Mooiste dagen

De kans dat ik mezelf in onderstaand stukje ga herhalen is levensgroot aanwezig. Maar als het KLM Open voor de deur staat, dan móet ik daar nu eenmaal wat over schrijven. Over waarom we vooral allemaal richting de Kennemer moeten gaan bijvoorbeeld.

Ik heb het even snel geteld, maar dit wordt minstens mijn derde stukje over het grootste Nederlandse golfevenement op dit podium. Ik schreef erover als over de hoogmis van het Nederlandse golf. Over de extra spanning die het voor spelers meebrengt in eigen land te spelen. Over de geschiedenis van het toernooi,de grote bezoekersaantallen, alle verhalen die er lagen en liggen.

Ook dit jaar. Let maar op.

Gaat een Nederlander zich mengen in de strijd om de hoofdprijs? Halen meerdere landgenoten het weekend, jonge talenten misschien? Komt er straks een grote naam bij op de beker, of pakt een relatief onbekende speler de zege in het KLM Open? Zal het zijn eerste prijs van velen zijn, of blijkt het later het hoogtepunt van zijn loopbaan?

In de weken die ons nog resten tot het toernooi van start gaat, is het mooi dromen over hoe het straks kan gaan. Want hoe het ook loopt, nieuwe verhalen dienen zich aan, in grote getale. En wij golfliefhebbers? Wij zijn er bij. Met de trein, met de auto, met een kortingskaart. Met zijn tienduizenden zullen de bezoekers en professionals hun weg naar de Kennemer Golf & Country Club vinden. Van de oefendagen tot en met de laatste putt op zondag bruist het in Zandvoort zoals het dat zelden doet. In het promodorp, langs de fairways, op de radio, overal. Het zijn de mooiste golfdagen van het jaar. En dat ik dát eerder heb gezegd, weet ik honderd procent zeker. Maar ik zeg het graag nog een keer. En nog een keer. En…