Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
25.06.2023
an de zeven geplande rondes voor het NVGJ Virtuele Golf Kampioenschap 2020 zijn er nu vier gespeeld. Woensdag 24 juni meldden de dames Olga Commandeur en Anna van Lennep plus de heren Paul Boehlé en Charles Taylor zich bij de Duca Golf Experience voor Round 3. Koffie, een hartelijk welkomstwoord van Caroline van Wezel, PR-dame Duca del Cosma, gevolgd door een rondleiding door het nieuwe hoofdkantoor van onze sponsor brengt de vier NVGJ-ers in de juiste golfmood.
Dat de stemming er goed inzit, blijkt al meteen op hole 1: alle vier scoren minimaal één punt. Paul Boehlé zelfs drie. Dat is bij de voorgaande twee rondes nog niet eerder voorgekomen. Dat het kwartet er zin in heeft, blijkt ook als we na drie holes de stand opmaken: Paul heeft al 8 punten, Charles en Anna 7, Olga staat op 5. Er hangt spanning in de lucht. Ruud Taal, samen met Andy na twee rondes gedeeld ”Leader in the Clubhouse”, zelf aanwezig als wedstrijdleider (en dat doet-ie top, hij kent als geen ander de geheimen van de golfsimulator, dat mag ook wel eens gezegd worden) voelt hoe zijn toppositie onder vuur wordt genomen.
Na vijf holes ziet de stand er als volgt uit: Anna en Charles 10 stablefords, Olga 8, Paul 7. Na zes holes: Charles 12, Anna en Olga elk 11, Paul blijft steken op 7. Er hangt sensatie in de lucht: want met nog drie holes te gaan, komen de topposities van Andy en Ruud serieus in gevaar. Immers, zij voeren het leaderboard aan met 15 stablefordjes. Charles kan de druk aan en brengt zijn totaal na 7 holes op 14.
Inmiddels weten we dat het venijn op de eerste negen van Pebble Beach in de staart zit. Wie zijn/haar bal op de laatste paar holes niet goed raakt en de balvlucht teveel op rechts stuurt, ziet (en hoort…) zijn/haar bal via een stuit op de échte Pebble Beach in de oceaan belanden. Waarbij de golfsimulator een heel naargeestig plonsgeluidje laat horen. Wat de frustratie bij de speler nog
vergroot. En kom dan maar eens terug op de fairways…. Zo vindt Charles op de holes 8 en 9 letterlijk zijn Waterloo. Anna presteert op de slothole het beste door een driepunter te maken. Paul en Olga laten op hole negen een twee noteren.
Zodat de eindstand voor deze flight er als volgt uitziet: Paul 12, Anna en Charles 14, winnares is Olga met 15 punten. Zij zorgt ervoor dat er nu een trio het leaderboard aanvoert: Andy Houtkamp, Ruud Taal en dus Olga Commandeur ieder met 15 punten.
Ronde 4: geen monsterscores, leaderboard blijft zoals het was
Inmiddels (donderdagmiddag 25 juno) heeft ook Ronde Vier van het immens populaire NVGJ Virtuele Golfchampionship 2020 in de Duca Golf Experience zijn beslag gekregen. Dit keer traden Marijke Brouwers, René Brouwer (tevens wedstrijdleider van de dag en chef WeCo, kortom een man die van wanten weet), Ronald Massault en Henri van der Steen aan in de Duca-arena. Uw scoreboardstatisticus was zelf niet aanwezig, maar afgaande op de berichtgeving van WeCo-chef René was het in de hoofdkantoor van onze sponsor Duca del Cosma dit keer een dag met ’mixed emotions’: veel plezier, maar geen monsterscores. Zodat er aan de kop van de ranglijst geen wijzigingen plaatsvinden.
Ronald sleepte met acht punten het virtuele Kostertje in de wacht. Henry had op de negen holes van Pebble Beach onderweg iets te veel last van hindernissen en water, waardoor zijn score bleef steken op negen stableford-punten. Marijke en René deelden met 12 punten de dagzege. Omdat er bij de drie voorgaande partijen steeds een winnaar uit de bus kwam met 15 punten, blijft de top van het leaderboard zoals het was: Olga, Andy en Ruud vormen tot nu toe het supertrio met
15 punten elk.
Ronde 5 in de Duca Golf Experience staat op de kalender voor woensdag 1 juli. Onder leiding van niet-spelend wedstrijdleider René Brouwer wordt dit een hengstenbal. Waarbij Hans Botman, Gerald van Daalen, Jan van Galen en Richard van Stralen met elkaar de golfclubs kruisen en de eerste negen
van Pebble Beach te lijf te gaan.
