PR-nachtmerrie

‘Het lijkt me niet makkelijk om nu Tiger te zijn’, schreef iemand ergens op een van de social media. Het was, naast heel veel hoon, een van de voorzichtige steunbetuigingen – althans, zo interpreteerde ik het – aan het adres van de voormalig nummer 1 van de wereld nadat de gevallen wereldster opnieuw voor het oog van de wereld te kijk stond nadat zijn mugshot viraal was gegaan.

Maandagmorgen in alle vroegte was hij aangehouden op verdenking van rijden onder invloed van alcohol of drugs. Geen moord, geen doodslag, wel een fout van formaat. Dagelijks maken wereldwijd duizenden mensen dezelfde fout, maar die mensen heten allemaal niet Tiger Woods. 

Het is maar een detail.

De doffe ogen, de verwilderde, of beter: verwarde blik, de ongeschoren wangen, het groezelige van het plaatje, ze deden me terugdenken aan de periode dat Woods in opspraak raakte na zijn veelvuldige vreemdgaan. Ook toen legde de camera zijn worsteling genadeloos vast en ook toen moest Woods ten overstaan van iedereen door het stof. De hele wereld keek mee toen hij op tv opbiechtte sex-verslaafd te zijn. Gênant vond ik het.

Ja, ik wil ook alles weten van de man die nog geen tien jaar geleden op weg was de allerbeste aller tijden te worden, maar er zijn momenten dat je zou willen dat de wereld wat meer clementie heeft met beroemdheden die hun minder menselijke kant tonen. Natuurlijk, als Woods dronken achter het stuur zat (áls, hij schreef zelf inmiddels al dat hij slecht reageerde op gecombineerde medicijnen en zo lang het tegendeel onbewezen is…) verdient hij daarvoor gestraft te worden volgens de in Florida geldende wetten. Maar de geldboete, de tijdelijke rij-ontzegging die ‘Jan met de pet’ in vergelijkbare gevallen krijgt, staat in geen verhouding tot wat Woods te verduren krijgt. De prijs die hij – en andere bekende wetsovertreders – betalen is vele malen hoger dan de paar duizend dollar die een dergelijke overtreding normaal kost.

Natuurlijk had Woods dat allemaal kunnen voorkomen. Of er nu drank, drugs of iets anders in het spel was; de kans dat iemand hem dwong achter het stuur te kruipen, is niet groot. Dat deed hij echt zelf. En net als al die mensen die dat dagelijks doen, zijn de gevolgen voor hem. Alleen, die gevolgen zijn voor hem veel en veel groter dan voor wie dan ook. Alles wordt er direct bijgehaald. Zijn vreemdgaan, zijn verslavingsverleden, zijn gesneefde jacht op de achttien Majors, zijn scheiding, de vraag wat sponsors gaan doen; ik zag het allemaal al voorbij komen in de paar uur nadat Woods’ en zijn team zich geconfronteerd zagen met een zelf veroorzaakte pr-nachtmerrie. 

Inderdaad, het lijkt me even niet makkelijk om nu Tiger Woods te zijn.