Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
21.10.2021
‘Iemand de das omdoen’, kent u die uitdrukking? Iemand de das omdoen, golf- en countryclub de Hooge Graven worstelt ermee… ‘Iemand de das omdoen’ is oorspronkelijk in de late middeleeuwen een aanduiding voor de strop of de galg, later krijgt de uitdrukking de betekenis ‘iemand of iets de nekslag geven’.
De Hooge Graven wordt namelijk aangevallen door een groep dassen, afkomstig uit twee dassenburchten vlakbij de baan.
Ze ruïneren de fairways, geholpen door kraaien die te pas — en vooral te onpas — naar engerlingen pikken op fairway en green. Vooral op de tweede negen is de schade fenomenaal en omdat je in dat woud van blauwe paaltjes moeizaam tot normaal spel komt, mag je op die holes plaatsen. Het is te hopen dat de Hooge Graven een liefst diervriendelijke oplossing vindt om dit probleem op te lossen en dat dit niet de nekslag betekent voor de kwaliteit van de Ommense fairways.
Ondanks deze ietwat bizarre omstandigheden lukt het Foeke Collet en mij om op deze droge (!) maandag 36 stablefords te scoren. Dat resultaat staat niet op zichzelf, want het heeft gevolgen voor de finalewedstrijd in Nunspeet. Zowel Foeke als ik stijgen naar een derde plaats in de A-categorie, respectievelijk de B-categorie en zullen hun zeven tegenstrevers op 1 november een poepie laten ruiken.
Drooglopen
De 32 NVGJ’ ers gaan met flink wat slagen mee de baan in (zo krijg ik met hcp 21,2 toch 28 slagen), en hebben overal in hun tas regenkleding gestopt. De regenverwachting is 83% maar die 17% kans op drooglopen hebben we toch mooi gepakt.
Bij de turn staat Jeanet ons op te wachten met een saucijzenbroodje, wij mogen haar zo noemen omdat zij haar naam op ooghoogte van Willem Schouten op haar trui heeft staan. Jeanet zal ons heel de dag met drank en spijs verzorgen, hulde voor de keuken en bar van de Hooge Graven.
In de A-categorie wordt Foeke dus eerste (36 stablefords), Anton Kuintjes tweede (34) en Fred Veldman derde (32). In de B-categorie mag ik me winnaar noemen (36 stablefords), Henri van der Steen wordt tweede (35) en Willem Buijteweg derde (33).
We kunnen de score van Hans Botman, luidkeels DERTIG, niet onvermeld laten. U mist hier notoire winnaars als Jolanda Swart en Martijn Paehlig. Onze voorzitter heeft last van wat in medische kringen als ‘FFF’ wordt gediagnosticeerd: Flinke Finale Fobie. Met de haven in zicht ga je de zeilen reven, zogezegd. In de laatste ronde zet Verstappen zijn motor uit en laat Hamilton passeren, dat beeld. Misschien is Martijns schamele stablefordtotaal op de Hooge Graven een wake-upcall voor hem.
Jolande heeft teleurstellend gescoord omdat ze te beduusd was van een grappig voorval in haar tankstation. Zoals bekend verkoopt Jolanda in haar tankstation volop golfballen. Omdat ze weer snel door haar voorraad heen was, liet ze 5000 z.g.a.n. lakeballs aanrukken. In die 5000 ballen trof ze zowaar een bal met het NVGJ-logo en met de ronde letters GL erop. Niet GroenLinks zoals Willem van den Elskamp immer vreest maar van ondergetekende. Waarschijnlijk opgevist uit de wateren van Spaarnwoude, homecours van Hans Terol, Hélene Wiesenhaan en mij. Laat de statistici maar uitpluizen hoe groot die kans is.
Promotie/degradatie?
In de B-categorie wordt Henri van der Steen dus nipt tweede. Henri wil zo snel mogelijk terug naar de A-categorie, waar hij door zijn fietsongeluk in 2020 uit degradeerde. Nu gaat het gerucht dat de scheidslijn tussen A en B, nu vastgelegd op handicap 16.9, omhoog gaat naar 19. Dan ontstaat er een redelijker verdeling van het aantal golfers in beide categorieën. Een afwijkende mening in dezen lanceerde Igor Bennik, recentelijk gepromoveerd naar de A-categorie. Igor pleit, vooral na zijn lage score op de Hooge Graven (want 13) voor het openstellen van een C-categorie.
