Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
14.09.2023
- De jaarlijkse Golfpersprijs wordt toegekend aan de maker(s) van de ‘meest iconische journalistieke productie over de golfsport in 2024’ – beeldbepalend, spraakmakend, indringend. De publicatie (een openbaarmaking in de ruimste zin) dient in Nederland te hebben plaatsgevonden en beschikbaar te zijn voor een breed publiek.
- Alle vormen van publicaties (tekst, al dan niet geïllustreerd met foto’s; geluid – radio, podcast -; foto/fotoserie; video – tv of social media-) kunnen meedingen naar de Golfpersprijs 2024. De toegestane artistieke vrijheid bij de inzendingen is groot, mits men binnen het onderwerp ‘golf’ blijft.
- Uit de inzendingen kiest de jury één productie die de Golfpersprijs 2024 verdient.
- Deelname is uitsluitend voorbehouden aan professionele mediavertegenwoordigers.
- Een inzending mag meerdere auteurs/makers hebben.
- Inzendingen dienen gepubliceerd te zijn tussen 15 oktober 2023 en 15 oktober 2024, in een voor een breed publiek toegankelijk medium (al dan niet betaald).
- Deelname betekent dat de deelnemer bekend en akkoord is met de wedstrijd- en inschrijfvoorwaarden, zoals in dit reglement beschreven.
- Het publicatierecht van het ingezonden werk moet berusten bij de inzender(s) of de auteursrecht-houder moet instemmen met de inzending.
- Het intrekken van inzendingen is niet mogelijk.
- Door deelname vrijwaart u de organisatie tegen enigerlei aanspraak van derden, die betrekking heeft op of in relatie staat tot de inzending.
- Inzendingen mogen ook een serie betreffen die voor het eerst in de genoemde periode 2023/ 2024 in Nederland is gepubliceerd, maar waarvan ook eerder gemaakte beelden of artikelen deel uitmaken.
- Een serie is in principe gelimiteerd tot 10 beelden, artikelen of afleveringen, tenzij uitdrukkelijk blijkt dat de serie daarmee ‘journalistiek onrecht’ wordt aangedaan. Zulks ter beoordeling van de jury.
Een serie of een deel daarvan mag niet eerder ingezonden zijn.
Het is toegestaan om (ook) een enkel beeld, artikel of aflevering uit de serie in te zenden, mits voor het eerst in Nederland gepubliceerd in de genoemde periode 2023/2024.
- De jurering geschiedt door een vijfkoppige jury, bestaande uit vertegenwoordigers van de vier betrokken organisaties NVG, NGF, PGA Holland en de NVGJ, onder voorzitterschap van een door het bestuur van de NVGJ gevraagde voorzitter.
- De winnaars zullen bekend worden gemaakt tijdens het eindejaarsdiner van de NVGJ op 5 november 2024.
- De uitslag is bindend.
- In alle gevallen waarin dit reglement niet voorziet, beslist de jury.
- Genomineerde inzendingen kunnen door de organisatie van de Golfpersprijs ‘uitsluitend in het kader van de Golfpersprijs 2024, vrij van publicatierechten’ worden aangeboden aan media die aandacht aan de Golfpersprijs willen besteden.
- Het staat eenieder vrij een artikel/foto/digitale uiting te nomineren.
Aanleverspecificaties:
- De inzendingen, graag voorzien van een korte toelichting, dienen uiterlijk 15 oktober 2023, bij voorkeur digitaal, in een voor iedereen ‘leesbaar’ bestandsformaat, te worden aangeleverd bij het secretariaat van de Golfpersprijs: golfpersprijs2024@gmail.com onder vermelding van ‘Golfpersprijs 2024’. Vermelding van uw NAW-gegevens is essentieel. Grote bestanden per wetransfer.com svp.
Foto’s gaarne aanleveren als jpg-bestand in een resolutie die geschikt is voor een gedrukte A4-publicatie (tussen 1 en 2 MB, 300 dpi). Beeldbewerkingen die de oorspronkelijk inhoud van het beeld wijzigen zijn niet toegestaan.
Bij de inzending(en) dient een fotobijschrift te worden meegeleverd.
- Bij alle inzendingen dient vermeld te worden waar het artikel/de foto is gepubliceerd.
De inzendtermijn voor de Golfpersprijs 2026 is geopend. Professionele mediavertegenwoordigers kunnen tot 15 oktober 2026 hun beste journalistieke werk over de golfsport in Nederland insturen.
Dit berichtje van onze Belgische vrienden bereikte ons: Beste Madelon, Langs deze weg wilde ik jou - en het hele organisatie-team - namens de BPGC van harte bedanken. Hopelijk is iedereen weer goed thuisgekomen. Deze editie van 2026 op De Herkenbosche was een fantastisch succes, en dat hebben we grotendeels aan jullie te danken. Een hele grote dankjewel voor jullie uitzonderlijke gastvrijheid, het voorbeeldige fair-play en de prachtige sportieve sfeer die onze ontmoetingen zo typeert. Hoewel de overwinning dit jaar naar het Belgische team gaat (278 tegen 259), zijn het vooral de gezelligheid, het plezier van het spel en de schoonheid van jullie golfbaan die deze dag hebben getekend. We kijken er nu al naar uit om jullie volgend jaar bij ons te mogen verwelkomen voor de return! Overweeg onze hartelijke en sportieve groeten aan al je spelers. Met vriendelijke groet en tot snel op de fairways, Namens de BPGC, Vincent.
