#39  Hélène Wiesenhaan: Wat een warm bad was dit!

Dank Christiaan voor het doorgeven van de estafette :-) Ik? Golfen? NOOIT! Dat is voor bejaarden… Dat was ooit mijn reactie. Zo’n 11 jaar geleden kreeg ik voor het eerst een golfclub in mijn handen van mijn toenmalig vriendje Alwin. Wij liepen de A holes op Spaarnwoude. Mijn eerste afslag ging prima, iets te veel naar rechts en dus in de bunker. Alwin zei dat dat niet erg was want je mocht de bal gewoon buiten de bunker neerleggen… aldus geschiedde en lange tijd dacht ik dus dat dat gewoon een regel was..   

Vanaf mijn zesde heb ik gehockeyd. Ik was altijd fanatiek en dook voor de bal. Dit resulteerde vaak in een blessure. Zo’n zes jaar geleden volgde de genadeklap, een tegenstandster stak haar hockeystick tussen mijn enkels..enkelbanden afgescheurd en een lange revalidatie. Inmiddels was ik met Guido, mijn huidige man af en toe gaan golfen. Aangezien hockeyen niet meer ging, besloot ik nu maar eens golfles te gaan nemen bij Ad Wessels. Het ging snel beter en ik begon het golfen zowaar toch wel leuk te vinden.

Vanwege mijn hockeyverleden sloeg ik de ballen iig ver weg en miste ik de bal nooit. Ad vond dat ik competitie moest gaan spelen. Aangezien ik dus erg competitief ben ingesteld en dit erg miste door het stoppen met hockey, besloot ik dit te gaan doen. Doodeng vond ik het. Tot dan toe golfde ik alleen met Guido en mijn buurman. Nu moest ik met allemaal ‘golfdames’ gezellig gaan doen .. het bleek reuze mee te vallen.. Ja ik was de jongste van het team, maar iedereen was erg fanatiek! Mijn tatoeages shockeerden af en toe bij bepaalde dames, maar inmiddels is iedereen gewend aan de bloemen die bij mij horen.

Sinds 1997 ben ik werkzaam als fotograaf. Ik begon als stagiaire bij VNU, tijdschrift Break Out! Al snel volgden andere bladen en kreeg ik meerdere opdrachtgevers ook buiten de VNU/Sanoma. Ik fotografeerde altijd met Canon camera’s. Als er een probleem was met mijn apparatuur reed ik naar Amstelveen en leverde al mijn spullen bij Berend in. Berend was ook begonnen met golf. Op een gegeven moment vroeg ik hem of er niet eens een Canon golftoernooi werd georganiseerd. Hij wees mij toen op de NVGJ. Dit is nu zo’n 3,5 jaar geleden.

Diezelfde avond stuurde ik een mail naar ene Hans Terol en direct kreeg ik een reactie dat ik van harte welkom was. Wat een warm bad was dit! Mijn eerste wedstrijd was op Texel. Dezelfde angst van de eerste competitie kwam weer tevoorschijn. Maar goed, ik reed naar Den Helder, reed de boot op en dacht boven even snel een koffie te halen. Al snel werd ik aangesproken: jij moet Hélène zijn..Ja dat klopt! En binnen de kortste keren had ik handen geschud van zo’n tien gezellige heren.. Geweldig!Ik voelde mij gelijk welkom.

De ontvangst op Texel, de wedstrijd, het diner, de prijsuitreiking, de ontzettende leuke heren en enkele dames, ik vond het geweldig! Wat een gezellige club, en heerlijk om met mensen uit hetzelfde vak zo’n dag te golfen. Ik had de smaak te pakken. In 2019 kreeg ik een mail of ik mee wilde doen met het EK in Oostenrijk. Geweldig! Aangezien mijn man bondscoach (para atletiek ) was en ik vaak mee ben gereisd naar ‘zijn’ Ek’s, Wk’s en de Paralympisch Spelen was het nu mijn beurt haha. Een geweldig leuke week met al die fotografen en journalisten uit alle hoeken van Europa. Dankzij zijn werk hebben wij ook vele mooie banen over de wereld kunnen spelen. Werk & plezier combineren.

Met veel plezier geef ik dit stokje van de estafette over aan de ontzettend leuke en gezellige Hannes van de Stadt. Wij hebben samen een onvergetelijke ronde op de Kennemer gelopen. Hannes vroeg mij of wij van dezelfde tee zouden spelen. Prima, zei ik, dan speel ik van geel. Dat bleek niet zijn idee… na afloop. Rood was de bedoeling geweest. Hahaha