Om nog wat olie op de golfgolven te gooien, nam ik tijdens mijn winnaarswoordje, de gelegenheid te baat om te pleiten voor een promotie/degradatieregeling. Wie winnaar wordt in de Order of Merit 2021 B-categorie (want Ruud Taal) promoveert naar de A-categorie. Daaruit degradeert de speler met het laagste jaarlijkse gemiddelde (want Igor Bennik). En dan is het het volgende jaar weer nieuwe ronde, nieuwe kansen. Zo geef je de Duca del Cosma Masters een extra dimensie en creëer je de situatie dat notoire veelvoudige winnaars kunnen doorgroeien naar een hoger podium. Daarnaast verlossen we de onderaanbungelaar in de A uit zijn lage lijden. Iets voor een snel besluit nog vóór 1 november of is zulks onderhevig aan formatie-achtige langdurige overwegingen?
Friettafel
Wat verder nog opgevallen is in Ommen: hoe kan het dat op de tafel met de laagste scores (iemand met 14 en buurman Igor dus 13) Jeanet en consorten de meeste bakken friet (in Noord-Nederland patat geheten) moesten brengen? De prijsuitreiking moest hierdoor worden uitgesteld, de winnaarsfoto moest zelfs door de vertraging binnen worden genomen omdat de fotograaf van dienst ook aan de ‘friettafel’ zat en de duisternis inmiddels zijn intrede had gemaakt.
De uitslag
De laatste wedstrijd op Hooge Graven voor de finale op Nunspeet stond in het teken van de eindstand in de Order of Merit. In de A-categorie won Foeke Collet, die opstoomde naar de tweede plaats en nu het leidende duo vormt met Marijke Brouwers. Ook Anton Kuijntjes en Fred Veldman plaatsten zich door goede resultaten. In de B sloeg Ger Laan genadeloos toe en werd derde in de OoM achter Ruud Taal en Anna van Lennep. De beste acht spelen op 1 november de finale.
A-categorie plhc stbf
1. Foeke Collet 13 36
2. Anton Kuijntjes 17 34
3. Fred Veldman 20 33
4. Bert van der Toorn 20 30
5. Martijn Paehlig 10 29
6. Eric Korver 18 28
7. Stef Swagers 2 26
8. Jolanda Swart (sponsor) 21 25
9. Helene Wiesenhaan 14 24
10. Igor Bennik 22 13
B-categorie
1. Ger Laan 28 36
2. Henri van der Steen 26 35
3. Willem Buijteweg 34 33
4. Elaine de Boer 29 32
5. Anja Vermaas (gast) 30 31
6. Hans Botman 36 30
7. Madelon Barenbrug 37 30
8. Ralph Blijlevens 24 29
9. Andy Houtkamp 24 28
10. Paul Boehlé 31 27
11. Taco Mulder 27 25
12. René Brouwer 29 25
13. Hannie Verhoeven 28 24
14. Willem van den Elskamp 33 24
15. Ragnar Niemeijer 36 24
16. Guus van Holland 37 20
17. Jan van Galen 26 14
18. Jur Raatjes 37 NR
Ons gewqardeerde NVGJ-lid Marcel Maijer werkt tegenwoordig voor de Nederlandse Loterij en is niet meer op tv te zien bij het darten of het voetbal. Een dag voor het begin van de Olympische Winterspelen zwaaide hij op Schiphol ruim 30 voormalige medaillewinnaars uit, die op weg gingen naar Italië. Een initiatief van zijn nieuwe werkgever. Daar waren zij als eregast aanwezig en openen zij, onder aanvoering van Sven Kramer en Ireen Wüst, het Staatsloterij TeamNL Huis in Superstudio Più. Tijdens de Olympische Winterspelen is het Staatsloterij TeamNL Huis een echt thuis voor Oranje in Milaan. Een plek waar fans en sporters samenkomen en waar sport kijken en het vieren van sportieve successen van TeamNL centraal staan. Dagelijks kunnen maximaal 3300 mensen terecht in het Staatsloterij TeamNL Huis.
