Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
25.10.2023
Voor de afgetrainde en zeer gemotiveerde Nederlandse delegatie van de Nations Cup op het Chervò Resort in Italië, is het prestigieuze internationale treffen (11 landen!) vooralsnog haperend van start gegaan. Dat begon al op zondagmiddag toen we het bericht kregen dat onze vlucht naar Bologna was gecanceld. Na enkele uren koortsachtig appen en bellen met KLM, wisten de meeste leden van het team gelukkig nog een stoel te bemachtigen in een vroege maandagmorgenvlucht naar Milaan. Fred vond een plekje op een vlucht vanuit Eindhoven naar Bergamo, Peter was eerder al met zijn Jaguar vertrokken en Pamela besloot naar Verona te vliegen.
En aan het eind van de maandagavond was het team onder aanvoering van onze onvermoeibare Madelon, compleet. En de vroege vogels hadden die middag zelfs al 9 holes van de vriendelijke parkbaan verkend. Gaandeweg de avond werd de weersvoorspelling voor dinsdag echter steeds somberder. En die voorspelling kwam uit: op de dag zelf zorgde een groot regengebied ervoor dat golf al snel onmogelijk werd. Peter en Hannie speelden in de vroege ochtend nog enkele holes maar moesten al snel constateren dat verder spelen onmogelijk was. Liefst 50 millimeter hemelwater viel in een tijdsbestek van enkele uren. Gelukkig is Chervò een gulzige baan, want toen de regen rond 13.00 ophield, waren fairways en greens een half uur later alweer redelijk bespeelbaar. En dus kon de Oranje-delegatie alsnog een flink aantal oefenholes lopen.
Het Chervò Golfresort opende in 2008 z’n poorten en dankt z’n naam aan het succesvolle sportkledingmerk Chervò, opgericht door de broers Peter en Manfred Earlaher. Zij zijn overigens zoals we hebben kunnen nagaan niet de hoofdeigenaar van het 110 hectare grote golfcomplex met honderden kamers, wellness, conferentiezaken, 27 holes (een ontwerp van architect Kurt Rossknecht) en een charmante par 3 baan. Er is destijds in ieder geval veel geld gestoken in de bouw, waarbij golf-elementen zelfs in de op maat gemaakte stoelbekleding terug te vinden zijn. Inmiddels is het wachten op een opfrisbeurt, de gebouwen zijn zo op het oog dringend aan een renovatie toe.
De baan is gelukkig prachtig: 27 holes meanderen breed en vriendelijk glooiend door het Italiaanse landschap. Daarbij is vooral de lengte voor veel spelers een probleem, zeker nu met natte fairways en weinig rol. Wie daar bij ons team geen last van lijkt te hebben is Helène, die ook vandaag haar drives iedere keer ruim over de 200 meter sloeg. Voor teamgenoot Friso betekent dat woensdag, als de spelers telkens met elkaars bal verder spelen, zijn afslagen eigenlijk overbodig zijn.
Een voorspelling voor de eerste wedstrijddag? In ieder geval wordt woensdag droog weer en zon verwacht. Het was daarnaast gisteren en vandaag opvallend te zien dat bij het NVGJ- team nagenoeg iedereen op handicapniveau speelt of beter: een voorwaarde voor succes. Maar natuurlijk is een oefenrondje onvergelijkbaar met de druk van een wedstrijd, maar we zijn gemotiveerd & geconcentreerd, iedereen is fit dus wie weet kan de NVGJ morgen verrassen!
Ik beloofde elke twee weken een column. Dat is vier columns geleden. Ik heb het nagerekend, want narekenen is wat ik doe. Mijn excuses. Het zal niet meer gebeuren, schreef ik bijna, maar ik weet inmiddels wat zulke zinnen waard zijn.
Van 1 tot en met 4 maart 2027 speelt Team NL mee in de International Garda Hotel San Vigilio Press Cup aan het Gardameer. Wil je mee? Geef je dan vóór 14 november bij mij op.
Pamela Sturhoofd is de winnaar van de Golfpersprijs 2026, met haar verhaal over Oekraïense oorlogsveteranen in Golfers Magazine.
De uitslag van de ZVM Masters op De Goyer: wie pakte de eindzege in categorie A, categorie B en het sponsorklassement?
De jury heeft drie genomineerden gekozen voor de Golfpersprijs 2026: Foeke Collet, Pamela Sturhoofd en Natasja Weber.
Tijdens de laatste NVGJ major van dit jaar, op de mooie Hooge Graven in Ommen, zijn de kaarten geschud en de finalisten voor de finale op De Goyer bekend geworden. Dankzij (uitzonderlijk) goede scores en en bonuspunten steeg Anton Kuijntjes naar de vierde plaats in de ranking van A, en Hannie Verhoeven sprong in B van royaal buiten de top 8 (plaats dertien) naar een keurige zesde plek. Door afmeldingen gaat zij als nummer vier de baan in, tegen de nummer drie Elaine. Helaas zijn er in B zoveel afmeldingen dat er slechts zes finalisten zijn, en dat is dan nog dankzij een extra speler van buiten de top 8 (nr 10), Paul Boehle. Roland Reinders, nu 1, is met vakantie. Harald, lange tijd de nr 1 is al geruime tijd uitgeschakeld dor een hernia. Andere kandidaten zoals Ron Peereboom Voller en Olga Commandeur kunnen door diverse omstandigheden niet aanwezig zijn. Jammer. De indeling ziet er nu als volgt uit. In A: Henri van de Steen Robert Elsing Frank Huiges Anton Kuijntjes Eric Korver Marijke Brouwer Cara de Vlaming Martijn Paehlig In B: Sonja van de Rhoer Ron Buitenhuis Elaine de Boer Hannie Verhoeven Ger Laan Paul Boehle Telling in de finale Alle Order of Merit punten vervallen voor de finale. De eindstand bepaalt echter wel met hoeveel punten, ‘startkapitaal’, de finalisten de baan in aan: 250 voor de nr 1, 200 voor nr 2, 175 voor nr 3, etc, tot 50 punten voor de nr 8. Op basis van het aantal stableford punten dat zij in de finale halen,krijgen zij opnieuw punten toebedeeld: 330 (250+80 bonus) voor nr 1, 270 (200+70 bonus) voor nr 2, 235 (175+60) voor nr 3, enz. Het totaal wordt bepaald door het startkapitaal en het bij elkaar gespeelde aantal punten op de finale. Ingewikkeld? Zeker. Maar de wedstrijdcommissie schijnt het te snappen. ZVM Order of Merit 2027 Overigens tellen alle stableford punten van de finale, van zowel de finalisten als de andere deelnemers op de Goyer, weer mee voor de volgende ZVM Order of Merit van 2027.