Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
25.06.2023
an de zeven geplande rondes voor het NVGJ Virtuele Golf Kampioenschap 2020 zijn er nu vier gespeeld. Woensdag 24 juni meldden de dames Olga Commandeur en Anna van Lennep plus de heren Paul Boehlé en Charles Taylor zich bij de Duca Golf Experience voor Round 3. Koffie, een hartelijk welkomstwoord van Caroline van Wezel, PR-dame Duca del Cosma, gevolgd door een rondleiding door het nieuwe hoofdkantoor van onze sponsor brengt de vier NVGJ-ers in de juiste golfmood.
Dat de stemming er goed inzit, blijkt al meteen op hole 1: alle vier scoren minimaal één punt. Paul Boehlé zelfs drie. Dat is bij de voorgaande twee rondes nog niet eerder voorgekomen. Dat het kwartet er zin in heeft, blijkt ook als we na drie holes de stand opmaken: Paul heeft al 8 punten, Charles en Anna 7, Olga staat op 5. Er hangt spanning in de lucht. Ruud Taal, samen met Andy na twee rondes gedeeld ”Leader in the Clubhouse”, zelf aanwezig als wedstrijdleider (en dat doet-ie top, hij kent als geen ander de geheimen van de golfsimulator, dat mag ook wel eens gezegd worden) voelt hoe zijn toppositie onder vuur wordt genomen.
Na vijf holes ziet de stand er als volgt uit: Anna en Charles 10 stablefords, Olga 8, Paul 7. Na zes holes: Charles 12, Anna en Olga elk 11, Paul blijft steken op 7. Er hangt sensatie in de lucht: want met nog drie holes te gaan, komen de topposities van Andy en Ruud serieus in gevaar. Immers, zij voeren het leaderboard aan met 15 stablefordjes. Charles kan de druk aan en brengt zijn totaal na 7 holes op 14.
Inmiddels weten we dat het venijn op de eerste negen van Pebble Beach in de staart zit. Wie zijn/haar bal op de laatste paar holes niet goed raakt en de balvlucht teveel op rechts stuurt, ziet (en hoort…) zijn/haar bal via een stuit op de échte Pebble Beach in de oceaan belanden. Waarbij de golfsimulator een heel naargeestig plonsgeluidje laat horen. Wat de frustratie bij de speler nog
vergroot. En kom dan maar eens terug op de fairways…. Zo vindt Charles op de holes 8 en 9 letterlijk zijn Waterloo. Anna presteert op de slothole het beste door een driepunter te maken. Paul en Olga laten op hole negen een twee noteren.
Zodat de eindstand voor deze flight er als volgt uitziet: Paul 12, Anna en Charles 14, winnares is Olga met 15 punten. Zij zorgt ervoor dat er nu een trio het leaderboard aanvoert: Andy Houtkamp, Ruud Taal en dus Olga Commandeur ieder met 15 punten.
Ronde 4: geen monsterscores, leaderboard blijft zoals het was
Inmiddels (donderdagmiddag 25 juno) heeft ook Ronde Vier van het immens populaire NVGJ Virtuele Golfchampionship 2020 in de Duca Golf Experience zijn beslag gekregen. Dit keer traden Marijke Brouwers, René Brouwer (tevens wedstrijdleider van de dag en chef WeCo, kortom een man die van wanten weet), Ronald Massault en Henri van der Steen aan in de Duca-arena. Uw scoreboardstatisticus was zelf niet aanwezig, maar afgaande op de berichtgeving van WeCo-chef René was het in de hoofdkantoor van onze sponsor Duca del Cosma dit keer een dag met ’mixed emotions’: veel plezier, maar geen monsterscores. Zodat er aan de kop van de ranglijst geen wijzigingen plaatsvinden.
Ronald sleepte met acht punten het virtuele Kostertje in de wacht. Henry had op de negen holes van Pebble Beach onderweg iets te veel last van hindernissen en water, waardoor zijn score bleef steken op negen stableford-punten. Marijke en René deelden met 12 punten de dagzege. Omdat er bij de drie voorgaande partijen steeds een winnaar uit de bus kwam met 15 punten, blijft de top van het leaderboard zoals het was: Olga, Andy en Ruud vormen tot nu toe het supertrio met
15 punten elk.
Ronde 5 in de Duca Golf Experience staat op de kalender voor woensdag 1 juli. Onder leiding van niet-spelend wedstrijdleider René Brouwer wordt dit een hengstenbal. Waarbij Hans Botman, Gerald van Daalen, Jan van Galen en Richard van Stralen met elkaar de golfclubs kruisen en de eerste negen
van Pebble Beach te lijf te gaan.
Mocht u nog niet hebben ingeschreven maar wel zin hebben in een bezoek aan het nieuwe hoofdkantoor van Duca del Cosma in Breukelen, gevolgd door een virtueel rondje van negen holes op één van de mooiste en beroemdste golfbanen ter wereld: houdt u zich dan vooral niet in en meldt u aan via info@nvgj.nl . Er zijn nog enkele plaatsen beschikbaar.
