Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
01.10.2021
Nations Cup 2021: 'de kop is er af'
Werelddierendag, HLF11 lokale tijd, 26 graden in de schaduw: de elfmans/vrouws delegatie van de NVGJ stelt zich in slagorde op op de tee-box van hole één van de Lopesan Meloneras Golf voor de groepsfoto. Zo’n foto die ergens in de toekomst bestudeerd gaat worden, met opmerkingen als “Hé kijk: hij of zij was er toen in 2021 ook bij bij de wedstrijd voor de Nations Cup op Gran Canaria”.
Eindelijk mogen we los, is de overheersende gedachte bij het NVGJ-team. Want wat is er veel aan voorafgegaan voor het zover is, dat de golfpolo’s en de golfschoenen mogen worden aangetrokken om tijdens de Nations Cup 2021 de golfhandschoen op te nemen tegen de golfspelende journalisten uit de acht andere deelnemende landen.
Vooral non-playing captain Madelon moet hierbij in het zonnetje worden gezet. Enerzijds voerde ze wekenlang regelmatig overleg met de organisatie over waar, wanneer en hoe het internationale Nations Cup 2021 toernooi gestalte zou krijgen. Anderzijds was ze druk doende om binnen de NVGJ-gelederen een team op de been te krijgen. Enkele ervaren Nations Cup gangers, zoals Sonja, Fred, Leo en Willem hadden zich al snel aangemeld. Rookies als Hélene, Ger, Louis en Christiaan sloten zich aan.
Na het trainingskamp op de Veluwse Golf Club werd besloten dat ook Karin Mulder, de partner van Christiaan, en Boudewijn van de Rhoer, de partner van Sonja, deel uitmaken van de NVGJ-delegatie, die — goed geluimd — voor volk en vaderland gaat proberen dit keer eindelijk eens weg te blijven uit de onderste regionen van het eindklassement. Er gingen zelfs stemmen op dat ”we” dit keer maar eens moeten proberen in het linker rijtje te eindigen. Kijk, dat is de spirit.
Flinke investering
Vóór het team op Gran Canaria aan de slag kan, moeten eerst nog de nodige hobbels worden overwonnen. Vliegtickets regelen is tegenwoordig een fluitje van een cent. Maar dan komt het: reizigers naar Spanje – en dus ook naar Gran Canaria – moeten een Spaanse gezondheidsverklaring, de SpTH, invullen en downloaden op hun mobielen telefoon. Een geprinte versie meenemen mag ook.
Ik zal u de details van dit gepruts besparen. Maar gemiddeld waren we daar allemaal veel tijd en stresshormonen aan kwijt. Waar bijkomt dat je de definitieve verklaring, dat je geen corona hebt, maximaal 48 uur vóór vertrek mag invullen. Als dat invullen dan niet soepel gaat, is een bezoek aan de computerspecialist (Ik beschrijf even mijn geval) de enige oplossing. Waarbij ik dan mocht constateren dat de knappe kop bij het Gooisch Computerhuis er ook de nodige moeite mee heeft.
Verder vergt de deelname aan de Nations Cup van alle deelnemers een flinke investering. Vliegtickets noemde ik al. En het vervoer van de golftas is natuurlijk niet gratis. Hotelkosten het zevendaags verblijf met logies en ontbijt in het overigens van alle luxe voorziene Lopesan Villa del Conde Resort & Thalasso: 745 euro. Voor vier dagen golf spelen bij het toernooi mag iedere deelnemer 200 euro greenfee overmaken aan de organisatie. Zodat, terwijl er namens de NVGJ nog geen golfbal door de lucht heeft gevlogen, ieder deelnemer p.p. al minstens zo’n 1250 euro heeft uitgegeven.
Compleet raadsel
Op Texel werd door iemand gesuggereerd dat de NVGJ een contributie-verhoging zou doorvoeren om zodoende de deelnamekosten van de Nations Cup te kunnen vergoeden. Dit is pure flauwekul, nonsens, lulkoek, fake-nieuws. Voor alle duidelijkheid: de NVGJ draagt geen cent bij. Alle kosten komen voor rekening van de Nations Cup deelnemers zelf. Dat is altijd zo geweest. En zal ook altijd zo blijven. Waarom iemand, die nog nooit met de Nations Cup heeft meegespeeld en ook dit jaar helemaal niets heeft meegekregen van de Nations Cup perikelen, dit soort onzin vertelt, is mij een compleet raadsel. Zo’n misplaatste grap over een contributieverhoging is verder natuurlijk van de zotte.
