Matchplay

Wat is het toch dat matchplay zo mooi maakt? De man tegen man gevechten geven altijd net even wat meer.Deze week staat het WGC Accenture Matchplay Championship op de kalender. Het is een van de zeldzame keren in het jaar dat de heren professionals de degens rechtstreeks met elkaar kruisen en niet strijden tegen het hele veld en old man par.
Hoewel de speelkalender aan beide kanten van de oceaan immer garant staan voor mooie wedstrijden, en vaak dito ontknopingen, kan er toch maar weinig tippen aan matchplaytoernooien. Komt het omdat de Ryder Cup — altijd goed voor een fiks verhoogde hartslag — zijn ontknoping kent in deze spelvorm? Dat de sfeer van dat evenement een beetje afstraalt op een ‘gewoon’ matchplaypotje?

Komt het door de onvoorspelbaarheid van de een op een gevechten waarbij je rustig een hole kan verknallen om een of twee holes later de genadeklap aan je tegenstander uit te delen? Komt het misschien omdat het een uiterst televisiegenieke spelvorm is? Waar je bij gewone wedstrijden bijna alleen maar de koplopers in beeld krijgt, schakelt de regie nu veel meer tussen de verschillende partijen wat het kijkplezier bijna automatisch vergroot.

Of zou het misschien toch komen doordat je als hobbygolfer meer in kan voelen wat er door de doorgewinterde professionals heen moet gaan als ze 1 down staan met nog 1 te gaan? Als ze een voorsprong in veilige haven proberen te loodsen, ze voor de keuze staan tussen verstandig spelen of je tegenstander uit proberen te dagen door hem onder druk te zetten met een toverbal van jewelste? De vechtlust die zich van sommigen meester maakt als het moment van do or die daar is.

Na al die jaren kan ik er nog steeds de vinger niet achter krijgen wat het precies is dat matchplay zo mooi maakt. Maar één ding weet ik wel. Het speelschema voor deze week hangt alweer uitgeprint aan de muur en voorzichtig zet ik circkels om de namen van spelers waarvan ik denk dat ze de eerste ronde gaan overleven en hoe het toernooi daarna verder verloopt.

Denk hoe het gaat ja, want de enige échte zekerheid van matchplay is natuurlijk dat het altijd, al-tijd, anders loopt dan je van tevoren had bedacht.

Misschien is dat wel wat matchplay het allermooiste maakt.

 

(Zelf het schema invullen? Klik hier)