Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
08.07.2020
Blijkbaar zitten de betere golfers van ons NVGJ Virtuele Golfkampioenschap in de Duca Golf Experience in de laatste flights. Want voor de neutrale toeschouwers viel er bij de flights zes en zeven veel te genieten. In flight zes verbeterden Gerald (17 punten) en Martijn (18 punten) de beste scores tot dan toe (15 punten). Ook in flight zeven, bestaande uit Sonja van de Rhoer, Willem Buijteweg, Taco Mulder en Ron Peereboom Voller trakteren de deelnemers het publiek op fraaie staaltjes topgolf.
Op hole 1 laten Taco en Willem meteen maar vast een par noteren. Hebben is hebben. Goed voor drie punten p.p. Sonja blijft met twee punten goed in het spoor, Ron denkt kennelijk ”Het eerste gewin is kattengespin”, en houdt het bij één stablefordpunt. Op hole twee, de 441 meter lange par vijf, begint Ron warm te draaien. Zijn drive haalt bijna 200 meter. Met zijn derde slag ligt hij in de fringe. Vervolgens brengt hij een par op het scorebord, goed voor drie punten. Taco komt met een bogey van deze hole, goed voor twee punten. Sonja en Willem voegen één punt toe aan hun totaal.
Ron heeft de eer op de par vier derde hole. Hij gooit er een vorstelijk drive van 212 meter tegenaan. Door een beetje geharrewar onderweg op deze hole heeft Ron zes slagen nodig om uit te holen, goed voor één punt (totaal 5). Taco, Willem en Sonja maken elk een mooie bogey. Hierdoor zien ze hun score met twee punten toenemen. Zo komt Sonja op vijf, Willem op zes en Taco op zeven. Taco slaagt er op hole vier niet in zijn score te verbeteren. Daarentegen doen Sonja en Ron (drive dit
keer 206 meter) goede zaken. Zijn bogeyen deze hole, wat twee punten oplevert. Willem blijft, ondanks dat hij op deze hole twee keer in de zandbak belandt, standvastig doorgaan. Met één punt als beloning.
Als de spelers hole vier verlaten, laat de scoreboardstatistiek iets bijzonders zien: alle vier flightgenoten staan op zeven punten. Wat nog niet eerder is voorgekomen tijdens deze virtuele competitie in het hoofdkantoor van onze sponsor Duca del Cosma. Hole vijf is een zo op het oog eenvoudige par drie. Toch lukt het Ron en Willem niet tot score te komen. Sonja en Taco daarentegen spreken hun onmiskenbare golftalenten aan: parretje voor alle twee. Dat betekent twee keer drie punten, waardoor ze op tien stablefords komen.
Met nog vier holes voor de boeg, kunnen we vaststellen dat er ook vandaag weer hoge scores haalbaar zijn. Dan moeten de spelers om te beginnen op de par vijf zesde hole gedegen slagwerk afleveren. Zulks is Sonja en Taco wel toevertrouwd. Met voor beiden een bogey voegen ze drie punten toe aan hun totaalscore. Ron weet dat hij nu of nooit een inhaalrace moet starten. Op een drive van 207 meter laat hij een tweede slag van 182 meter volgen. Echter, zijn derde slag vliegt over de green en belandt in het water van de Pacific. Hij scoort een zeven, goed voor één punt; zoals ook Willem één stableford meepikt.
Op de beroemde par drie zevende hole (hoge teebox, lage green) houden Ron en Willem hun slag te kort. Zodat ze vanuit de bunker verder mogen. Taco en Sonja slaan zoals het moet: bal op de green. Sonja ziet haar bal doorrollen naar de vlag. Hij blijft liggen op 4,5 meter van de pin. Dat wordt een ‘gimmie’ van de golfsimulator, oftewel een birdie voor Sonja. Dankzij maar liefst vier punten komt
Sonja op 17. En dat met nog twee holes te gaan. Willem maakt vanuit de bunker een “sandy”, goed voor drie punten. Taco en Ron zien hun inspanningen beloond met een bogey. Zij kunnen twee punten in de pocket steken, waarmee Taco op 15 komt en Ron op 10.
