Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
26.05.2021
Er zijn mensen die een hardgrondige hekel aan hem hebben, die zijn manier van doen onecht vinden en hem daarom plastic of phony Phil noemen. En hoewel de duim best iets minder vaak omhoog mag en die pilotenbril misschien een beetje té is, is Phil Mickelson toch boven alles een groot kampioen. Zijn zege in het PGA Championship is er een met eeuwigheidswaarde en geeft alle senioren en passant hoop op een mooie toekomst. Het is nauwelijks voor te stellen dat de in juni 51 jaar wordende 45-voudig PGA Tour winnaar eerder dit seizoen nog serieus met de gedachte speelde om het gros van zijn wedstrijden op de Senior Tour te spelen en daarnaast te kiezen voor het grote geld van de Professional Golf League in oprichting. Beide plannen zullen vast en zeker (en de laatste hopelijk) even de ijskast in gaan, nadat hij op de Ocean Course van Kiawah Island golfgeschiedenis schreef door de oudste Majorkampioen aller tijden te worden. Schijnbaar vanuit het niets voegde Mickelson acht jaar na zijn laatste grote overwinning een nieuw hoofdstuk aan zijn toch al indrukwekkende loopbaan toe.
Met zijn zesde Major speelde lefty Julius Boros uit de boeken die in 1968 48 jaar was en daarmee ruim een halve eeuw de oudste kampioen bleef. Een blik op de foto van de winnende Boros leert echter wel dat ‘oud’ zijn in 1968 iets anders was dan ouder zijn in 2021. Waar de in 1994 overleden Amerikaan eruit zag als een senior, oogt Mickelson nog altijd als een jonge hond, en zo speelde hij ook. Verstopt achter zijn pilotenbril sloeg hij de bal meer dan eens verder dan zijn jaren jongere collega’s. Sterker, hij sloeg eigenhandig de langste drive van de week op de slotdag van het 103e PGA Championship, door de bal doodleuk voorbij flightgenoot en laatst overgebleven uitdager Brooks Koepka te slaan zonder zijn spectaculaire korte werk te veronachtzamen.
Her en der werd wat gemokt over de zege van de golfsenior (‘Niet goed voor het beeld van de sport’) maar op veel meer plaatsen putten senioren hoop en perspectief uit de overwinning van Mickelson (‘Als hij op zijn vijftigste…dan kan ik op mijn leeftijd…’) die het begrip senior in 282 klappen een heel ander aanzien gaf. Ja, goed, je moet er wat harder voor werken erkende de kersverse kampioen na afloop. Zijn fitness- en koffieregime is straf, en op anderhalve dag vasten per week zit ook niet iedereen te wachten, maar als Mickelson op deze leeftijd nog een Major kan winnen, dan moet er voor ons toch ook nog wel wat in het vat zitten..?
Van 1 tot en met 4 maart 2027 speelt Team NL mee in de International Garda Hotel San Vigilio Press Cup aan het Gardameer. Wil je mee? Geef je dan vóór 14 november bij mij op.
Pamela Sturhoofd is de winnaar van de Golfpersprijs 2026, met haar verhaal over Oekraïense oorlogsveteranen in Golfers Magazine.
De uitslag van de ZVM Masters op De Goyer: wie pakte de eindzege in categorie A, categorie B en het sponsorklassement?
De jury heeft drie genomineerden gekozen voor de Golfpersprijs 2026: Foeke Collet, Pamela Sturhoofd en Natasja Weber.
Tijdens de laatste NVGJ major van dit jaar, op de mooie Hooge Graven in Ommen, zijn de kaarten geschud en de finalisten voor de finale op De Goyer bekend geworden. Dankzij (uitzonderlijk) goede scores en en bonuspunten steeg Anton Kuijntjes naar de vierde plaats in de ranking van A, en Hannie Verhoeven sprong in B van royaal buiten de top 8 (plaats dertien) naar een keurige zesde plek. Door afmeldingen gaat zij als nummer vier de baan in, tegen de nummer drie Elaine. Helaas zijn er in B zoveel afmeldingen dat er slechts zes finalisten zijn, en dat is dan nog dankzij een extra speler van buiten de top 8 (nr 10), Paul Boehle. Roland Reinders, nu 1, is met vakantie. Harald, lange tijd de nr 1 is al geruime tijd uitgeschakeld dor een hernia. Andere kandidaten zoals Ron Peereboom Voller en Olga Commandeur kunnen door diverse omstandigheden niet aanwezig zijn. Jammer. De indeling ziet er nu als volgt uit. In A: Henri van de Steen Robert Elsing Frank Huiges Anton Kuijntjes Eric Korver Marijke Brouwer Cara de Vlaming Martijn Paehlig In B: Sonja van de Rhoer Ron Buitenhuis Elaine de Boer Hannie Verhoeven Ger Laan Paul Boehle Telling in de finale Alle Order of Merit punten vervallen voor de finale. De eindstand bepaalt echter wel met hoeveel punten, ‘startkapitaal’, de finalisten de baan in aan: 250 voor de nr 1, 200 voor nr 2, 175 voor nr 3, etc, tot 50 punten voor de nr 8. Op basis van het aantal stableford punten dat zij in de finale halen,krijgen zij opnieuw punten toebedeeld: 330 (250+80 bonus) voor nr 1, 270 (200+70 bonus) voor nr 2, 235 (175+60) voor nr 3, enz. Het totaal wordt bepaald door het startkapitaal en het bij elkaar gespeelde aantal punten op de finale. Ingewikkeld? Zeker. Maar de wedstrijdcommissie schijnt het te snappen. ZVM Order of Merit 2027 Overigens tellen alle stableford punten van de finale, van zowel de finalisten als de andere deelnemers op de Goyer, weer mee voor de volgende ZVM Order of Merit van 2027.
Nog één wedstrijd, en dan is het klaar. Maandag 26 oktober speelt de NVGJ op de Hooge Graven in Arriën de 5e Christiane Trophy, de laatste major van het seizoen. Daarna gaat de streep onder de drie Order of Merits en weten we wie er op 2 november op de Goyer in Eemnes de Masters spelen.