Mocht u nog niet hebben ingeschreven maar wel zin hebben in een bezoek aan het nieuwe hoofdkantoor van Duca del Cosma in Breukelen, gevolgd door een virtueel rondje van negen holes op één van de mooiste en beroemdste golfbanen ter wereld: houdt u zich dan vooral niet in en meldt u aan via info@nvgj.nl . Er zijn nog enkele plaatsen beschikbaar.
Het Nederlands Golfmuseum in Bleijenbeek bestaat tien jaar. Om dit te vieren wordt er op 28 mei een boek gepresenteerd. Het bestuur van het museum nodigt u van harte uit om hierbij aanwezig te zijn. Ze stuurden het volgende persbericht. Tien jaar geleden, om precies te zijn op 22 april 2016, opende het Nederlands Golfmuseum haar deuren. Tien jaar alweer, wat vliegt de tijd en wat is er in die tijd veel gebeurd. Aanleiding was het eerder in paviljoen Bleijenbeek gehouden symposium “De bakermat van golf”, waar Prof. Dr. Heiner Gillmeister uit Duitsland en de Nederlandse golfhistoricus Robin Bargmann over dit onderwerp discussieerden. Natuurlijk bleef de vraag waar deze bakermat zich bevindt onbeantwoord, maar het symposium was wel de directe aanleiding tot het ontstaan van het golfmuseum. Het Nederlands Golfmuseum werd geopend door “Mister Golf” Robbie van Erven Dorens en de bekende Nederlandse golfpro Jan Dorrestein. Op een zonovergoten dag werden de aanwezigen met koetsen en oldtimers naar de Par 3/4 baan van Landgoed Bleijenbeek gebracht, waar men een indrukwekkende demonstratie kreeg van het hickory golf van begin vorige eeuw. Ter ere van het 10-jarig jubileum heeft het bestuur van het Nederlands Golfmuseum een boek uitgebracht waarin de verschillende fases van de ontwikkeling van het golfmuseum worden weergegeven en waarin de tien aanvangsjaren worden beschreven. Niet alleen in tekst, maar rijkelijk gevuld met foto’s die bij velen ongetwijfeld herinneringen oproepen. Het bestuur nodigt u van harte uit voor de feestelijke presentatie van dit eerste jubileumboek. De presentatie vindt plaats in een van de vergaderzalen van Paviljoen Bleijenbeek in Afferden Noord-Limburg, waar ook het Nederlands Golfmuseum is gehuisvest. Wij zouden het bijzonder op prijs stellen u te mogen begroeten. Het programma ziet er als volgt uit: 14.30 uur Ontvangst 15.00 uur Opening door John Ott, voorzitter Nederlands Golfmuseum 15.30 uur Toelichting jubileumboek door de auteur Ferd Vrijmoed 15.50 uur Signering en uitreiking eerste exemplaar aan Dirk-Jan Vink 15.55 uur Dirk-Jan Vink, eigenaar Golfbaan Landgoed Bleijenbeek 16.05 uur Slotwoord door John Ott 16.15 uur Borrel en uitreiking boeken 17.30 uur Einde bijeenkomst Aanmelding We vernemen graag of u op deze dag aanwezig zult zijn. Aan- en afmelding graag per e-mail aan jfott@planet.nl
Ja, als René Brouwer dit stukje had mogen schrijven na zijn 2&1 overwinning op ondergetekende Friso Leunge, was de kop natuurlijk ‘Zege op Zeegersloot’ geweest. Maar omdat iemand bij de NVGJ het ooit wel een leuk idee heeft gevonden om de verliezer een stukje te laten schrijven, is dit de kop geworden. Om met wat positieve zaken te beginnen: wegens groot onderhoud van de Goyer waren René en ik uitgeweken naar zijn homecourse: Zeegersloot.
Het kostte wat moeite om een geschikte datum te vinden, maar vrijdagmiddag 14 mei speelden Elaine en ik onze matchplaywedstrijd op de Veluwse Golf Club, de thuisbaan van Elaine. De wedstrijd was vooral gezellig en tussen de slagen door spraken we uitgebreid over ons werk en inmiddels volwassen kinderen. De enige reden dat de conversatie soms stokte was dat ik geregeld van een belendende fairway mijn afgezwaaide drive een vervolg moest geven.
