Botman vs Barenbrug 2&1

Wanneer je het fraaie terras van Golfbaan Heelsum op wandelt, na de hartelijke ontvangst door Madelon, valt het oog direct op de replica van de Horsa Glider die er sinds augustus 2019 ligt.  De Airborne-commissie van de golfclub stak honderden uren vrijwilligerswerk in de bouw van dit zweeftoestel, waarvan er tientallen werden ingezet tijdens Operatie Market Garden in september 1944 om naast manschappen zwaar materieel als kanonnen en jeeps aan te voeren.

Het is niet voor te stellen dat er 77 jaar geleden op deze plek duizenden soldaten (en burgers) bij de gevechten met de nazi-vijand om het leven zijn gekomen. Wanneer je de Helsum/ Sandr lus loopt speelt dat af en toe door het hoofd, maar de concentratie voor de slagen krijgt toch de overhand. Tenminste, dat is de bedoeling.

Madelon en ik behoren niet tot de lage handicappers van de club. We hoeven zelfs geen driekwart handicapverrekening toe te passen, want het aantal slagen is exact gelijk. Wat het geheel redelijk overzichtelijk maakt. De bliksemstart van mij – 4 up na vier holes met een uitgeholede slag van buiten de green op de par 5 vierde – doet Madelon verzuchten dat het direct na de turn wel eens afgelopen zou kunnen zijn. Ik probeer haar moed in te spereken door haar te verzekeren dat mijn bekende missers haar absoluut nog in het zadel gaan helpen.

Als we aan de tweede negen van de avontuurlijke baan in Heelsum beginnen, de Sandr lus (Madelon: ‘in het verleden was het gewoon de blauwe, rode en gele lus, een stuk makkelijker’) is het nog steeds 4 up in mijn voordeel. De dreigende luchten komen echter steeds dichterbij en Madelon is toch iets beter voorbereid op de regen. Ze wint vier van de eerste vijf holes, wat de spanning ten goede komt. Met 1 up in mijn voordeel heeft ze nog alle kansen als we aan de laatste vier holes beginnen.

Maar op de zevende vindt ze haar Waterloo. De straffe par-4 wordt bewaakt door enkele bunkers, waaronder aan de linkerkant een gruwelijke pot-bunker. Tot haar afgrijzen stuurt ze de bal toch richting dit monster, ze verwijt zich van alles als ze er even later in ligt en mijn negen slagen (!) zijn zelfs voldoende om te halfen. Madelon is op hole acht – die ik met een bogey op een redelijke manier afwerk — nog niet van haar afgrijselijke belevenissen bekomen. Ik win de hole en de strijd is beslist.

Bedankt voor de uitnodiging Madelon! Het was de reis uit Zandvoort zeker waard.