Had ik mijzelf kansen toegedicht? Zeker. Het was goed doordacht dat ik besloten had van de blauwe tees te spelen. Omdat ik dan de meeste greens 'in regulation' zou kunnen halen, en dus 'gewoon' par moest kunnen spelen. Als je dan veel slagen meekrijgt, zoals in deze halve-finalewedstrijd tegen Peter van Weel (ik kreeg er 10), moet je tegenstander al birdies maken om te kunnen 'halven'. Welnu, Peter (hij speelde van de gele tees) máákte birdies. Maar liefst zes in de vijftien holes dat onze 'wedstrijd' duurde. Dat is precies één meer dan ikzelf maakte in de laatste twintig Q-ronden, die ik sinds half mei speelde. Peter ging sterk van acquit, met birdies op 1 en 2. De eerste kon ik nog matchen met een par en een slag cadeau, maar de tweede betekende het eerste verlies. Ronduit bemoedigend was dat ik op de derde hole weer gelijk maakte. Niet dankzij een par of een bonusslag, maar doordat Peter zijn bal in het bos sloeg en een - zeldzame - double bogey moest incasseren. Van slag was hij niet. Integendeel, op de vierde hole maakte hij opnieuw een birdie, dankzij een succesvolle putt van zo'n 15 meter. "Sorry Louis", zei hij, nadat zijn bal in de hole was verdwenen. Op dat moment kwam ik tot het besef dat Peter niet alleen prettig lang is van de tee, maar zijn plus-handicap (+0.6) vooral te danken heeft aan ijzersterk kort spel: pitchen, chippen en putten. Ja, het was in zijn voordeel dat hij, als thuisspeler op De Hoge Kleij, gewend was aan de snelheid van de greens. Ik had daar - hoewel ik aardig kan putten - meer moeite mee. Maar dat gaf vandaag niet de doorslag. Wat dan wel? Dat ik verzuimde te profiteren van de fouten die Peter maakte. Want ja, ook Peter maakt fouten, al zijn het er verdomd weinig. Oké, hij maakte 'gewoon' een par op de par-3 vijfde nadat hij zijn bal vanaf de tee in de greenside bunker had geslagen. Maar als je, zoals ik, dubbel bogeys maakte op par-3's, dan is winnen een illusie en je lot bezegeld: 4 down na acht holes. Ik moest denken aan de prestatie van Frank Huiges, die een jaar geleden op De Hoge Kleij de beste tweede negen uit zijn loopbaan speelde, en zodoende de halve-finalepartij van Peter wist te winnen. Zou ik niet ook...? Tuurlijk. Ik won negen en tien en kwam terug tot 2 down. Op de elfde, waarop ik geen slag kreeg, produceerde Peter een zeldzame afzwaaier: links in de hei. Ik meende te kunnen profiteren. Tot we zijn bal vonden: nog goed speelbaar. Het vervolg: beiden met twee op of bijna op de green. Peter maakte de birdieputt, ik par: 3 down. Over het vervolg beperk ik me tot het volgende: Peter won de partij in stijl, met een birdie op vijftien, na alweer een middellange putt. Ik schreef in de tweede alinea 'wedstrijd', tussen aanhalingstekens, want spannend is het geen tel geweest. Peter was vandaag gewoon te goed. Wat na afloop bij mij nog wel even knaagde, ondanks mijn stablefordscore van 36, was mijn gepruts op de par 3's. Al zou ik, als ik deze beter had gespeeld, de partij vermoedelijk ook hebben verloren. Tot slot: Peter eindigde op 72 slagen (gelijk par, 37 stablefordpunten) en kwalificeerde de partij als "relaxed, zoals een ronde golf hoort te zijn''. En dat allemaal op een echt fantastische baan, in uitstekende conditie. Inderdaad een genot om te spelen, ondanks het lawaai van twee regelmatig overvliegende Chinook-heli's van de nabij gelegen vliegbasis Soesterberg.
De genoeglijke interland op Herkenbosch ging dik verloren. Dat lag niet aan thuisspeler Ron Buitenhuis, die tien minuten van de baan woont en Herkenbosch als geen ander kent. Hij was nochtans niet geselecteerd voor de interland. Zijn revanche was zoet: eerste prijs in de B-categorie met een mooie score: 33. Na afloop was hij het middelpunt van een tafel met Onno, Fred, Pim en Paul. Aan een andere tafel zat een Nederlandse international die het in de baan minder goed deed dan na afloop. Leonard van Nunen was de enige die zich aan tafel zette tussen de Belgen. Praktische verbroedering, subliem gastheerschap, staaltje opofferingsgezindheid? Held!
De NVGJ verwelkomt een nieuwe columnist. Ben J. van der Voogdt (1968) schrijft vanaf vandaag elke twee weken op nvgj.nl. Hij leest alles wat er in Nederland over golf verschijnt en telt na wat er beloofd is. Zijn columns zijn altijd exact 444 woorden. Wij zijn blij dat hij zich hiertoe bereid heeft verklaard, al konden wij hem voorlopig nog niet bewegen om ook een keer mee te spelen.
Nadat we elkaar vorig jaar al mochten treffen in de finale op de PAN, reisden we dit keer af voor de halve finale in de verliezersronde naar de Zaanse. De dag begon van mijn kant al met een tegenvaller: een stroomstoring in mijn flatgebouw. Daardoor kon ik niet met de auto de garage uit.