Onze verliezersronde-wedstrijd stond oorspronkelijk gepland op Noordwijk, maar vanwege de warmte werd uitgeweken naar De Hoge Dijk. Op de lus Bullewijk/Holendrecht ontspon zich een echte jojo-partij tussen Ruud Onstein en Peter Luijer, die pas op een beslissende extra hole werd beslecht.
Annette de Jong speelde op De Zaanse een matchplaywedstrijd tegen Jeroen van Leeuwen. Na drie dagen achter elkaar 18 holes bleek dat net iets te veel gevraagd. Een verslag van een zware, maar bijzonder gezellige golfdag.
In de kwartfinale van de Mr. Glow Matchplaycompetitie stond ik oog in oog met Peter van Weel, NVGJ's topgolfer met een handicap +0.5. Peter versus Peter dus. Spannend? Absoluut! Een verslag van een mooie strijd op Wilnis, met een prachtig tafereel bij de sprinkler.
De zon scheen, het was voor mij een thuiswedstrijd en ons vorige potje op de Veluwsche zou ik – zo rekende Elaine na afloop van die ronde uit – gewonnen hebben als we matchplay hadden gespeeld. Vandaag was dan de échte matchplay wedstrijd. De winnaar mocht de halve finale op de Hoge Kleij spelen en daar hadden we allebei - competitief als we zijn - wel oren naar. Maar eerst deze ronde nog op Anderstein.
De Texelse golfbaan is veranderd in een droog steppenlandschap. Reden, het uitblijven van regen en – net als elders -, waterschaarste. Zeker op Texel. Maar goed nieuws: de greens zijn nog steeds écht ‘green’, net als de tee-boxen. En de baan zelf, die ligt er ondanks de droogte gewoon prima bij. Baanmanager Anita Hiemstra vertelt het meerdere keren per dag aan de gasten. ,,Sinds mei is er geen noemenswaardige regen meer gevallen. Tenminste, niet genoeg om het gras van de fairways te kunnen blijven beregenen. En zou het ineens gaan regenen, dan is het morgen niet meteen weer groen. We hebben de voorbije winter zelfs extra waterbassins aangelegd, maar hier valt niets tegen te doen. Het is wat het is’’, zegt ze berustend. Was alles in juni, bij de start van de klimatologische zomer, nog prachtig groen, actueel kleuren de fairways van beige tot bruin. Alleen langs de waterkanten is het nog groen. De grond van de fairways is keihard. Heel Cruijffiaans betekent dat ook: ‘Elk nadeel heb z’n voordeel’. In dit geval is het dat de bal vele meters verder doorrolt dan normaal. En belandt je bal in het helmgras dan vind je ’m zeker terug. Bij een rondje Texel, afgelopen week, maakten de harde fairways zomaar dertig meter verschil. De bal stuitert tientallen meters verder dan ‘normaal’. Ach, wat is normaal? Maar als ik ineens in twee slagen (hole 1 en hole 17) op de green lig, dan wordt er 2 september geweldig gescoord. Wordt het misschien wel legendarisch. Net als die keer dat de regen met bakken uit de lucht kwam vallen. Toch stug door gaan. Bikkels, al begreep de marshall er weinig van: ,,Wat zijn jullie aan het doen?’’ Nou, waar lijkt het op? Dit is ook golf. ,,Jullie zijn nog de enige flight in de baan. De wedstrijd is afgelast. Iedereen zit in het clubhuis.’’ De inschrijving van het jaarlijkse zomerrondje Texel is geopend. Partners zijn ook dit jaar weer van harte welkom op onze eigen homecourse. Alleen is Texel dit jaar geen tweedaagse, maar telt het één wedstrijddag. En toch, wat weerhoudt je ervan om een paar dagen eerder te komen of langer te blijven. Het eiland heet je welkom. Net als het hele team van De Texelse. Woensdag 2 september, Texel. Partners zijn welkom. NB: Bij de foto’s. Openen met verdorde landschap. Onderschrift: De fairways zijn veranderd in een steppenlandschap. C: Ronald Massaut Afsluiten met foto van groene fairway. Onderschrift: Bij de start van de zomer op 21 juni was alles nog groen op de Texelse. C: Ronald Massaut
In de matchplay moest ik het opnemen tegen Louis. Louis had mij uitgenodigd om op Lauswolt te komen spelen. Omdat iedereen die ik sprak zei dat het een prachtige baan is, nam ik die uitnodiging maar al te graag aan. En iedereen had gelijk. Lauswolt is best een stukkie rijden, maar dan krijg je ook waar voor je moeite. Ik denk dat ik tijdens de ronde wel een keer of twaalf heb gezegd dat ik het zo’n mooie baan vond. Tot ik uiteindelijk aankondigde dat ik het nu echt niet meer ging zeggen.