Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
02.11.2021
Of ik in een stukkie effe wilde uitleggen hoe ik aan die 40 punten was gekomen was het vriendelijke verzoek van Hans Botman. Nou daar komt t’ie dan: Twee weken voor 1 november sloeg ik geen deuk meer in een pakkie boter! Ach, dat overkomt ons allemaal wel eens. Niks aan het handje. Een paar dagen later was de situatie niet veel beter. Ik besloot bij elke slag tegen mezelf te zeggen: „hoofd boven de bal en armen niet intrekken” (één van mijn specialiteiten). Jammer, maar dat haalde niet veel uit! Hoe langer ik er over na ging denken des te beroerder ging ik slaan.
Een week voor 1 november was de situatie nog niet veel anders. Wilde nog net niet mijn stokken aan de wilgen hangen. Gelukkig was er geen wilg te bekennen maar toch! Echter op hole 1 op de prachtige Nunspeetse kwam ik er achter dat ik wel steeds „hoofd boven de bal en armen niet intrekken” had gezegd maar simpelweg mijn eigen advies niet had opgevolgd. Hoe stom kun je zijn! Bij elke slag herhaalde ik voor mezelf deze mantra. Dat ging geweldig! (Oké, op een paar uitzonderingen na.)
Nu is de Nunspeetse natuurlijk bij uitstek geschikt voor „ouwe wijven die met trutteklapjes rechtdoor op de green afstevenen” maar dit terzijde! Het is een smalle baan waar je vooral op de fairway moet blijven. Flightgenoot Ruud (Taal) had prachtige jaloersmakende slagen waarmee hij zijn bal of wel links dan wel rechts tussen de bomen joeg. Wel bijna altijd terug te vinden maar moeilijk om te spelen.
Nu heb ik de neiging om na 9 holes wel eens in te zakken maar niet op de Nunspeetse. De baan was zo verschrikkelijk mooi met al die herfstkleuren en de enorme regenval van de dag ervoor had niet of nauwelijks invloed gehad. Optimale omstandigheden dus en daar liep ik dus reuze gelukkig van te zijn. En zo kwam ik na 9 holes op 21 punten te staan en na 18 holes op 40! Zo, het geheim van de 40 punten ontrafeld.
Tijdens de prijsuitreiking overviel Willem (v.d.E) mij met de vraag of ik nu in de A-categorie wilde spelen vanaf hcp 17 (of zoiets). Ik ben altijd een B-tje geweest en voel me daar prima bij. Mijn laagste hcp ooit (zo’n 20 jaar geleden) was 18.2. Maar ja, als je 70 bent dan wordt het alleen maar slechter en niet beter!. Ook kon ik in die paar seconden bedenktijd totaal niet overzien wat dat concreet zou betekenen. Moest ik nu een dubbelleven gaan leiden? Op mijn thuisbaan de wedstrijden met mijn golf.nl(externe link)hcp? En op de NVGJ-wedstrijden met een niet zelf verdiende lage handicap? En hoe gaan de berekeningen dan? En zit ik dan niet weer in no-time in de B-categorie? Is er iemand die mij dit wil uitleggen? En wie is de bedenker van dit vermaledijde plan? (Ger L?) Natuurlijk wil ik graag in hcp omlaag maar of dit DE manier is weet ik niet.
Enfin, als het scoren niet was gelukt dan was het ook goed geweest want een leuke wedstrijd spelen op zo’n prachtige baan daar kun je domweg niet ongelukkig van worden.
De uitslag
Tijdens de Duca del Cosma Masters op het Rijk van Nunspeet werd de eerste wedstrijd gespeeld voor de Order of Merit 2022. Louis Westhof pakte de eerste zege in de A-categorie en in de B legde kampioen Anna van Lennep direct een stevige basis met haar 40 stablefordpunten voor de vierde titel op rij. Zij kreeg in Nunspeet het aanbod toe te treden tot de A-categorie, een aanbieding die zij overigens gedecideerd afsloeg.
LET OP: Pim Donkersloot staat nu in B, maar is met 16,8 A-speler (achtste).
