De hartelijke groeten van Stefan

Ik zag en sprak ons gewaardeerde lid Stefan Verheij in november 2022 op Het Rijk van Nunspeet, waar hij met de fiets aan kwam rijden. Met zijn golftas achterop. “Wat krijgen we nou, Stefan? Helemaal vanuit Voorburg met de fiets?”

Hij glimlachte en legde uit, dat hij met de trein is gekomen en een OV-fiets heeft gehuurd. Daarna keek hij me serieus aan en vertelde me, dat hij de ziekte van Stargardt heeft. Ik had daar nooit van gehoord en luisterde geëmotioneerd naar zijn uitleg. “Het is een progressieve oogziekte. Ook erfelijk en het vermindert mijn gezichtsvermogen.”

Maar hoe is het dan met golfen? “Van dichtbij zie ik de bal, maar ik zie deze nooit landen. Flightgenoten verzoek ik dan ook vriendelijk mee te kijken.” 

Die dag speelde hij o.a. met Leo van de Ruit, die ik halverwege de wedstrijd op de 11e hole zonder Stefan tegenkwam. “Het ging helemaal niet. Stefan baalde en is na 9 holes gestopt en naar huis gegaan.”

Onlangs moest Stefan noodgedwongen stoppen met de sportverslaggeving voor de NOS-TV. Het ging gewoon niet meer. “Het is een progressieve ziekte. Ik moet mezelf behoeden, ik merk nu al dat ik sommige dingen niet kan zien. Jammer, maar het kan niet anders”, zegt Verheij, die in de samenwerking met Leon Haan verslag deed van de technische nummers in de atletiek.

Ik ken Stefan al sinds 1992 omdat hij net als mijn zoon Niels atletiek op topniveau bedreef. Samen heb ik ze o.a. kunnen bewonderen op Papendal en tijdens de Adriaan Paulen Memorial in Hengelo, later de Fanny Blankers Koen Memorial.

Ons bestuur heeft hem een bloemetje gestuurd en hij bedankte daarvoor hartelijk per mail. Maar ik wilde hem persoonlijk spreken en heb hem vandaag gebeld. Het was een emotioneel maar zeer positief gesprek. 

Hij vindt zijn situatie natuurlijk niet makkelijk en vindt het jammer dat hij gedwongen moet stoppen. Voorlopig doet hij nog bureauwerk, maar “Eerst alles rustig laten bezinken en dan verder gaan met leven. Zielig doen en een beetje lopen grienen, daar schiet je niets mee op. Ik haal alles eruit wat er nog in zit.”

Wanneer voor hem mogelijk,  is Stefan te allen tijde van harte welkom tijdens de borrel na onze wedstrijden, maar “Ik zou best nog wel een keertje mee willen spelen. Ik kan weliswaar minder zien, maar het spelletje blijf ik leuk vinden.” 

De afspraak wordt gemaakt, dat Stefan samen met collegae Ragnar Niemeyer of Andy Houtkamp dit jaar gast is op één van onze wedstrijden.

Tot slot laat hij weten dat hij zich bij de NVGJ altijd in een warm nest heeft gevoeld en vraagt hij mij iedereen de groeten te doen. Bij deze, topper!