Het duurt nog even voor we weer de wei in gaan, maar voor wie niet kan wachten om de vrienden van de NVGJ weer te ontmoeten is de Winterswing in het leven geroepen. Twee keer, op maandag 9 februari en maandag 23 februari, in Utrecht overdekt spelen op een simulator. Op 9 februari is minigolf Ruff aan de beurt, twee weken later op 23 februari is Chi Chi The Golf Venue de locatie. Doe aan beide wedstrijden mee of kies er een. Opgeven kan bij Paul Boehlé (paul.boehle@sponsormediair.nl), samen met Leonard van Nunen organisator van het geheel. Hieronder de bijzonderheden: WINTERSWING in CHI CHI – The Golf Venue in Utrecht Maandag 9 februari 2026 PROGRAMMA 15.00 uur Verzamelen met koffie 16.00 uur Start golf (simulators/driving range bays) 18.00 uur Einde golf & borrel 19.00 uur Diner 20.00 uur Koffie & prijsuitreiking PRIJS € 65,= Inclusief 2 koffie en 4 drankjes Het bedrag gelieve over te maken op onze NVGJ rekening: NL63ABNA0607976802 t.n.v. NVGJ o.v.v. Ruff Maandag 23 februari 2026 PROGRAMMA 15.00 uur Ontvangst & koffie 16.00 - 17.30 uur Entertainment bay 17.30 - 18.30 uur Borrelen 18.30 – 19.30 uur Diner PRIJS € 63,= Inclusief drankjes Het bedrag gelieve over te maken op onze NVGJ rekening: NL63ABNA0607976802 t.n.v. NVGJ o.v.v. Chi Chi
Meerdere NVGJ'ers ontvluchten het sombere winterweer in Nederland en laten de clubs hun werk doen op banen in het zonnetje en een heerlijke temperatuur. Het zuiden van Europa is uiteraard een mogelijkheid, maar sommigen zoeken het verderop. Zo kruisen Ruud Onstein en Ruud Taal binnenkort de degens in Zuid-Afrika. Willem Schouten, Gerald van Daalen en Paul Mansoor (en zijn broer Dave) gingen meer in oostelijke richting om in Thailand voor de derde keer om de Hua Hin Cup te spelen. Je moet er wat voor over hebben.. Dit jaar was er na vier glorieuze wedstrijden uiteraard weer een winnaar. Willem kreeg een pruik op (geintje) en nam de wisseltrofee van Paul over: een riem. Op de baan waar ook voor de Asian Tour wordt gespeeld was Willem met twee birdies in de beslissende ronde on fire. Het viertal hoopt zeker nog enkele edities om de Hua Hin Cup te spelen. Paul gaat nog drie maanden door Azië reizen, de overigen gaan zich rustig voorbereiden op het nieuwe NVGJ-seizoen. Voorlopig nog even met temperaturen van rond de 30 graden..
Terugblik op de prachtige Redexim Nations Cup op Texel van vorig jaar oktober.
Het woord ‘ontspullen’ is voor mij nu al het woord van het jaar. Een woord overigens dat meneer van Dale nog maar sinds kort erkent. De hoeder van onze moedertaal is wat behoudend zullen we maar zeggen. Erger is dat mijn automatische spellingscontroleur het woord niet herkent en mij steeds wenst te corrigeren met het woord ‘onthullen’. Tijd om het emotieloze tech-wonder, onze nieuwste pennenvriend ChatGPT te hulp te roepen. ‘Het’ geeft in een mum van tijd een uitvoerig antwoord. Het dichtst bij ‘ontspullen’ komt het begrip ‘bewust wegdoen van overbodige zaken om zo meer rust, ruimte en overzicht in je hoofd te creëren.’ Of zoals een erkend minimalismespecialist (die bestaan echt) mij tracht te inspireren: ‘je leven simpeler maken en je focus verleggen naar wat écht belangrijk is’. Het lijkt verdomme wel golf. Maar de harde kernaspecten van het woord bevatten nog meer. Ontspullen is ook een actieve manier om de geest te verlichten met mentale rust als doel. Niet klakkeloos opruimen dus, maar dat doen op basis van de vraag ‘of die spullen je nog vreugde brengen’. Mooi hè? Een aanstaande verhuizing - wij gaan kleiner wonen en gelijkvloers, want dat móet als je ouder wordt - dwingt me tot die ultieme gelukstest. Terwijl ik hardnekkig probeer ‘The Old Man Out’ te houden, staar ik naar een breed scala aan verwaarloosde objecten en stel mezelf de vraag: ‘ben ik hier überhaupt ooit blij van geweest?’ Maar ook de keuze die ik mijzelf opleg bemoeilijkt het vreugde-proces: wordt het een hiernietsmaals of een tweede kans? De Milieustraat of de Kringloop? Of toch nog maar even bewaren? Onder het motto ‘bijna alles moet weg’ duiken ook enkele ontspulkandidaten uit NVGJ-hoek op. Ooit als prijs (of als vriend) verworven. Zoals twee romans van René Brouwer en diens pseudo Renee van Amstel, ‘De vrouw van de ambassadeur’ en ‘Het spel van Floor’ (nb: het laatste boek is beter dan de film), waar de erotiek van de omslagen afdruipt. In schrille tegenstelling tot de gebronsde kop van Rob, ‘in chamois-tint’, op de cover van 'De Grote Hoogland’. Ze zijn slecht vergelijkbaar met het succesvolle ‘Complete Margriet Kookboek’ (vijfhonderdste druk schat ik in) van Sonja van de Rhoer of het 'NVGJ’- verzamelwerk van Hans Terol met een sierlijke poze van Willem van DEN Elskamp tegen een regenboog, van mijzelf, op de voorplaat. Van de meer tastbare ontspulattributen heeft ‘Bartje’, ooit de Drenthe-trofee, een eerdere schifting niet overleefd. De handige Action- snijplank (met keuzes voor de te bewerken producten) zal ook in onze nieuwe behuizing wel een rol blijven vervullen. Blijven over de eerste prijs van de ‘NGF-Journalistendag 2010’, een inmiddels totaal verweerde verzilverde schaal, en maar liefst twee ‘Poppe-cups’. Als ode en herinnering aan Poppe de Boer en diens nimmer aflatende strijd om het NVGJ-logo - en vooral zijn gemopper daarover - zullen de eigenhandig door hem gedecoreerde bokalen binnenkort worden geplaatst in de NVGJ-relikwieënkast op onze home course. De tienduizend (en meer) digitale foto’s van ‘de-NVGJ-door-de-jaren-heen’, toen alles (nog) beter was, onttrek ik aan het ontspulproces. Die gigabytes nemen immers weinig ruimte in en scheppen bij het weerzien ervan nog steeds vreugde in het leven.