1
WEST 1
L. Westhof (Louis)
M
11.0
13
37
2
LEUN 1
F. Leunge (Friso)
M
13.1
16
35
3
3512
Mulder (Karin)
V
14.6
19
32
3
BROU 2
M. Brouwers (Marijke)
V
14.1
19
32
5
3850
Swart (sponsor) (Jolanda)
V
15.8
21
31
6
VELD 2
F. Veldman (Fred)
M
15.9
19
30
7
COLL 1
F. Collet (Foeke)
M
10.0
12
29
8
RUIT 1
L. van de Ruit (Leo)
M
14.8
18
28
9
ONST 1
R. Onstein (Ruud)
M
13.6
16
26
10
KORV 1
E. Korver (Eric)
M
14.6
17
26
11
KUIJ 2
A Kuijntjes (Anton)
M
10.0
12
25
12
WIES 1
H. Wiesenhaan (Helene)
V
10.5
19
24
13
SCHO 1
W. Schouten (Willem)
M
8.8
10
23
14
TOOR 1
B. van der Toorn (Bert)
M
15.7
19
23
15
PAEH 1
M. Paehlig (Martijn)
M
7.7
9
22
16
SCHE 1
C. Scheen (Christian)
M
15.7
19
21
17
3439
Schippers (Roland-Jan)
M
0.0
0
20
18
UIJL 2
F.M.L. Uijlenbroek (Frank)
M
16.0
19
20
19
BENN 1
I. Bennik (Igor)
M
15.0
18
14
999
TERO 1
H. Terol (Hans)
M
16.9
20
NR
999
VERH 1
S. Verheij (Stefan)
M
15.9
19
NR
Uitslag netto stableford dames en heren van hcp 17.0 tot en met hcp 36.0
Volgorde
Lidcode
Naam
HCP
Pl.HCP
Score
Extra informatie
1
LENN 1
A. van Lennep (Anna)
V
27.6
35
40
2
KOST 1
H. Koster (Henk)
M
29.8
36
36
3
BOER 2
A.T.J.W. de Boer (Elaine)
V
22.9
29
34
4
KLEE 1
M van Kleef (Michiel)
M
23.8
28
33
4
BROU 1
R. Brouwer (René)
M
23.3
28
33
6
BUIT 1
R. Buitenhuis (Ron)
M
22.1
26
31
7
STEE 1
H. van der Steen (Henri)
M
19.4
23
30
7
HOUT 1
A. Houtkamp (Andy)
M
19.0
23
30
9
BEEK 1
C. van Beek (Carien)
V
20.2
26
30
10
DONK 1
P. Donkersloot (Pim)
M
17.0
20
29
11
ELSK 1
W. van den Elskamp (Willem)
M
26.7
32
29
12
MANS 1
P. Mansoor (Paul)
M
21.0
25
27
13
TAAL 1
R. Taal (Ruud)
M
25.8
31
27
14
GALE 1
J. van Galen (Jan)
M
20.8
25
26
15
BOTM 1
H. Botman (Hans)
M
28.7
34
26
16
NIEM 1
R. Niemeijer (Ragnar)
M
29.3
35
26
17
MASS 1
R Massaut (Ronald)
M
31.0
37
26
18
VERH 2
H Verhoeven (Hannie)
V
21.9
28
24
19
BOEH 1
P Boehle (Paul)
M
24.8
30
24
20
BARE 1
M. Barenbrug (Madelon)
V
29.4
37
24
21
LAAN 1
G. Laan (Ger)
M
22.1
26
23
22
BUIJ 1
W. Buijteweg (Willem)
M
27.0
32
20
23
MULD 1
T. Mulder (Taco)
M
22.0
26
16
24
GROO 1
L. Grooters (Lia)
V
35.8
45
13
25
3931
de Rijke (Alwin)
M
17.6
21
8
999
HIEM 1
L. Hiemstra (Lex)
M
22.7
27
NR
Vooraf hoopte ik het moeten schrijven van een verslag nog een paar rondjes uit te kunnen stellen. We speelden op Haverley. Voor mij onbekend, en net zo onbekend was het voor mij dat er in brabant een woonkasteel is gebouwd waar de golfbaan omheen zwiert. De wedstrijd tegen Hannie voelde als Nederland-Japan. Het zou moeten kunnen, maar vooral Japan niet onderschatten. Waar de voetbalwedstrijd eindigde in een (teleurstellend) gelijkspel, ging het in onze matchplay met rasse schreden richting Duitsland-Curacao.
