Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
26.05.2021
Er zijn mensen die een hardgrondige hekel aan hem hebben, die zijn manier van doen onecht vinden en hem daarom plastic of phony Phil noemen. En hoewel de duim best iets minder vaak omhoog mag en die pilotenbril misschien een beetje té is, is Phil Mickelson toch boven alles een groot kampioen. Zijn zege in het PGA Championship is er een met eeuwigheidswaarde en geeft alle senioren en passant hoop op een mooie toekomst. Het is nauwelijks voor te stellen dat de in juni 51 jaar wordende 45-voudig PGA Tour winnaar eerder dit seizoen nog serieus met de gedachte speelde om het gros van zijn wedstrijden op de Senior Tour te spelen en daarnaast te kiezen voor het grote geld van de Professional Golf League in oprichting. Beide plannen zullen vast en zeker (en de laatste hopelijk) even de ijskast in gaan, nadat hij op de Ocean Course van Kiawah Island golfgeschiedenis schreef door de oudste Majorkampioen aller tijden te worden. Schijnbaar vanuit het niets voegde Mickelson acht jaar na zijn laatste grote overwinning een nieuw hoofdstuk aan zijn toch al indrukwekkende loopbaan toe.
Met zijn zesde Major speelde lefty Julius Boros uit de boeken die in 1968 48 jaar was en daarmee ruim een halve eeuw de oudste kampioen bleef. Een blik op de foto van de winnende Boros leert echter wel dat ‘oud’ zijn in 1968 iets anders was dan ouder zijn in 2021. Waar de in 1994 overleden Amerikaan eruit zag als een senior, oogt Mickelson nog altijd als een jonge hond, en zo speelde hij ook. Verstopt achter zijn pilotenbril sloeg hij de bal meer dan eens verder dan zijn jaren jongere collega’s. Sterker, hij sloeg eigenhandig de langste drive van de week op de slotdag van het 103e PGA Championship, door de bal doodleuk voorbij flightgenoot en laatst overgebleven uitdager Brooks Koepka te slaan zonder zijn spectaculaire korte werk te veronachtzamen.
Her en der werd wat gemokt over de zege van de golfsenior (‘Niet goed voor het beeld van de sport’) maar op veel meer plaatsen putten senioren hoop en perspectief uit de overwinning van Mickelson (‘Als hij op zijn vijftigste…dan kan ik op mijn leeftijd…’) die het begrip senior in 282 klappen een heel ander aanzien gaf. Ja, goed, je moet er wat harder voor werken erkende de kersverse kampioen na afloop. Zijn fitness- en koffieregime is straf, en op anderhalve dag vasten per week zit ook niet iedereen te wachten, maar als Mickelson op deze leeftijd nog een Major kan winnen, dan moet er voor ons toch ook nog wel wat in het vat zitten..?
De NVGJ won na jaren weer eens de interland tegen de Duitsers, deze keer op de baan van Landgoed Bleijenbeek in Afferden. Weliswaar met een krap verschil, van in totaal 253 punten tegen 249, de trots was er niet minder om. Nederland lijkt sinds de geweldige prestatie bij de Nations Cup in Texel, de stijgende lijn moeiteloos door te trekken. Non-playing captain Madelon nam de afschuwelijk grote beker in ontvangst. Waar andere jaren nog wel eens de slechtste twee (of de beste en de slechtste) score van de tien werden geschrapt, gebeurde dat dit jaar niet, en dat maakte net het verschil, door een score van 8 punten bij de Duitsers, waar Nederland niet lager scoorde dan een 21. De hoogste scores vielen met 31 en 35 trouwens ook aan de kant van de Duitsers, waar Sonja de meeste binnen haalde voor Nederland (30). Alle scores met ¾ handicap verrekening.
Het is 'reisleider' Hans Terol - samen met Christa Konijn van sponsor Fairway Golftravel - weer gelukt om een pareltje uit te zoeken als Surprisereis. Als Sinterklaas in Nederland is gaat de NVGJ naar Spanje. Dat pareltje is het internationaal bekende 5-sterren golfresort El Rompido, in het zuidwesten van Spanje. Een toplocatie.
