teeling driemaal (2010, 2014 en 2019). De trofee heeft zijn vaste klanten gehad. Mensen bij wie hij wist waar hij stond.
Beste NVGJ’vrienden, Anholt, 14maart 2026 Helaas heeft onze gezondheid ons beiden in de steek gelaten. Daarom zijn wij op zoek naar iemand die GolfOverDeGrens.comvan ons zou willen overnemen. De aanvragen blijven binnenkomen, dus het zou mooi zijn als we ALLES aan een opvolger kunnen overdragen tel whattsapp +49 1735743546 hartelijke groet en veel dank voor alles, wat we voor julliemochten organiseren en nog meer dank voor alle gezellige NVGJ evenementen die we met jullie mochten bijwonen. We zullen er nog lang van nagenieten! Eveline &Francesco Di Matteo
,,De dag na De Texelse, donderdag de 26-ste, staat-ie erop'', belooft Mr. Matchplay Louis Westhof. Telkens een hele klus om het schema samen te stellen, om mensen zo dichtbij huis als mogelijk aan elkaar te koppelen. Waardering alom. Ook bij sponsor Jolanda Swart die met haar bedrijf Mr. Glow Carwash de matchplaycompetitie heeft geadopteerd. (tekst leest door onder de foto) (foto Jolanda, pluizige blauwe trui, cocktail) 'Dagje golfen met de NVGJ is een cadeautje' (Ronald Massaut) Vraag het een willekeurig lid van de NVGJ. Jolanda Swart, 'zij is toch gewoon lid?' Nee, meespelend sponsor. Sinds 2020. Grenzen vervagen. Ook voor Jolanda zelf. ,,Het voelt inderdaad alsof ik 'gewoon lid' ben. Ik voel mij thuis bij de club. Een dagje golfen met de NVGJ is elke keer een cadeautje.'' Hoe het begon weet Jolanda nog precies. Het was na een rondje golf op haar eigen homecourse Rozenstein met sponsors Eric Venghaus en Alex Jongman. In het gesprek was ze beide mannen ineens kwijt. ,,Waar hebben jullie het over?'' ,,Wij zijn sponsor van de NVGJ, de Nederlandse Vereniging van Golf(spelende) Journalisten. Zo spelen we op de mooiste banen in Nederland én daarbuiten. Werkelijk top; koffietje en een beetje kletsen met iedereen. Dan golfen; 18 holes. Na afloop een hapje en een drankje, douchen, diner, wijntje, prijsuitreiking, koffie en naar huis. Een geweldige dag! Twee keer per maand, soms drie keer.'' Dat wilde Jolanda ook. ,,Dan moet je ook sponsor worden. 't Is een leuke club mensen. Dat ga je zeker leuk vinden'', beloofden beiden. 'Warm bad' En ze hadden gelijk, stelt Jolanda Swart nuchter vast. ,,Ik mocht een keer meedoen; sfeer proeven. Dat voelde meteen als een warm bad. Iedereen was zó aardig en voorkomend. Ik had een geweldige dag; echt genoten. Een cadeautje. Zo voelt het nog steeds.'' Behalve een jaarlijkse sponsorbijdrage aan de club is Jolanda met haar bedrijf Mr. Glow Carwash langs de N44 in Wassenaar naamgever van de Matchplaycompetitie. ,,Ik koos bewust voor de matchplay, omdat dit unieke wedstrijden zijn en de competitie het hele seizen duurt.'' Daarnaast adopteert zij jaarlijks als sponsor een clubwedstrijd. Dit jaar is dat Bentwoud op 17 juli waar zij ook de prijzen verzorgd. Daaronder - haast traditie - netjes met hoogwaardige, glimmende lakebals. Het visitekaartje van de hypermoderne Mr. Glow autowasstraat. Yogastudio Een autowasstraat, dat klinkt bijna mechanisch. Iets voor een techneut. Nee, hoor. Jolanda had 30 jaar een yogastudio en gaf daarnaast lessen in Qigong, een aan Thai Chi gerelateerde bewegingsvorm met wortels in taoïsme en bhoedisme. Behalve innerlijke rust werk je aan soepele en sterke spieren. Voor Jolanda werkt het. Niemand op de club zal haar ooit hebben zien 'ontploffen' En golfen kan ze ook. Dat doet ze - geschat - 'al bijna 40 jaar'. Actuele handicap is 14,0. Hoe komt een yoga- en Qigongdocente in een wasstraat annex benzinestation terecht? ,,Mijn man Ton had eerder een sportzaak en was actief als surfer. Hij startte het benzinestation en later ben ik ook ingestapt; hebben we het bedrijf uitgebouwd. Inmiddels heeft onze zoon de dagelijkse leiding.'' Respect Jolanda heeft 'groot respect' voor de wedstrijdorganisatie en actieve clubleden voor en achter de schermen. ,,Wedstrijden lopen echt gesmeerd. Van begin tot einde, van wedstrijdtafel (René Brouwer en Paul Bhoele, red.) tot en met de technische verwerking (Frank Uijlenbroek, red.).'' Jolanda spreekt ook grote waardering uit voor Hans Terol. Hoe het hem toch telkens lukt om elk jaar een aantrekkelijke toernooi-agenda te presenteren. Ze was zelf als vrijwilliger aanwezig op de EMGJ op Texel. ,,Wat 'we' daar hebben gedaan was fantastisch.'' Alle lof voor Cara de Vlaming. ,,Ze heeft een geweldig toernooi georganiseerd.'' (tekst leest door onder de foto) (foto Jolanda, bij de afslag op Texel) Jolanda begint met een gedegen voorbereiding aan het seizoen 2026. Ze was einde winter een maand in Portugal waar ze om-de-dag golf speelde, is actueel in voorbereiding op de start van de Nederlandse golfcompetitie. Ze golft en traint meerdere keren per week. Toekomst Als ondernemer bemoeit Jolanda zich niet met het reilen en zeilen binnen de NVGJ, maar herkent wat er gebeurt. ,,Ik begrijp het heel goed wanneer Hans Terol zegt, dat het steeds moeilijker wordt om tegen gereduceerd tarief een geweldige golfdag te organiseren. De wereld verandert snel. Niets is vanzelfsprekend, niets is voor eeuwig. Wat vandaag is, kan morgen zomaar anders zijn. Vaak is dat ook zo. Bijvoorbeeld als een jarenlange relatie ophoudt te bestaan. Dan moet je maar afwachten of bestaande afspraken nog gelden. Ik ken dat. Misschien moet je als individueel lid ook eens in jouw directe omgeving kijken of je de NVGJ kunt introduceren. De club, dat zijn wij zelf. De toekomst, die moeten we ook zelf vormgeven.''