Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
20.05.2024
'Op misschien wel de mooiste dag'
Na de genezing van Michiel zijn linkeroog gingen we Pinksterzondag alsnog de baan in om een waardige tegenstander te bepalen voor Cara de Vlaming. Op hole 4 met de stand van 2 down zei Michiel dat hij zijn verslag zou beginnen met "Op misschien wel de mooiste dag van het jaar speelde ik op misschien de mooiste baan van het land met misschien wel het leukste lid van de NVGJ".
Veel aannames maar het was mij helder dat de manipulator in Michiel zich begon te mengen in de strijd. En dat leek effect te hebben op hole7 all square. We verkeren beiden (nog) niet op het juiste KLM open niveau, dus rommelden we rustig verder.
Ter voorbereiding van het jaarlijkse NL-golf toernooi is de baan al erg smal, ballen naast de fairway zijn niet meer te vinden.
Toen bleek dat we beiden op aanraden van Hélène les hebben gehad van Ivar de verschrikkelijke landde zijn geest als virtuele coach ook in onze flight. Zijn aanwezigheid had effect op Michiels spelniveau. Ivar zijn cursusonderdeel mental toughness kwam deze prachtige dag niet zo lekker uit de verf. De spanning was ons lichamelijk en geestelijk te veel.
Tandartsbezoek
Naarmate er steeds minder holes te gaan waren nam de druk exponentieel toe. De kortste puttjes voelden als een tandartsbezoek voor een open zenuwbehandeling. Bij de opstap naar hole 18 all square. De manipulator trok zijn laatste truc uit de doos. Struikelend simuleerde hij een flauwte en dreigde écht te bezwijken aan de druk en de gestegen warmte. Waarop mijn afslag de fairway van 18 nooit meer heeft gezien.
Een verdiende winnaar. En Cara: veel succes.
"Spelen we bij jou op de Veluwse of kom je naar Lauswolt?" appte Louis nadat bekend was geworden dat er een tussenronde aan de Mr. Glow Matchplay was toegevoegd. Ik had Louis eerder al eens op mijn homecourse verslagen en vond het daarom niet meer dan eerlijk om af te reizen naar het Hoge Noorden, naar de voor mij nog onbekende baan van Lauswolt.
Na het grandioze succes van de Nations Cup in eigen land is de schroom groot onder de leden. Maar de tien durfals die ook dit keer hun land willen verdedigen, dit keer op Sussex in Engeland, zijn bekendgemaakt door captain Hélène Wiesenhaan.
Pim schreef met de redactie. Hi Anton, Nadat Peter vorige week enkele uren voor ons matchplayduel om zeer begrijpelijke redenen moest afzeggen, moest ik dat doen voor ons duel op 1 juli… En zeker de eerste 2 weken daarna kan ik niet spelen! Ik krijg namelijk a.s. maandag een pacemaker (niets ernstigs, daar kun je 100 mee worden); die datum werd me plotseling op weg naar Welderen meegedeeld. Derhalve heb ik de winst aan Peter ‘geschonken’. Zal ik nog een piepklein stukkie plus foto doorsturen of niet? Of is dat mosterd na de maaltijd? Pim Pim, Stuur maar door hoor. Altijd leuk. Groet, Anton
Het was niet eenvoudig om een datum voor onze matchplay wedstrijd te vinden. Uiteindelijk werd het19 juni, een dag die als zeer warm de boeken in zal gaan. Nadat door clubtechnische zaken de afslag vervroegd werd van 15.00 naar 09.00 konden we op de verder rustige en mooie baan van de Golfresidentie in Dronten gaan afslaan.
Vooraf hoopte ik het moeten schrijven van een verslag nog een paar rondjes uit te kunnen stellen. We speelden op Haverley. Voor mij onbekend, en net zo onbekend was het voor mij dat er in brabant een woonkasteel is gebouwd waar de golfbaan omheen zwiert. De wedstrijd tegen Hannie voelde als Nederland-Japan. Het zou moeten kunnen, maar vooral Japan niet onderschatten. Waar de voetbalwedstrijd eindigde in een (teleurstellend) gelijkspel, ging het in onze matchplay met rasse schreden richting Duitsland-Curacao.
We beleefden op 19 juni twee primeurs op de Haarlemmermeersche Golfclub, met -sch. De eerste: het was de tot dusver warmste dag van 2026, met temperaturen die in het zuidoosten van het land opliepen tot 36 graden Celsius. Zo gek was het in Cruquius/Haarlemmermeer niet, maar de thermometer stond op 34,2 toen we ‘s middags om drie uur afsloegen op het Leeghwater-Lyndenparcours.