Ambassadrice

Long time due’ las ik een aantal keer op  verschillende social media in de uren na de zege  van Dewi-Claire Schreefel in het Helsingborg Open. Vijf jaar na haar overstap naar de professionals won ze haar eerste wedstrijd op de Ladies European Tour. Terwijl zij haar vuist balde bij het vallen van de laatste putt, realiseerde ik me hoezeer ik het haar gunde.

Met de ene speler heb je meer dan met de andere, laten we er geen doekjes om winden. Een probleem heb ik met niemand – en hopelijk is dat wederzijds – maar net zoals dat in elke sociale setting gaat, klikt het met de ene wat meer dan met de andere. En met die wetenschap in gedachte durf ik best toe te geven dat ik een zwak heb voor Dewi. Altijd al gehad. Zelden heb ik zo’n leuk, enthousiast, vrolijk mens ontmoet. Binnen en buiten het golf.  

Wanneer was de eerste keer dat ik haar ontmoette? 2005? 2006? Het was in elk geval lang nadat ze voor het eerst de cover van GOLFJournaal sierde. Hoewel ze nog altijd pas 28 is, stond ze al in de vorige eeuw op de omslag van Journaal. Piepjong was ze toen ze haar eerste grote titel won en zich bij golfminnend Nederland in de kijker speelde.  Als veertienjarige won ze het NK Strokeplay, en toen was al duidelijk dat ‘we’ met het meisje uit Diepenveen een groot talent in huis hadden.

In de jaren die volgden ontwikkelde ze zich gestaag, als mens en als golfer. In Nederland won ze regelmatig, internationaal nu en dan, en vooral op college maakte ze veel indruk. Zo werd ze in 2006 de beste collegegolfer van Amerika, en stond ze in 2008 naast president Bush, toen ze samen met haar team kampioen was geworden.

Dat Schreefel uiteindelijk professional werd, was dan ook geen verrassing. Ook niet dat ze zich vooral op Amerika besloot te richten. In SoCal voelde ze zich thuis, haar accent ver-Amerikaanste, en in interviews moest ze soms zelfs zoeken naar het juiste Nederlandse woord.

Via de satelites speelde ze zich naar het hoogste niveau, terwijl ze tegelijkertijd ook haar pijlen op Europa richtte. Ze speelde net voldoende aan deze kant van de oceaan om haar kaart te kunnen behouden, maar heel veel zagen we haar niet hier. Jammer, ook voor ons, want wat is het leuk werken met Dewi. Een instructie of interview, nooit krijg je het idee dat het een moetje is. Niet voor niets benaderde de NGF haar onlangs om als ambassadrice voor Girlzgolf op te treden. Natuurlijk zei ze ja. Waarschijnlijk omdat ze het oprecht leuk vindt, maar vooral ook omdat ze het ook écht is. Een ambassadrice voor het vrouwengolf in Nederland. Nu mét een zege op het hoogste niveau op haar palmares.