We beleefden op 19 juni twee primeurs op de Haarlemmermeersche Golfclub, met -sch. De eerste: het was de tot dusver warmste dag van 2026, met temperaturen die in het zuidoosten van het land opliepen tot 36 graden Celsius. Zo gek was het in Cruquius/Haarlemmermeer niet, maar de thermometer stond op 34,2 toen we ‘s middags om drie uur afsloegen op het Leeghwater-Lyndenparcours.
Niet zo lang geleden gaf de Chinese golfer Haotong Li een interessante persconferentie. Hij worstelde al maanden met zijn spel en klopte aan bij zijn psycholoog. Haar advies ging over de goede en de slechte versie van jezelf op de golfbaan. Zodra die slechte versie opduikt, stuur je hem gewoon weg.
Toen ik zag dat ik tegen Sonja moest spelen, dacht ik meteen: 'dat wordt geen eenvoudige wedstrijd'. Sonja speelt altijd constant. Ze slaat misschien niet de langste ballen, maar ze gaan wel opvallend vaak recht. En dat is uiteindelijk een hele effectieve combinatie. We wilden graag ergens halverwege Amsterdam en Apeldoorn afspreken en kwamen zo uit bij De Hoge Kleij. En wat waren we daar welkom! Bovendien: ach, ach, ach... wat ligt die baan er schitterend bij. Echt zo'n baan waarbij je bijna vergeet dat je ook nog moet golfen. We gingen mooi op tijd de baan in. Het was droog, er stond een stevige wind en boven ons hing zo'n prachtige Hollandse lucht waarvan je denkt: dit is óf een ansichtkaart óf over tien minuten krijgen we een hoosbui (maar die ging mooi langs ons heen). Sonja kreeg negen slagen mee, waarvan vijf al op de eerste negen holes. En als je eigen vorm dan besluit een vrije dag op te nemen, sta je voor je het weet achter. Om eerlijk te zijn had ik mijn volledige voorraad goede slagen de dag ervoor al opgebruikt. Toen speelde ik een dagresultaat van 9,6, terwijl twee dagen ervoor nog een 20,3 speelde. Mijn golfspel blijkt dus ongeveer net zo voorspelbaar als het Nederlandse weer. En als je het dan opneemt tegen Sonja, die gewoon onverstoorbaar doorgaat met rechtdoor slaan, dan wordt het een lastig verhaal. Maar eerlijk is eerlijk: spelen op De Hoge Kleij maakte alles goed. Wat een cadeautje om daar te mogen lopen. Sonja, dank je wel voor de gezellige ronde en heel veel succes met de volgende!
Het WK voetbal 2026 is het podium waar ’s werelds besten samenkomen, waar intensiteit, druk en prestaties hun hoogtepunt bereiken. Elke pass, tackle en goal is afhankelijk van één essentiële basis: een speelveld dat alles aankan. Naarmate voetbal sneller en veeleisender wordt, is veerkracht uitgegroeid tot de bepalende eigenschap van topspeelvelden. Tijdens internationale toernooien levert Barenbrug keer op keer precies dat: grastechnologieën die sneller herstellen, sterker blijven en presteren onder druk. Veerkracht in actie: van innovatie tot het wereldpodium Met het oog op de volgende generatie toernooien is veerkracht belangrijker dan ooit. Een hoge wedstrijdintensiteit, wisselende klimaten en multifunctioneel gebruik van stadions vragen om gras dat niet alleen overleeft, maar actief herstelt en blijft presteren. Dat is waar Resilient Blue® grastechnologie het verschil maakt. Tijdens het WK voetbal 2026 worden o.a. in Toronto wedstrijden gespeeld op velden waarin essentiële componenten van deze geavanceerde technologie zijn verwerkt. Resilient Blue® is ontworpen voor uitzonderlijke slijtvastheid en veerkrachtige prestaties en vertegenwoordigt de volgende stap in natuurlijke grasinnovatie. In combinatie met de HGT®‑grastechnologie (exclusief voor de VS) laat Resilient Blue® zien hoe Barenbrug innovatie nu al de toekomst van het voetbal vormgeeft, en ervoor zorgt dat het speelveld, zelfs onder extreme