Twee banen
Enkele Nations Cup gangers arriveren al op vrijdag in Maspalomas. Anderen komen op zaterdag en zondag aan. In de loop van het weekend raakt de gehele NVGJ-delegatie gaandeweg compleet. Om de team-spirit te verhogen wordt de gezamenlijke welkomstborrel besloten met een peptalk van Madelon. Vooral de door de organisatie verstrekte informatie over de spelvormen, vindt gretig aftrek. Nations Cup 2021 wordt gespeeld op twee banen: Lopesan Meloneras Golf (woensdag) en donderdag op de uit 1891 stammende Real Golfclub de Las Palmas, in het heuvelachtige, kraterrijke achterland van de hoofdstad van Gran Canaria. (Real niet uitspreken uit riel, maar als réal, dus koninklijk).
Op woensdag spelen we op Lopesan Meloneras Golf volgens de Spaanse variant van scramble-á-deux. Op donderdag op de Koninklijke volgens four-ball betterball. Non-playing team-captain Madelon maakt de pairings bekend: Hélene en Louis; Karin en Fred; Christiaan en Boudewijn; Sonja en Leo; Ger en Willem.
Twee gezichten
Laatstgenoemd tweetal was al op vrijdag aangekomen op Gran Canaria. Na vooruitbetaling van de greenfees mogen ze op zondag vast een oefenronde spelen op Lopesan Meloneras Golf. Deze prachtig aangelegde baan aan de rand van Maspalomas heeft twee gezichten. Bij de eerste negen heb je het gevoel dat je in een soort palmen-oase loopt. Maar liefst 3100 palmbomen omlijsten de negen inland-holes. Gezien de ondergrond van de baan: sahara-zand (”klapzand”, maar dan nog fijner) en gedroogde lava, is het een mirakel dat er zo’n mooie groene oase is ontstaan. Alle fairways zijn op een enkele kale plek na prachtig groen, tussen de vele palmbomen vind je doorgaans vrij gemakkelijk je bal terug. Op de greens loop je op een soort pluisachtig gras. Niet snel, maar wel mooi gelijkmatig groen en zo kort mogelijk gemaaid. Kortom, een genot om te spelen en een lust voor het oog.
Bij de tweede negen is sprake van pur-sang links-golf in zijn oervorm. Als je bijvoorbeeld De Domburgsche een links-baan noemt, dan is Meloneras een links-baan in het kwadraat. Op zeven van de negen holes van de tweede negen komt aan de rand van de oceaan volop de westelijke oceaan-wind in her spel. Vooral op hole 14, waar de heren een schrikbarend diep ravijn mogen proberen te overbruggen met een balvlucht van minstens 160 meter, vormt – om het maar eens flauw te zeggen -: een uitdaging.
Moeder Natuur
Bij de Koninklijke van Las Palmas is eer sprake van een pure inland-baan. Enigszins verscholen in het achterland van de eiland-hoofstad ligt daar het dit jaar precies 130 jaar bestaande 18 holes tellende parelsnoer aan de robe van Moeder Natuur. Dat de buschauffeur over een bochtige bergweg zonder krassen en builen de parkeerplaats weet te bereiken is een wonder.
Vanaf het terras van het karaktervolle clubhuis kijk je uit over de holes negen en achttien. Likkebaardend lekker genieten golfspelers hier dus al 130 jaar van. En nu mogen wij er vandaag (dinsdag) vast een oefenronde spelen. Op biljartlaken-achtige greens en fairways die vaak geheel uit gras bestaan en op enkele andere holes vanaf de tee grote stukken lava-achtige hindernissen kennen, waar je je stokken liever niet aan waagt.
Uiteraard neary’s
Bij de oefenronde van de NVGJ-delegatie op Meloneras was er uiteraard op elke par drie hole een neary uitgezet. Want geen NVGJ-wedstrijd zonder neary’s op de par drie holes! Omwille van een juiste geschiedschrijving de uitslag: Hole drie, een water-hole met 150 meter carry om droog de overkant te halen: niemand; Hole 5: Ger; Hole 7: Madelon; Hole 12: ex-aequo (!): Hélene en Sonja, Hole 15: Madelon.
