Juryrapport Golfpersprijs 2012

Genomineerd is: Ronald Speijer, directeur, redacteur, fotograaf, eigenaar, boekhouder en duvelstoejager, de man is een imperium.

We kozen voor deze twee jonge meisjes, die nòg maar weer eens een keer laten zien dat ook de jeugd ons spelletje heeft omarmd. Internationale wedstrijd, Nederland-België voor spelers onder de 12. Jongens én meisjes! Dus de haartjes zijn mooi gemaakt, nageltjes oranje gelakt, ook veel naar de jongens gekeken, een beetje moe, en dan lekker hangen op de golfbaan. Het is een foto voor iedereen die nog steeds denkt dat golf een sport voor oudere heren is.

En dan: Koen Suyk  

Koen maakte een foto van een landschap dat vol is van dreiging.

Het is een slagveld, dat ruik je, dat voel, dat weet je en het is ook altijd al een slagveld geweest. De lucht dreigt, het water is ijskoud, hier dwaalde Boabam Sith, de witte vrouw van de Highlands, hier ligt verborgen de vlag van Dunweegan Castle die door elfen werd geweven. Hier ligt de wanhoop van de golfer die hier spelen mag en scoren wil. Op een baan die volmaakt opgaat in de natuur. Je speelt er tussen de vossen,  de marters, de herten en de hobitts. En over twee jaar spelen we daar op Gleneagles de Ryder Cup.

In de categorie tekst is genomineerd:

Leo van de Ruit met Bunker Blues, een vuistdik boek dat het Neder­landse golf geschiedenis geeft. Hebben we die dan? Ja, die hebben we maar dat weet geen mens. Van der Ruit beschrijft de Nederlandse golfers vanaf vlak na de oorlog, zonder geld, zonder middelen, zonder reputatie. Ze trokken de wereld in om wedstrijden te spelen en hoopten genoeg te verdienen om de terugreis te kunnen betalen. Het waren de pioniers die alles over hadden voor een piepkleine sport waaraan ze verslingerd waren geraakt. En daar laat van de Ruit het niet bij. Ook de vaderlandse topgolfers van nu komen aan bod.  En dan wordt het boek indrukwekkend. Pagina na pagina wordt duidelijk hoezeer er gesappeld wordt en hoe hard er moet worden gewerkt, hoeveel moed en uithoudingsvermogen er nodig voor een poging om aan de top te komen. Het is gekmakend! Petje af voor de Nederlandse professionele golfers van vroeger en nu en voor Leo van de Ruit.

Tenslotte nomineert de jury:

Martijn Paehlig, verslaggever/redacteur bij Golf Media, een bijzondere collega die al jaar en dag opvalt door zijn zeer persoonlijke aanpak van het vak. Het is een veelzijdige man: blogs, websites, Twitter, alles wordt gebruikt.

Een belangrijk kenmerk van zijn werk is ook: het persoonlijke element in de verhalen. Paehlig krijgt vaker dan andere collega’s zeer persoonlijke en ook ontroerende verhalen los. Maar zo persoonlijk als nù was het nog nooit geweest. Het stuk waarvoor hij is genomineerd gaat namelijk vooral ook over hemzelf.

Caddie van Guido van de Valk bij het Dutch Open. Dichterbij het echte werk kun je niet komen. Tussen de sterren, in de baan, bloednerveus, zware tas en… wel iets durven denken over het spel van Guido maar daar als invallende caddie natuurlijk niks over gaan zeggen. Een droom die uitkwam, toch frustreerde maar een pracht van een artikel van Martijn Paehlig.

De jury bestond uit: Jacqueline Lambrechtse namens de baan-exploitanten, Frank Kirsten namens de Pro’s, Abe Jan ter Beek namens de NGF, Léon Klein Schiphorst namens de NVGJ en mijzelf, Karel van de Graaf.

Het boek BunkerBlues en de foto Gleneagles zijn uiteindelijk gekozen als kandidaten voor de Golfpersprijs 2012, die op 20 december tijdens het Nationale Golfgala in Noordwijk wordt uitgereikt.