'Ondernemen met exit in gedachten' 'Stealth mode' staat er achter de naam van Kick Willemse op zijn LinkedIn profiel. Alles om te knallen op zijn eerste halve triatlon (9 mei jl.) Het werd een geslaagd weekend op Mallorca met vrienden. ,,Eigenlijk ben ik niet iemand van duursporten, maar ik heb mij laten overhalen om het tóch te proberen. Ik houd van een uitdaging, maar die pak ik dan wel professioneel aan. Dat is vast de ondernemer in mij.'' Kick Willemse heeft zich op de Hoge Dijk voorgesteld als nieuwe sponsor van de NVGJ. Reden voor hem om sponsor te worden ligt voor de hand. ,,Ik wil nieuwe golfbanen ontdekken en speel graag op mooie banen. Verder vind ik de NVGJ een mooie club. Bijzonder ook, met zoveel (oud-)journalisten en mediamensen. Vorig jaar had ik op het eindejaar toernooi in Nunspeet al sfeer geproefd en dat beviel mij wel. Dit voelt als een hechte club.'' Met zijn twee meter-plus is Kick Willemse (52) een opvallende verschijning. En golfen kan'ie ook; handicap 15.9. Zijn homecourse is de Amsterdam Old Course. Op de ZVM Masters in Nunspeet scoorde hij vorig jaar 31 punten, recent op De Hoge Dijk 29. Hij heeft zijn zinnen gezet op meer. Mooie verhalen Kick woont in een monumentaal pand in Bloemendaal samen met zijn echtgenote Regina en jongste dochter Mila. Hun beider andere dochters wonen in Amsterdam; in de Jordaan. Zijn golfmaatje en zwager is Martijn Collet, broer van ... jawel ... Foeke Collet. Hij kent ook collega-sponsor Alwin De Rijke. ,,Ik had mooie verhalen gehoord over de NVGJ, over golfbanen, over wedstrijden, over de sfeer binnen de club. Daar wilde ik meer van weten en zo ben ik in gesprek geraakt. Goed dat er een streng toelatingsbeleid is op basis van media- en journalistieke activiteiten om het bijzondere karakter van de club te behouden. Dat is wat je bindt.'' Hij studeerde bedrijfskunde aan de Universiteit van Rotterdam en werd gegrepen door de enorme voordelen van digitalisering. ,,Als je digitaal bankzaken regelt, - een huis koopt of een hypotheek afsluit, dan moet jouw identiteit voor de ander onomstotelijk vaststaan. Die ontwikkeling stagneert als dat niet 100 procent veilig is.'' Samen met een studievriend richtte hij Evidos op. ,,Naast consultancy wilden we ook zelf een product ontwikkelen dat bijdraagt aan digitale veiligheid. Dat is Onderteken.nl geworden. De makelaardij, het notariaat, de KvK en de banken maken allemaal gebruik van onderteken.nl. Hoef je niet meer alleen voor een handtekening de deur uit. Dat scheelt zoveel tijd en dus geld.'' Kick spreekt met verve over digitale bewijskracht en identiteit. Actueel is dat best goed geregeld, vindt hij. Maar daarmee ben je er straks nog niet. Het gevaar zit'm in de toepassing en snelle ontwikkeling van AI. ,,AI is nu nog vrij goed herkenbaar, maar je mag aannemen dat de kwaliteit van AI verder verbeterd. Straks gaat het ook om de vraag of iets écht is. Aan die oplossingen wordt nog gewerkt.'' Evidos Drie jaar geleden al stopte Kick met Evidos. Het bedrijf (40 medewerkers) was de startup-fase inmiddels ruim voorbij. Voor verdere expansie en verbreding van de portfolio zouden de beide oprichters de landsgrenzen over moeten. Naar Duitsland of Spanje, bijvoorbeeld. ,,Dat betekent feitelijk dat je op maandag - of zondag al - in het vliegtuig stapt en vrijdag weer naar huis gaat. Een nieuw bedrijf opzetten, dat moet je zelf doen, maar dan is dit de consequentie. Daar had ik geen zin in. Dan moet je afscheid nemen.'' Kick vond een koper in het Amerikaanse bedrijf Entrust. Een tech-reus met 3.000 medewerkers en een omzet van 1 miljard. ,,Ik ben nog twee jaar aangebleven als transitiemanager. Toen was het ook klaar'', kijkt hij terug. Zeker niet om vervolgens 'werkloos' thuis te gaan zitten. Bouwmanager Over zijn (t)huis: ,,We hebben een oud, monumentaal pand uit 1830 kunnen kopen. Dat moest helemaal worden gerenoveerd, gerestaureerd, uitgebouwd en opnieuw worden ingericht. Ook de buitenruimte met een flinke oppervlakte. Zo veel werk om alles te regelen. Dus ben ik zelf maar de bouwmanager geworden. Daar was ik drie tot vier dagen per week druk mee. Vooral ook, omdat er weinig terug te vinden was over de historie van het pand en de noodzakelijke vergunningen heel veel tijd kostten.'' Het gezin Willemse is inmiddels gesetteld in Bloemendaal. Ook kijkt Kick weer vooruit naar nieuwe zakelijke activiteiten. Toch weer ondernemen, al is bier brouwen ook een optie. Of een managementboek schrijven. Vooralsnog kiest hij voor een online platform om ondernemers digitaal te begeleiden. Dus van boek, toch weer naar een digitaal platform. Met zijn nieuwe bedrijf Reversed.com (omgedraaid, terugwerken) wil Kick ondernemers met raad en daad bijstaan. ,,Ik noem het 'ondernemen met exit in gedachten'. Wat ik bedoel is: er komt altijd een exit. Als je met pensioen gaat, bijvoorbeeld, als je het bedrijf overdoet aan de kinderen, je fuseert of verkoopt.'' Waarom zou je wachten tot het einde met verkoopklaar maken van je bedrijf als je het hele traject ook nú kunt doorlopen. Waarom wachten met een risico-inventarisatie tot de koper er naar vraagt, of een medewerkers-tevredenheidsonderzoek? Of goede verzuimrapportages. Dat helpt je om beter te presteren en zo creëer je al veel eerder meerwaarde voor het bedrijf.''