Kan Sonja de druk als potentiële ”leader in the clubhouse” aan. Uiterlijk lijkt ze een koele kikker. Bij het maken van een clubkeuze blijkt toch enige onzekerheid. We gaan het meemaken. Ron ziet zijn tweede, derde en vierde slag kopje onder gaan in de oceaan. Wat hem brengt op het maximum van tien slagen en een lelijke nul op de scorekaart. Sonja, Taco en Willem spelen deze par vier hole eensgezind in zes slagen; goed voor één punt per persoon. Ron blijft steken op tien punten; Willem komt op 12; Taco gaat naar 16; Sonja evenaart met 18 punten de toppositie van Martijn.
Op de laatste hole heeft Sonja aan één punt genoeg om in haar eentje aan de leiding te gaan. Bij Ron laat op hole negen zijn korte werk hem in de steek. Zeven slagen is teveel voor een punt. Taco doet er ook zeven slagen over om uit te holen: eveneens nul punten. Ook Sonja is op de slothole niet gelukkig met haar short game: zeven slagen en helaas voor haar dus ook nul punten. Willem is de enige die op hole negen geen punten morst. Hij maakt een bogey en dat is met zijn handicap goed voor drie punten.
Dit geeft voor deze flight de volgende eindstand: Ron tien punten, Willem 15, Taco 16 en Sonja 18. ”Leaders in the Clubhouse” zijn nu Sonja van de Rhoer en Martijn Paehlig. Gerald van Daalen staat met 17 punten op plek drie van het scoreboard. Taco is vierde met 16 punten. Voor de achtste en laatste flight van onze virtuele golfcompetitie in de Duca Golf Experience mogen op donderdag 9 juli John Dekker, Henk Koster, Ger Laan en Hans Terol aan de bak.
Na het grandioze succes van de Nations Cup in eigen land is de schroom groot onder de leden. Maar de tien durfals die ook dit keer hun land willen verdedigen, dit keer op Sussex in Engeland, zijn bekendgemaakt door captain Hélène Wiesenhaan.
Pim schreef met de redactie. Hi Anton, Nadat Peter vorige week enkele uren voor ons matchplayduel om zeer begrijpelijke redenen moest afzeggen, moest ik dat doen voor ons duel op 1 juli… En zeker de eerste 2 weken daarna kan ik niet spelen! Ik krijg namelijk a.s. maandag een pacemaker (niets ernstigs, daar kun je 100 mee worden); die datum werd me plotseling op weg naar Welderen meegedeeld. Derhalve heb ik de winst aan Peter ‘geschonken’. Zal ik nog een piepklein stukkie plus foto doorsturen of niet? Of is dat mosterd na de maaltijd? Pim Pim, Stuur maar door hoor. Altijd leuk. Groet, Anton
Het was niet eenvoudig om een datum voor onze matchplay wedstrijd te vinden. Uiteindelijk werd het19 juni, een dag die als zeer warm de boeken in zal gaan. Nadat door clubtechnische zaken de afslag vervroegd werd van 15.00 naar 09.00 konden we op de verder rustige en mooie baan van de Golfresidentie in Dronten gaan afslaan.
Vooraf hoopte ik het moeten schrijven van een verslag nog een paar rondjes uit te kunnen stellen. We speelden op Haverley. Voor mij onbekend, en net zo onbekend was het voor mij dat er in brabant een woonkasteel is gebouwd waar de golfbaan omheen zwiert. De wedstrijd tegen Hannie voelde als Nederland-Japan. Het zou moeten kunnen, maar vooral Japan niet onderschatten. Waar de voetbalwedstrijd eindigde in een (teleurstellend) gelijkspel, ging het in onze matchplay met rasse schreden richting Duitsland-Curacao.
We beleefden op 19 juni twee primeurs op de Haarlemmermeersche Golfclub, met -sch. De eerste: het was de tot dusver warmste dag van 2026, met temperaturen die in het zuidoosten van het land opliepen tot 36 graden Celsius. Zo gek was het in Cruquius/Haarlemmermeer niet, maar de thermometer stond op 34,2 toen we ‘s middags om drie uur afsloegen op het Leeghwater-Lyndenparcours.
Niet zo lang geleden gaf de Chinese golfer Haotong Li een interessante persconferentie. Hij worstelde al maanden met zijn spel en klopte aan bij zijn psycholoog. Haar advies ging over de goede en de slechte versie van jezelf op de golfbaan. Zodra die slechte versie opduikt, stuur je hem gewoon weg.