Soms win je een prijs die je niet zomaar in de kast zet, maar die je echt moet beleven. Afgelopen oktober was zo'n moment op de Scherpenbergh, toen ik de eerste prijs in ontvangst mocht nemen: een compleet verzorgd rondje op de legendarische Haagsche, inclusief een uitgebreide lunch, aangeboden door Jolanda van Mr. Glow. Dinsdag 8 april, was het na lang uitkijken eindelijk zover. Een serene start in de vroege ochtend De wekker ging vroeg, maar dat was geen enkel probleem. Met een grote glimlach reed ik om 08:00 uur de oprit van de Haagsche op. Aankomen op een nog volledig verlaten golfbaan is een ervaring op zich; het voelt bijna als een goed bewaard geheim. Terwijl de eerste zonnestralen door de bomen prikten en de dauw nog glinsterde op de fairways, spotte ik een reetje, waarschijnlijk op zoek naar haar moeder. Die absolute stilte en de serene sfeer van de natuur in de vroege ochtend gaven me direct het gevoel van pure luxe. 18 holes in het paradijs Iets later ontmoette ik Jolanda, en na een hartelijk ontvangst sloegen we om 08:30 uur af. Het was alsof de wereld even stilstond; we hadden de hele baan nagenoeg voor onszelf. Spelen op de Haagsche is altijd een uitdaging, maar met de zon op ons gezicht, de perfecte staat van de greens en het fantastische gezelschap voelde elke hole als een cadeautje. We namen de tijd om te genieten van de prachtige uitzichten en het goede spel, wat deze dag echt een gouden randje gaf. Nagenieten met een glansrol voor Mr. Glow Na 18 holes vol sportiviteit en gezelligheid was het tijd voor het volgende hoogtepunt: een heerlijke lunch op het zonnige terras. Onder het genot van goed eten en mooie gesprekken lieten we de dag nog eens de revue passeren. Als kers op de taart bracht ik Jolanda na afloop nog even naar huis (en de wasstraat), waardoor niet alleen mijn humeur, maar ook mijn auto weer een complete opfrisbeurt kreeg. Mijn auto glanst weer als nooit tevoren, maar die typische Mr. Glow-glimlach? Die staat nog steeds op mijn gezicht en zal daar voorlopig ook niet verdwijnen. Jolanda, ontzettend bedankt voor de uitnodiging, de gastvrijheid en deze onvergetelijke dag op een van de mooiste banen van Nederland!
De indeling voor de Mr. Glow Matchplay staat online! Welkom bij een nieuw hoofdstuk in ons golfseizoen, waar spannende wedstrijden en sportieve uitdagingen wachten. De volledige bracket vind je nu op onze website. Zorg ervoor dat je snel contact opneemt met je tegenstander om een datum te plannen, en bekijk ook alvast wie je tegenstander in de tweede ronde kan zijn. Wij wensen alle deelnemers veel succes en plezier in deze competitie!
Er zijn golfers die de Joop van der Flier Trofee kennen als een vertrouwd ding. Iets wat ze regelmatig hebben zien staan. Iets dat ze misschien wel soms eerbiedig even aanraken en het dan weer terugzetten. Ruud Onstein bijvoorbeeld, die hem vier keer mee naar huis nam (1998, 2000, 2001 en 2009). Fred Sochacki greep hem drie jaar op rij, van 2006 tot en met 2008. Michiel Teeling driemaal (2010, 2014 en 2019). De trofee heeft zijn vaste klanten gehad. Mensen bij wie hij wist waar hij stond.
Beste NVGJ’vrienden, Anholt, 14maart 2026 Helaas heeft onze gezondheid ons beiden in de steek gelaten. Daarom zijn wij op zoek naar iemand die GolfOverDeGrens.comvan ons zou willen overnemen. De aanvragen blijven binnenkomen, dus het zou mooi zijn als we ALLES aan een opvolger kunnen overdragen tel whattsapp +49 1735743546 hartelijke groet en veel dank voor alles, wat we voor julliemochten organiseren en nog meer dank voor alle gezellige NVGJ evenementen die we met jullie mochten bijwonen. We zullen er nog lang van nagenieten! Eveline &Francesco Di Matteo