#37 Olga Commandeur: het meest uitdagende, -intrigerende en meest frustrerende spelletje dat er is!

Dat stokje heb ik in het verleden wel eens soepeler overgenomen, maar na enige vertraging toch ontvangen John, dank je wel. Overigens draag jij dezelfde achternaam als mijn ex-echtgenoot Jaap, de man die mij voor het eerst met golf in aanraking heeft gebracht. Ik was een jaar of 24 en als topsportster vond ik het maar een “ouwe lullen” sport.

Op mijn 26e moest ik helaas door een knieblessure de topsport vaarwel zeggen en het wat rustiger aan doen. Hij zag zijn kans schoon om mij naar de golfbaan te verleiden door op mijn kraambed van ons tweede kindje mij een halve damesgolfset cadeau te doen. Lief bedoeld, maar wat een timing! Alsof je met twee kleintjes tijd om te golfen zou hebben. Die halve set heb ik een jaar geleden, na zijn overlijden, in zijn berging gevonden en ongebruikt naar de kringloop gebracht.

Toch ben ik uiteindelijk vreselijk besmet geraakt met het 2e golf virus. 18 jaar geleden ontmoette ik mijn huidige echtgenoot, Frank Maanders. Hij was toen net een jaar aan het golfen en daar heel enthousiast over. Om gezellig met hem mee te kunnen doen heb ik in Zandvoort zo’n weekend cursus “leernugolf” gedaan. Inderdaad, vrijdag, zaterdag en zondag oefenen en maandag theorie en praktijk examen gedaan en het GVB was binnen. Maar golfen kon ik toen nog niet, wist me alleen min of meer te gedragen in de baan. Regelexamen, om te mogen “marken” was toen nog apart en heb ik later gehaald. Het was het begin van vele competitieve rondjes op golfbanen door heel Nederland en daarbuiten. Het leuke van golf is dat je ondanks niveauverschil toch kunt winnen van je medespeler(s) door die handicapverrekening.

Ik weet en ervaar nu dat golf echt alles in zich heeft: het is het meest uitdagende, meest intrigerende maar ook het meest frustrerende spelletje dat er is! Maar ik heb ook ontdekt dat ik er geen natuurtalent voor heb. Vorig jaar wilde ik mijn tas nog aan de wilgen hangen, met de alle clubs erin. Ik wist echt niet meer hoe het moest. Een golfpro hield mij toen een spiegel voor met de vraag of ik de Olympische Spelen ooit had gehaald met alleen maar wedstrijden, of dat ik daarnaast ook nog getraind had. …. Tja, als ik beter wil gaan golfen zal ik toch echt les moeten nemen en oefenen en niet alleen rondjes lopen….

Regelmatig word ik uitgenodigd om deel te nemen aan fundraising golftoernooien. Leuk voor de gezellige dag, een beetje golfen en het netwerken en zo kan ik ook een steentje bijdragen voor het goede doel. Mijn veiling item, “vitaliteit workshop voor uw bedrijf”, levert vaak een mooi bedrag op.

Tijdens zo’n toernooi in 2016 op Sluispolder werd ik benaderd door Hans Terol (geloof ik) met de vraag of ik er misschien iets voor voelde om lid te worden van de NVGJ. Ik kon me daar toen nog niets bij voorstellen, maar hield het wel in gedachte. Hilda van Doorn, met wie ik ook weleens in een toernooitje van “oud”(en dan bedoel ik echt oud)atleten, heb gegolfd, stelde mij later diezelfde vraag. In 2017 ben ik lid geworden en vanaf het begin heb ik het erg naar mijn zin. Een aantal leden bleek ik al heel lang te kennen. O.a. Rob Hoogland en Rob van den Dobbelsteen, zij waren één van de eersten die mij op 16 jarige leeftijd ooit hadden geïnterviewd. Ik mis Rob vd D. Hij was er altijd bij de NVGJ wedstrijden en noemde mij steevast “Ol”!

Ik doe niet heel vaak mee, maar weet nog dat ik de allereerste keer bij, de B-categorie. gelijk had gewonnen. Zeer ongepast bleek achteraf, maar ja, dat doet dit kluppie met me. In mijn golfend golfspel brengen jullie mij naar grote hoogten af en toe. Ik mis jullie en hoop dat we gauw weer samen door de baan mogen en na afloop een heerlijk glaasje wijn met elkaar mogen drinken.

O ja, ook Christian Scheen ken ik al heel lang (1984). We hebben samen nog meegewerkt aan de ochtendgymnastiek op de radio. Nee, niet als Ab Goubitz en Arie Snoek, maar wel presenteerde ik de oefeningen en was Christian de centrale presentator van NOS Sportief. Christian, het estafette stokje is voor jou!