Korte mouwen

Wat zijn de ideale golfomstandigheden? Wat mij betreft niet die waarbij je laagje over laagje over laagje draagt. Het mag dan een zachte winter zijn, de winter van 2016, je ontkomt er niet aan je goed te kleden op je rondje golf. Zomaar de baan op stappen kan je koud op je dak vallen.

Over de broek gaat wellicht een regenbroek om de boel wat warm te houden, hoge sokken geven nog wat extra comfort, een thermoshirt, een trui, een soepel jack. En natuurlijk vergeten we de muts en winterhandschoenen niet. Ook als de thermometer nog aan de goede kant van de nul staat is de wet van de laagjes meestal wel van toepassing.

Als het kwik boven de tien graden komt, dan komt het erop aan. De grens tussen te warm en te koud kleden is niet altijd goed in te schatten. Iets uitdoen gaat meestal nog wel, maar wie te vroeg afscheid nam van zijn winterjasje, komt bedrogen uit. Dat zonnetje leek zo mooi, maar geeft bij nader inzien nog bitter weinig warmte af…

Vanaf een graad of achttien, twintig, wordt het écht fijn op de golfbaan. De dubbele lagen hoeven niet meer. Voor de zekerheid ga je met een truitje de baan in, maar al na een paar holes kan deze de tas in. Heerlijk comfortabel en vrij als een vogeltje komt je swing nu echt tot zijn recht, niet gehinderd door overbodig verpakkingsmateriaal.

Zodra de zomerse waarden worden bereikt is het zaak niet zozeer op je kleding te letten – dat je geen trui meer aanhoeft voel je wel — als wel op een aantal andere zaken. Een pet of klep is onmisbaar, zonnebrand moet in ruime mate worden opgebracht, en voldoende drinken is key. Om over het spelen in tropische omstandigheden maar te zwijgen. Dan is slow play ineens van levensbelang. Rustig aan, van schaduwplek, naar schaduwplek. Misschien zelfs met een paraplu als parasol, een lange zomerbroek en uv-mouwen tegen de al te sterke zon. Het is het weer waarbij velen de golfbaan liever links laten liggen. Je kan het ook overdrijven met zomers golf en korte mouwen.

Zo ver is het nog lang niet, zo we die dagen dit jaar al gaan krijgen. We gaan langzaam richting lente, maar waar ik eerder deze week voor een reisverhaal nog speelde in tropisch Zuid-Afrika in de buurt van Pretoria, stond ik bij terugkomst te zweten om mijn ramen ijsvrij te krijgen. Met wintermuts en handschoenen aan. De zon mag dan volop schijnen, voorlopig kunnen de polo’s en korte broeken weer de kast in. Het volgende rondje in korte mouwen laat nog even op zich wachten.