Lage Vuursche 2021

Geluk

Zonder geluk win je geen wedstrijden. Laat staan een jaarranglijst. Het begon al met dat door velen verguisde virus, dat een behoorlijk gat sloeg in de NVGJ-kalender van 2020. Vervelend natuurlijk, maar de ‘silver lining’ was dat je ineens niet minimaal zeven wedstrijdscores diende te overleggen, maar dat je genoeg had aan vier deelnames om je voor de finale te plaatsen. Dikke mazzel, dat redde zelfs ik. Sterker nog, ik begon de uitgestelde finale op de Lage Vuursche gewoon als tweede in de ranking, slechts 50 punten achter baas Paehlig. Met een beetje geluk was er nog van alles mogelijk.

De eerste drive – of in mijn geval de houten-3 – zette meteen de toon: de bal vertrok laag en links, scheerde op nog geen dertig centimeter langs een boom en rolde vervolgens eindeloos door naar het midden van de fairway. Poeh, gevaarlijk hoge hartslag, maar een prima resultaat. Mazzeltje. Mijn approach verdween vervolgens tussen de bomen, maar ik had een klein gaatje, imiteerde mijn idool Seve en legde de bal naast de vlag. Par. Zo’n dag dus. Intussen liet collega Paehlig twee prachtige slagen volgen door drie putts, zodat hij een bogey moest noteren. Au. Zo’n seizoensfinale is natuurlijk gewoon stableford, maar in onze tweebal voelde het toch een beetje als 1-up.

Ook de rest van de ronde hadden de golfgoden een duidelijke voorkeur. Waar mijn flightgenoot links en rechts slagen verloor, werden mijn wilde afzwaaiers teruggevonden, bleven approaches net uit de bunker en tuimelden belangrijke puttjes met hun laatste omwenteling in de hole. ‘Zo hou je momentum’, noemen de commentatoren op Ziggo Sport dat. En dat was hard nodig op deze eerste echte lentedag, want met twee clubs wind, harde greens, kort gemaaide fairways en volop water speelde de prachtige Lage Vuursche hard to get. Kleine foutjes werden hard afgestraft, waardoor in de A-categorie slechts twee spelers boven de dertig punten wisten te scoren. Lage Vuursche 13 – NVGJ 2.

Het B-elftal van onze club (Ik ben nog steeds van mening dat we er één grote poule van moeten maken, dan was ik gewoon derde geworden) hield zich beduidend beter staande, al kwam de baan ook hier in veel gevallen als winnaar uit de strijd. Behalve dan bij Eric Venghaus en Hannie Verhoeven, die zich met respectievelijk 41 en 39 punten aan de finish meldden. Hoe ze dit huzarenstukje leverden, zal waarschijnlijk voor altijd een mysterie blijven, want in plaats van sterke verhalen op een vol terras, was het na ronde weer een kwestie van snel afdruipen (al dan niet met de staart tussen de benen) en richting huis. Corona weet u nog…

Maar laten we niet piepen. Op de dag dat wij onze seizoensfinale speelden, mochten de Engelsen na negen maanden lockdown pas weer voor het eerst de baan in: 9 holes en naar verluid zelfs ‘uitholend’ naar een marker op de green. En ze waren als kinderen zo blij. Wij spelen al weer driekwart jaar en dankzij het doorzettingsvermogen van het bestuur kreeg het seizoen 2020 zelfs een finale. Dát is pas geluk hebben. Anders had naast Anna van Lennep gewoon Martijn Paehlig zich tot winnaar van de Order of Merit laten kronen, in plaats van ondergetekende. Onze vice-voorzitter zal zich nog wel eens achter de oren krabben of het seizoen toch niet beter één wedstrijd korter had kunnen duren…

A-categorie                                plhc    stbf

1. Foeke Collet                           13        35

2. Pim Donkersloot                      22        33

3. Marijke Brouwers                    19        29

4. Anton Kuijntjes                       17        27

5. Hans Terol                               20        27

6. Helene Wiesenhaan                  24       27

7. Charles Taylor                          22       25

8. Fred Veldman                           19       23

9. Jeroen van Leeuwen                 20       23

10. Martijn Paehlig                       11       22

11. Leo van de Ruit                      19       21

12. Léon Klein Schiphorst              21      21

13. Jeroen Burger                         21      18

14. Friso Leunge                           16       17

15. Christian Scheen                     20       NR

B-categorie

1. Eric Venghaus                           25       41

2. Hannie Verhoeven                    32        39

3. Willem Buijteweg                     35        34

4. Paul Boehlé                              31        31

5. Anna van Lennep                      32        31

6. René Brouwer                           30        30

7. Sonja van de Rhoer                  24         29

8. Paul Mansoor                           27         28

9. Willem van den Elskamp           36        28

10. Henri van der Steen                16        26

11. Taco Mulder                            24        23

11. Jan van Galen                         24        23

13. Ruud Taal                               32        23

14. Andy Houtkamp                      26        20

15. Pieter Landman                      30        20

16. Hans Botman                          36        19

17. Ronald Massaut                       29        15

18. William Wollring                     26        NR