Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
08.11.2023
Mopperend liep ik door de supermarkt waar tientallen in het blauw gestoken kinderen bezig waren schappen leeg te halen om vervolgens met de waren in een kar een paar meter naar links of rechts op te schuiven. Waar net nog de pasta lag, stond nu ineens zilvervliesrijst. Het schap met Surinaamse sauzen was verplaatst naar het vak waar eerder nog Turkse kikkererwten lagen en vice versa, en een of andere onverlaat had bedacht dat het ook wel een goed idee zou zijn om de veganvleesvervangers in hetzelfde vak te leggen als het biologische vlees.
Keer op keer greep ik mis bij de producten die ik een paar dagen eerder nog blindelings had weten te vinden. Het is een van de vaste trucjes waar supermarkten ons proberen te verleiden om meer te kopen dan dat wat we van plan waren, maar wat we niet op ons lijstje hadden gezet. Het werkt altijd zo wijzen de cijfers uit, maar nadat je een paar keer thuis bent gekomen met potten die tot in lengte van jaren in de voorraadkast blijven staan, loop je weer je, weliswaar iets aangepaste, eigen route.
Het is opvallend hoe iets wat op het eerste gezicht voor zoveel verwarring kan zorgen, zo snel alweer volkomen normaal is. Het vernieuwde stratenplan in je woonwijk lijkt eerst volkomen onlogisch, maar na een paar keer voor het bord 'verboden in te rijden' te hebben gestaan, rijd je op de automatisch piloot een straat verder. De nieuwe indeling van de krant is helemaal wennen. Met je slaperige hoofd en een verse bak koffie onder handbereik blijken je vaste columnisten ineens heel ergens anders te staan, maar al snel sla je de krant zonder morren open op pagina 9 in plaats van pagina 3. (Al zoek ik na jaren nog altijd naar de sportpagina's die eerder altijd een fijn eigen katern hadden, maar dat terzijde...) En zo werkt het ook bij zelfverkozen veranderingen. De eerste paar keer dat je iets uit je nieuwe golftas wil pakken, die tas die je kocht om de veelheid opbergvakken, vervloek juist die hoeveelheid omdat je wéér misgrijpt bij het zoeken naar een nieuwe bal. Maar zie, naar een paar rondes open je feilloos de juiste rits en zonder dat je er erg in hebt heeft het gewoontedier in je de nieuwe indeling tot dé indeling gemaakt.
Al het bovenstaande geldt ook voor nieuwe websites. Jarenlang open je bijna routinematig de pagina's waar je je vaste items altijd vond, om nu te moeten zoeken naar de goede knop, de gewenste informatie, dat ene item. Wie heeft dit bedacht? Hoezo staat dit nu dáár en niet meer híer?! Net als in de supermarkt vind je alles binnen een paar bezoeken net zo snel als voorheen, het duurt niet lang eer je niet eens meer weet hoe de oude website er ook alweer precies uitzag, zo gewoon voelt het nieuwe jasje. En waar de lokale grootgrutter zegt dat de veranderingen zijn voor een betere winkelervaring maar in wezen uit is op een hogere omzet, is deze nieuwe website wel degelijk alleen maar gemaakt voor een prettiger ervaring. Elkaar een plezierige dag bezorgen doen we tenslotte niet alleen op en rond de golfbaan.
Van 1 tot en met 4 maart 2027 speelt Team NL mee in de International Garda Hotel San Vigilio Press Cup aan het Gardameer. Wil je mee? Geef je dan vóór 14 november bij mij op.
Pamela Sturhoofd is de winnaar van de Golfpersprijs 2026, met haar verhaal over Oekraïense oorlogsveteranen in Golfers Magazine.
De uitslag van de ZVM Masters op De Goyer: wie pakte de eindzege in categorie A, categorie B en het sponsorklassement?
De jury heeft drie genomineerden gekozen voor de Golfpersprijs 2026: Foeke Collet, Pamela Sturhoofd en Natasja Weber.
Tijdens de laatste NVGJ major van dit jaar, op de mooie Hooge Graven in Ommen, zijn de kaarten geschud en de finalisten voor de finale op De Goyer bekend geworden. Dankzij (uitzonderlijk) goede scores en en bonuspunten steeg Anton Kuijntjes naar de vierde plaats in de ranking van A, en Hannie Verhoeven sprong in B van royaal buiten de top 8 (plaats dertien) naar een keurige zesde plek. Door afmeldingen gaat zij als nummer vier de baan in, tegen de nummer drie Elaine. Helaas zijn er in B zoveel afmeldingen dat er slechts zes finalisten zijn, en dat is dan nog dankzij een extra speler van buiten de top 8 (nr 10), Paul Boehle. Roland Reinders, nu 1, is met vakantie. Harald, lange tijd de nr 1 is al geruime tijd uitgeschakeld dor een hernia. Andere kandidaten zoals Ron Peereboom Voller en Olga Commandeur kunnen door diverse omstandigheden niet aanwezig zijn. Jammer. De indeling ziet er nu als volgt uit. In A: Henri van de Steen Robert Elsing Frank Huiges Anton Kuijntjes Eric Korver Marijke Brouwer Cara de Vlaming Martijn Paehlig In B: Sonja van de Rhoer Ron Buitenhuis Elaine de Boer Hannie Verhoeven Ger Laan Paul Boehle Telling in de finale Alle Order of Merit punten vervallen voor de finale. De eindstand bepaalt echter wel met hoeveel punten, ‘startkapitaal’, de finalisten de baan in aan: 250 voor de nr 1, 200 voor nr 2, 175 voor nr 3, etc, tot 50 punten voor de nr 8. Op basis van het aantal stableford punten dat zij in de finale halen,krijgen zij opnieuw punten toebedeeld: 330 (250+80 bonus) voor nr 1, 270 (200+70 bonus) voor nr 2, 235 (175+60) voor nr 3, enz. Het totaal wordt bepaald door het startkapitaal en het bij elkaar gespeelde aantal punten op de finale. Ingewikkeld? Zeker. Maar de wedstrijdcommissie schijnt het te snappen. ZVM Order of Merit 2027 Overigens tellen alle stableford punten van de finale, van zowel de finalisten als de andere deelnemers op de Goyer, weer mee voor de volgende ZVM Order of Merit van 2027.
Nog één wedstrijd, en dan is het klaar. Maandag 26 oktober speelt de NVGJ op de Hooge Graven in Arriën de 5e Christiane Trophy, de laatste major van het seizoen. Daarna gaat de streep onder de drie Order of Merits en weten we wie er op 2 november op de Goyer in Eemnes de Masters spelen.