Na de twee oefendagen op Meloneras en de Koninklijke van Las Palmas sprak iemand de woorden: ”De kop is eraf. Nu gaan we voor het eggie”. Zo is het maar net. Dus dit epistel wordt ongetwijfeld vervolgd.
Willem van de Elskamp
Meld je nu aan voor het EMGJ Masters-evenement in Engeland! Het is een bijzondere kans om deel uit te maken van ons team van tien spelers. Daarnaast zijn er nog plekken beschikbaar voor tien extra deelnemers die lid zijn van de NVGJ. Voel je welkom en sluit je aan bij deze onvergetelijke ervaring!
Die eerste uitgawe van die Suid-Afrikaanse Ope vir joernaliste is deur Ruud Taal gewen. Die stryd op die pragtige baan van Devonvale Gholfklub was ongelooflik opwindend en is eers op die setperk van die laaste putjie beslis. Alhoewel registrasie vir hierdie Ope in November geopen het, wat tot 'n ongekende entoesiastiese reaksie gelei het, het die finale beginlys uiteindelik slegs vier name ingesluit. Dit was 'n effense terugslag, het Ruud Onstein, voorsitter van die organiseringskomitee, erken. "Maar elke begin is moeilik," het hy gesê en om verskoning gevra. Onstein het ingestaan vir NVGJ-president Paehlig, wat blykbaar moes kanselleer weens die Investic Suid-Afrikaanse Ope Kampioenskap, wat gelyktydig by die nabygeleë Stellenbosch-GC gespeel is. Die Nederlandse spelers het daar onreëlmatig presteer. Van Driel: par na 36 putjies (het net die snit gemaak); Luiten +4 (het die snit gemis). Hierdie prestasie het verrassend genoeg die prestasies by Devonvale GC geëwenaar. Louis Westhof het byvoorbeeld nogal teleurstellend presteer en slegs 20 punte aangeteken. Van die tee af het hy die ander drie deurgaans oortref, maar die gesegde "driving is for show" was weer eens in die mode. Sy flou verskoning was dat hy nog nie geakklimatiseer het nie: hy het pas in Suid-Afrika aangekom. Nee, nie die ander drie nie... Hulle was weke lank in die suidelikste deel van die Afrika-kontinent. Die setperke en die stadiger gras op die voorste setperke het geen geheime vir hulle ingehou nie. Wenner Taal het uiteindelik 36 punte aangeteken, presies een meer as Sonja van de Rhoer, wat tweede geëindig het. Sy was nogal verbaas, nadat sy al haar voorwedstryde met selfvertroue gewen het. Maar terwyl tweede plek dikwels as die beste van die verloorders beskou word, kan sy beslis trots wees op silwer, soos die onlangse "Milano-Cortina-reeks" ons geleer het. Gevolglik is Ruud Onstein se brons (34 punte) ook luidkeels toegejuig. Anders as die gewone praktyk in die geval van Jorrit Bergsma se onlangse bronsmedalje, noem ons nie die ouderdom hier nie. Daar was ook 'n pro-am, waaraan die vennote van die vier deelnemers en twee gaste deelgeneem het. Getrou aan die NVGJ-tradisie is hierdie spelers, waarvan die meeste tellings hierdie verslaggewer se geheue ontgaan, ook pryse toegeken. Hy het egter onthou dat Kea Onstein as die wenner gekroon is, met 'n indrukwekkende 39 punte, en dat haar ouderdom die moeite werd is om te noem, aangesien sy vandag 85 word (28/2).
De kop is er af: de eerste winst van het seizoen is een feit! Het 'echte' golfseizoen laat nog even op zich wachten, maar de vorm is er al. Na een succesvol indoor-event bij Ruff, was het op 23 februari tijd om onze kunsten te vertonen bij Chi Chi The Golf Venue. En reken maar dat we aan de bak moesten. Met een stevige zijwind de back nine van Bethpage Black bedwingen? Allesbehalve eenvoudig. Helemaal omdat Leonard besloot mij vanaf de back-tees te laten starten. Ter illustratie: een par 4 onder de 405 meter was nergens te bekennen. Zelfs voor mij een behoorlijke uitdaging! Chi Chi is zo'n plek waar trainen een compleet andere dimensie krijgt; lekker buiten op de afslagplaats, maar met de techniek van een topsimulator. Ideaal voor de winter als zeg ik het zelf, al blijft een echt rondje in de zon natuurlijk onverslaanbaar. De strijd in de flight met Martijn en Anton was prachtig. Martijn voelde de bui al hangen ("Nu heb ik zeker geen kans meer..."), en hij kreeg gelijk, al maakte Anton het me ontzettend lastig. Met birdies en spectaculaire hole-outs hield hij de druk er vol op. Na een gelijke stand op hole 9 moest een 'nearest to the pin' battle de beslissing brengen. Die trok ik gelukkig naar me toe! Het mooiste van de dag? De sfeer. Iedereen start en eindigt tegelijkertijd op 'hole 19' (ofwel iedereen blijft heerlijk op hole 19 ?, wat zorgt voor bakken vol gezelligheid. Na een goede burger en veel gelach gingen we voldaan naar huis. Leonard, bedankt voor de toporganisatie. Wat mij betreft: volgend jaar een vaste Indoor Winter Swing! Op naar 16 maart, wanneer het NVGJ-seizoen officieel losbarst.
