Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
23.02.2024
Na De Pijn van Water, De Hel van 2 Kilometer, Olympisch Vuur der IJdelheid en Helden op het Water is deze week het vijfde boek van ons lid Leo van de Ruit verschenen: BLIK. Hoofdpersoon in het verhaal over soloroeiers is Karolien Florijn, tweevoudig wereldkampioene. De eerste en enige Nederlandse vrouw die in de eenpersoonsboot het hoogste heeft bereikt. Zij heeft intussen de blik gericht op Parijs waar zij komende zomer olympisch goud aan de twee wereldtitels wil toevoegen. Dat gaat haar zeker lukken, denkt de auteur. Roeien is haar met de havermoutpaplepel ingegoten door haar ouders Antje Rehaag (wereldkampioene in de Duitse Acht in 1994) en Ronald Florijn (olympisch kampioen dubbeltwee 1988 en Holland Acht 1996).
In de drie eeuwen beslaande geschiedenis van het roeien is één Nederlandse man Karolien Florijn voorgegaan. In 1968 veroverde Jan Wienese in Mexico olympisch goud in de skiff. BLIK is een story over solisten in de roeisport, hun geschiedenis, hun familie en hun exceptionele kampioene.
Het boek van NVGJ'er Leo van de Ruit is uitgegeven door NVGJ'er Aernoud Oosterholt, van Edicola Publishers te Deventer.
Na het grandioze succes van de Nations Cup in eigen land is de schroom groot onder de leden. Maar de tien durfals die ook dit keer hun land willen verdedigen, dit keer op Sussex in Engeland, zijn bekendgemaakt door captain Hélène Wiesenhaan.
Pim schreef met de redactie. Hi Anton, Nadat Peter vorige week enkele uren voor ons matchplayduel om zeer begrijpelijke redenen moest afzeggen, moest ik dat doen voor ons duel op 1 juli… En zeker de eerste 2 weken daarna kan ik niet spelen! Ik krijg namelijk a.s. maandag een pacemaker (niets ernstigs, daar kun je 100 mee worden); die datum werd me plotseling op weg naar Welderen meegedeeld. Derhalve heb ik de winst aan Peter ‘geschonken’. Zal ik nog een piepklein stukkie plus foto doorsturen of niet? Of is dat mosterd na de maaltijd? Pim Pim, Stuur maar door hoor. Altijd leuk. Groet, Anton
Het was niet eenvoudig om een datum voor onze matchplay wedstrijd te vinden. Uiteindelijk werd het19 juni, een dag die als zeer warm de boeken in zal gaan. Nadat door clubtechnische zaken de afslag vervroegd werd van 15.00 naar 09.00 konden we op de verder rustige en mooie baan van de Golfresidentie in Dronten gaan afslaan.
Vooraf hoopte ik het moeten schrijven van een verslag nog een paar rondjes uit te kunnen stellen. We speelden op Haverley. Voor mij onbekend, en net zo onbekend was het voor mij dat er in brabant een woonkasteel is gebouwd waar de golfbaan omheen zwiert. De wedstrijd tegen Hannie voelde als Nederland-Japan. Het zou moeten kunnen, maar vooral Japan niet onderschatten. Waar de voetbalwedstrijd eindigde in een (teleurstellend) gelijkspel, ging het in onze matchplay met rasse schreden richting Duitsland-Curacao.
We beleefden op 19 juni twee primeurs op de Haarlemmermeersche Golfclub, met -sch. De eerste: het was de tot dusver warmste dag van 2026, met temperaturen die in het zuidoosten van het land opliepen tot 36 graden Celsius. Zo gek was het in Cruquius/Haarlemmermeer niet, maar de thermometer stond op 34,2 toen we ‘s middags om drie uur afsloegen op het Leeghwater-Lyndenparcours.
Niet zo lang geleden gaf de Chinese golfer Haotong Li een interessante persconferentie. Hij worstelde al maanden met zijn spel en klopte aan bij zijn psycholoog. Haar advies ging over de goede en de slechte versie van jezelf op de golfbaan. Zodra die slechte versie opduikt, stuur je hem gewoon weg.