belasting, consistent blijft en er visueel perfect bij ligt. Resilient Blue® bestaat uit grassen die uitblinken in veerkracht. Speciaal ontwikkelde resilient Kentucky bluegrass (veerkrachtige veldbeemd) planten vormen het fundament. De Resilient Blue® graszaden zijn behandeld met Yellow Jacket Water Manager. De unieke Yellow Jacket Water Manager zaadbehandeling zorgt voor een optimale vochthuishouding rondom het zaadje, zodat graszaden succesvol kiemen en jonge kwetsbare planten zich stressvrij ontwikkelen tot een gezonde vitale grasmat. Zo vormt de Resilient Blue® technologie een veerkrachtig fundament en is de grasmat voorbereid voor extremen in de toekomst! Een erfenis van prestaties onder druk Barenbrug ondersteunt al jarenlang met trots de grootste voetbaltoernooien ter wereld met innovatieve grasoplossingen die presteren wanneer het er echt toe doet. Tijdens het WK 2010 in Zuid‑Afrika werd de SOS®‑grastechnologie ingezet om speelvelden op het laatste moment te herstellen, met een uitstekende bespeelbaarheid ondanks de uitdagende omstandigheden. De RPR®‑grastechnologie zorgde vervolgens voor sterke en betrouwbare velden tijdens het EK 2012 in Polen en Oekraïne, het WK 2014 in Brazilië, het EK 2016 in Frankrijk, het WK 2018 in Rusland en het EK 2024 in Duitsland. Keer op keer hebben de innovatieve technologieën van Barenbrug bewezen dat zij uiteenlopende klimatologische uitdagingen aankunnen, en zelfs overtreffen. Engels raaigras met horizontale uitlopers dat ijzersterk en zelfherstellend is, dat is RPR®. De horizontale uitlopers worden ook wel determinate stolons genoemd. Dit mengsel is het eerste Engels raaigras met dit bijzondere eigenschap. RPR® is geschikt voor de meest extreme betreding en behoudt dan toch zijn sterkte en goede looks. Het heeft een hoge betredingstolerantie en is daarmee uitermate goed geschikt voor sportdoeleinden. Klaar voor de toekomst van voetbal Terwijl het voetbal zijn grenzen blijft verleggen, moeten ook de speelvelden mee evolueren. Door voortdurende investeringen in onderzoek en innovatie blijft Barenbrug vooroplopen in de ontwikkeling van grastechnologieën die inspelen op de eisen van toekomstige toernooien. Van trainingsvelden tot iconische stadions: de oplossingen van Barenbrug helpen een nieuwe standaard te zetten, waarin veerkracht geen voordeel meer is, maar een absolute noodzaak. Passie voor perfectie Achter elk onvergetelijk WK‑moment ligt een veld dat foutloos presteert. De toewijding van Barenbrug aan kwaliteit, innovatie en veerkracht stelt spelers in staat zich te focussen op wat écht telt: het spel. Terwijl de wereld toekijkt, is Barenbrug er, en ondersteunt de wedstrijd vanaf de basis.
Als je opzoekt wat een bunker is, krijg je de volgende definitie: "Een golfbunker is een uitgegraven hindernis op de golfbaan die is gevuld met zand. Het doel van de bunker is om het spel te bemoeilijken." En dat is vandaag behoorlijk goed gelukt. Normaal is mijn handicap 14,2, maar vandaag was het zand mijn grootste tegenstander. Wat ik ook probeerde, de bal bleef maar in de bunker liggen. En als je dan tegen Henri speelt, die altijd netjes het midden van de fairway weet te vinden, maak je het jezelf wel erg lastig. Op hole 1 had ik een ouderwetse shank en na vier holes stond Henri al 4 up. Gelukkig heb ik het nog een beetje kunnen rekken tot hole 16, maar toen was het toch echt gedaan. Henri was vandaag simpelweg te steady en mijn spel was gewoon niet goed genoeg. Ik mag de komende maanden nog even genieten van de Joop van der Flier-Wisseltrofee, die sinds vorig jaar in mijn huiskamer pronkt, maar het verdedigen van de titel is helaas niet gelukt.