Ik zit op de rand van het bed in onze hotelkamer in Denia en denk: dat scheelde niet veel; kantje boord. Het is de schaduwzijde van goede voornemens. Behalve wekelijks twee keer golftraining is dat afvallen, fitter worden, flexibiliteit en meer rotatie in het bovenlichaam als ook meer spierkracht in de benen. Naar de sportschool, dus. Mijn valkuil: meer doen dan slim of dan nodig is. Vooral té snel, té veel willen. Meteen vier keer per week aan de gewichten hangen is niet zo handig als je pakweg tien-vijftien jaar geleden voor het laatst een sportschool van binnen hebt gezien. Na twee weken in de gym kan ik nog geen kopje meer optillen. Op de golfbaan geweest; kan geen bal slaan zonder stekende pijn. En over vier-vijf weken is de Surprisereis naar Denia/ La Sella. Ga ik dat wel halen? Reddingsboei bij fysieke malheur is al 30 jaar mijn bevriende fysiotherapeut, George Owens. Hij heeft mij begeleid gedurende drie knieoperaties en over drie decennia bij verschillende squash-, ski- en later golfblessures. Laat ik het kleinere werk hier verder onbenoemd. Overbelast George kent mijn gemankeerde lichaam als geen ander, maar dit was toch weer nieuw voor hem. ,,Overbelasting. Het is de onderliggende spiergroep van de triceps van je rechterarm, maar ook de aanhechting van de spieren vanaf de elleboog en de schouder. Hoe krijg je dat nu weer voor elkaar?'' Nou ja, 'goede voornemens', leg ik uit. ,,Hoe oud ben je'', vraagt George hoofdschuddend. Hé vriend, jij vond het ook een goed idee dat ik deze winter naar de sportschool zou gaan, probeer ik steun te vinden. ,,Ja, maar niet meteen vier keer per week en ook niet meteen een volledige workout.'' Ik knik berustend. De voorafgaande dagen aan de golftrip van de NVGJ blijven spannend, maar George lapt mij toch weer op. In de tussentijd heb ik wel een conditie- en benenprogramma gedaan, dat wel. Motoriek De actuele stand van zaken rond mijn goede voornemen: In plaats van afvallen ben ik aangekomen, zoals meestal in november-december. Ik heb ook nog steeds de motoriek van een hoogbejaaarde en zie maar weinig vooruitgang. Het is een hele opgave, drie-vier keer per week naar de sportschool. Natuurlijk met de luxe van gratis parkeren voor de deur. Dat wel, maar het zit nog niet in mijn systeem. De golfbaan heb ik na de seizoensafsluiting amper meer gezien. Appje van mijn pro, Ed Vander: ,,Hé Ronald, ik zie dat je trainingen hebt ingeboekt. Maar dat kan helemaal niet, want ik ben op vakantie. Laten we in het nieuwe jaar maar een programmaatje maken.'' Pfffff... de eerste wedstrijd van 2026 is al half maart. Wat kun je repareren in slechts twaalf weken? Het schiet allemaal niet op met die goede voornemens. Het dreigt - wel héél vertrouwd - weer opnieuw 'overwinteren' te worden. Ook fijn, toch? Aanvullende goede voornemens: Laat het glas altijd halfvol zijn; mínimaal halfvol en geniet van het leven!