Na tien gespeelde partijen, drie partijen die nog gespeeld moeten worden en (helaas) drie keer opgave-zonder-te-spelen ('walk over') is de Mr. Glow Matchplay toe aan de tweede ronde, ook wel bekend als ‘de achtste finales’.
Het liep best goed. Ik ging verder waar ik op Catharinenburg mee geëindigd was. Prima golf spelen. Een drive van 229 meter, een houten drie er achteraan van 209 meter. Op 5,90 meter van de vlag. Putt voor eagle. Tap-in birdie. Peter had ondertussen de hele rechterkant van de eerste hole op Wilnis gezien. Geen vuiltje aan de lucht. Want ook dat was al verholpen: de golfbanen snakten ernaar en op 13 mei was het zover. Er trok een fijne douche over het land. De bui was Wilnis net gepasseerd, dus wij hadden keurig weer. De natuur op Golfpark Wilnis ontwaakte. Alles leek net wat groener dan anders. En in het openbare dierenpark, dat moet wel, want ik heb zeker 582 konijnen gezien, brutaal, voor me langs lopend op de driving range, totaal niet schuw. Maar ook tientallen fazanten. Prachtige eksters. Eenden die een mannenavond hadden: twaalf woerden lagen te slapen rondom één vrouwtjeseend. Geen idee wat er gebeurd was. Alles leek voorbestemd voor een fijne lenteavond met golf. Plus 2 kwam ik door de turn heen. Vier bogeys, twee birdies en drie parren. De tussenstand: 2UP. En drie van de vijf holes waar Peter een slag kreeg waren al gepasseerd. En toen... "Greenfee ruilen voor een pafje", stelde Peter voor, nog voor we de ronde begonnen. Ik vond het een prima deal. De eerste draaide hij nog zelf. Maar dat werd een mini sigaar. Dichtlikken lukte niet echt. Het kwam door de rijstevloei, zei Peter. Ik liet hem even, maar draaide de tweede, de derde en de vierde maar zelf voor hem. We genoten. Peter kletste honderduit. Vertelde over de familie die het park heeft gebouwd. Een boerenfamilie waar inmiddels twee dochters het roer hebben overgenomen van vader. Die is onlangs verongelukt. Zijn tractor kantelde. Peter weet veel dingen. Zo wijst hij me op een Mariabeeld. Bij hole acht. Toen ging het nog goed. Ze moet me niet meer, denk ik. Als afvallige moet je natuurlijk wel af en toe gestraft worden. Of de familie uit het katholieke zuiden komt weten we niet. Maar de vlaggen op de greens hebben wel een Brabants bontje. Of is dat een hint naar de Major van het Zuiden? Terwijl Peter steady doorspeelt, struggle ik. Op 13 een putt van negen meter. Van Peter. Erin natuurlijk. Op precies het verkeerde moment. Een drieputt op 14. Een waterbal op 15. En dan is het ineens dormie 3. Huh?! Hoe ben ik hier nu ineens beland? Ik speelde toch puik golf de eerste negen? Peter babbelt rustig door. Zijn vrouw heeft haar pols gebroken. Ze was op bezoek bij een kunstenares in Amsterdam, miste een traptrede en pats. "Het is een lelijke breuk. De ene dokter zegt opereren en de andere, die dat dus niet zegt, zoek ik nog even op. Ik wil een second opinion", aldus Peter. Acht bogeys en één quadruple bogey later staat het 2&1 voor Peter Boogaard. Tijdens de balletjes uit de saté, een specialiteit van Wilnis, praten we over AI, over bedrijfsovernames, over zijn kinderen, over de mijne, over Ajax, over Mike Toorop die een pakslaag heeft gekregen van een ventje van 18 in de competitie, terwijl hij 's ochtends nog tegen zijn vrienden had gezegd: 'ik caddie jullie vanmiddag wel. Ben toch zo klaar met hem'. Ai. En dit keer bedoel ik geen artificiële intelligentie. Het was een mooie avond op Wilnis. Maar ik heb wél verloren.