Wie volgt Peter Luijer op als matchplaykampioen (of is hij het zelf)? Nu de eerste nieuwsbrief jullie digitale brievenbus is binnengerold (‘We gaan weer beginnen!’) is het ook hét moment om de aanmelding voor de Mr. Glow matchplaycompetitie 2026 open te stellen. Aanmelden kan heel eenvoudig (én snel!), een email te sturen naar louiswesthof@gmailcom Afgelopen seizoen is andermaal bewezen dat er geen leukere spelvorm is dan matchplay. Voor het vierde jaar op rij draagt deze wedstrijdreeks de naam van onze ruimhartige sponsor Mr. Glow, vertegenwoordigd door Jolanda Swart. Geweldig! Even in het kort Even in het kort – speciaal voor de nieuwkomers - wat de matchplaycompetitie inhoudt. Het is (in principe) een knock-outwedstrijdreeks. Wie wint, gaat naar de volgende ronde. Wie verliest, ligt er uit. Nou ja, niet helemaal, want voor de verliezers in de eerste of tweede ronde is er – net zoals de afgelopen jaren – wederom een herkansingscompetitie (voor de liefhebbers; meedoen is dus géén verplichting). De knock-outwedstrijdreeks loopt van begin april tot en met eind september, met voor elke ronde een deadline. Dat klinkt strenger dan het in de praktijk is, want de wedstrijdleider treedt vaak coulant op (we spreken over de periode 2022-2025). Gewoon omdat hij op het standpunt staat dat ‘er om gespeeld moet worden’, en hij er niet van houdt dat partijen ‘zo maar’ gewonnen worden gegeven (zogeheten walk overs). Opzet dit jaar niet gewijzigd t.o.v. 2025 Afgelopen nawinterperiode is er serieus gekeken naar de mogelijkheden voor een gewijzigde opzet van de matchplaycompetitie. Er kwamen leuke varianten voorbij, maar alle leiden tot extra rondes en kosten zodoende meer tijd. En dat allemaal naast de (inmiddels al weer negentien) wedstrijden op de reguliere kalender voor 2026. Dat zou wat te veel van het goede worden. Bovendien: de matchplaycompetitie moet niet concurreren met onze reguliere kalender. Zodoende is de opzet voor 2026 niet gewijzigd t.o.v. 2025. Driekwart verrekening We memoreren ook nog even het spelconcept: er wordt in elke ronde, dus tot en met de finale, gespeeld met driekwart verrekening van de playing handicaps. Kijk voor meer bijzonderheden het reglement 2026 (zie bijlage). Ook spelers (m/v) met een EGA-handicap boven de 36 mogen inschrijven, maar spelen voor handicap 36. Bij de indeling van de eerste en tweede ronde doet de wedstrijdleider zijn best de reistijden beperkt te houden. Opgave kan tot en met 20 maart 2026, maar waarom zo lang wachten? Reageer dus per omgaande op deze mail. De indeling wordt vóór 31 maart 2026 gepubliceerd. De deadline van de eerste ronde is 11 mei 2026. Met vriendelijke groet, Louis Westhof, wedstrijdleider matchplay
Omdat we elkaar in de winter zo’n vier maanden nauwelijks zien, leek het mij een goed idee om twee events in het midden van het land te organiseren. Indoor golf – of simulatiegolf – groeit wereldwijd hard. De locaties schieten als paddenstoelen uit de grond. Topgolf is waarschijnlijk de bekendste; dat werd in 2021 voor zo’n 2 miljard dollar overgenomen door Callaway. In Nederland heb je inmiddels een aantal locaties: Chi Chi, De Hoge Dijk, Birdie Golf en RUFF. Er wordt gewerkt met verschillende systemen, zoals Inflight, FlightScope en TrackMan – waarschijnlijk de bekendste, en het systeem dat bij RUFF wordt gebruikt. Voor wie er nog nooit is geweest: je staat in een soort slagkooi (zoals bij Jumbo Golf om clubs te testen) met een groot scherm waarop een driving range of een hole wordt geprojecteerd. Je slaat een gewone bal – je mag je eigen favoriete bal meenemen – in het scherm. De radar van TrackMan berekent op basis van de eerste paar duizendste seconden hoe de bal in werkelijkheid zou vliegen: afstand, spin, lanceerhoek, alles wordt gemeten om exact te bepalen waar je bal op de baan terecht zou komen. Dit was de eerste keer dat ik (samen met Paul) een event organiseerde voor de NVGJ. Mijn respect voor Hans en de anderen die dit normaal doen is alleen maar toegenomen. Met de stijgende prijzen in alles is het knap hoe Hans er telkens weer in slaagt onze wedstrijden – vaak op prachtige banen – voor een relatief gering bedrag te organiseren. Om een idee te geven: de eerste offerte die ik kreeg, op basis van ontvangst met koffie en taart, borrelhappen, driegangenmenu en zes drankjes, kwam uit op ongeveer € 90 per persoon. Na wat heen en weer mailen, iets eenvoudiger eten en dankzij een bestaande relatie is het gelukt het rond de € 60 te krijgen. Dat betekent feitelijk dat we in de zomer vaak de volledige greenfee (gemiddeld € 74 voor 18 holes in Nederland) cadeau krijgen dankzij de relaties en inspanningen van Hans en zijn team. De ervaring Het is even wennen, maar iedereen vond het leuk. Vooral de lange slagen van de tee en in de baan zijn realistisch: sla je buiten een slice, dan zie je die meestal ook op het scherm terug. Het korte werk is lastiger in te schatten, zeker met de snelle greens en run-offs van Adare Manor. Bijzonder bij RUFF is dat je ook kunt putten. Dat is even wennen, maar qua snelheid best accuraat; de slopes en breking van de greens blijven lastiger te lezen. We speelden de back nine van Adare Manor, de baan van de Ryder Cup 2027 in West-Ierland, met het indrukwekkende Manor als decor. Een greenfee voor 18 holes kost daar in de zomer zo’n € 550. In dat licht was ons uitstapje een koopje – en een stuk duurzamer. Opkomst Wat jammer was, is dat de opkomst laag was. Van de 11 NVGJ’ers die zich hadden opgegeven, stonden er op de dag zelf uiteindelijk 6 aan de start. In deze tijd van het jaar – met ziekte en andere redenen – kan dat gebeuren, maar richting onze host (waar we aanvankelijk op circa 20 deelnemers rekenden) en voor de organisatie was dat teleurstellend. Met de 6 aanwezigen hebben we overigens een prima middag/vooravond gehad en ook nog Jutta Leerdam op groot scherm goud zien pakken. Voor Part II van de Winterswing bij Chi Chi in Groenekan staan op dit moment 11 mensen ingeschreven. Hopelijk komen de afzeggers van RUFF daar massaal op af en sluiten er nog wat extra mensen aan die door dit verslag zijn geïnspireerd.
Ons gewaardeerde NVGJ-lid Marcel Maijer werkt tegenwoordig voor de Nederlandse Loterij en is niet meer op tv te zien bij het darten of het voetbal. Een dag voor het begin van de Olympische Winterspelen zwaaide hij op Schiphol ruim 30 voormalige medaillewinnaars uit, die op weg gingen naar Italië. Een initiatief van zijn nieuwe werkgever. Daar waren zij als eregast aanwezig en openen zij, onder aanvoering van Sven Kramer en Ireen Wüst, het Staatsloterij TeamNL Huis in Superstudio Più. Tijdens de Olympische Winterspelen is het Staatsloterij TeamNL Huis een echt thuis voor Oranje in Milaan. Een plek waar fans en sporters samenkomen en waar sport kijken en het vieren van sportieve successen van TeamNL centraal staan. Dagelijks kunnen maximaal 3300 mensen terecht in het Staatsloterij TeamNL Huis.