Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
14.06.2024
Jaski Gallery vijftien jaar sponsor NVGJ
Oudere leden dragen haar op handen, Willy Hoogland, de altijd glimlachende, blonde wervelwind. Voor nieuwe leden kan het even wennen zijn om ‘lieverd’ of ‘schat’ genoemd te worden, maar ook dat is sponsor Willy Hoogland. ,,Ik sta onbevangen in het leven; ben van nature een blij mens'', zegt ze. En haar bevriende NVGJ’ers? ,,Dat zíjn ook gewoon schatten!''
Koffie aan de keukentafel in Egmond aan den Hoef, thuis bij Rob en Willy Hoogland. De pensioengerechtigde leeftijd voorbij, steken fysieke ongemakken de kop op. In prestaties uitgedrukt is golfen niet meer wat het was. Voor beiden geen reden om zich dan maar te verstoppen achter de geraniums. Rob schrijft en blijft schrijven. Onder meer als vaste columnist voor De Telegraaf. Zijn nieuwe boek is juist deze ochtend gearriveerd, maar wordt nog officieel gelanceerd. Willy heeft net haar Jaski Gallery in Amsterdam ‘omgehangen’, zoals ze dat noemt, voor de zomerexpositie. ,,Een flinke klus. Met vijf mensen keihard gewerkt.''
Hecht team
Willy zegt het een paar keer: ,,Ik voel mij een bevoorrecht mens. De hele dag tussen de mooiste kunstwerken, intensief contact met kunstenaars en altijd opgewekte klanten. Sommigen zijn in de loop der jaren vrienden geworden. De klanten komen overal vandaan. Leuk is ook, dat zij soms als kind al met hun ouders meekwamen.''
Sinds ook zoon Robbert in de galerie is gestapt is Jaski een echt familiebedrijf. ,,Robbert kwam hier al op z'n 15-de. Later ging hij in Amsterdam rechten en moderne Aziatische geschiedenis studeren. Naast zijjn studie werkte hij ook bij Jaski. Nu is hij mede-eigenaar en we vormen een hecht team. Moeder en zoon, dat vinden de klanten ook leuk. En je houdt veel beter feeling met een nieuwe, jonge generatie kunstliefhebbers.''
Bangkok
Jaski Gallery in het Amsterdamse Spiegelkwartier is een gevestigde naam in de kunstwereld. Jaski koopt en verkoopt werken uit de Cobra- beweging en de hedendaagse schilderkunst. Jaski is vaste gast op de internationale kunstbeurs TEFAF in Maastricht en PAN Amsterdam. Prijzen van kunstwerken variëren van 300 euro tot wel vijf ton. ,,Alle kunstliefhebbers kunnen bij ons binnen hun budget een kunstwerk vinden. Iedere klant is mij lief.''
Willy en Robbert openden kortgeleden een kleine galerie in Bangkok, Jaski Showcase. Met deze stap volgt Jaski de liefde van zoon Robbert voor Oost-Aziatische kunst en -cultuur. Robbert woont een deel van het jaar in Bangkok. Willy en Rob gaan er graag op bezoek. ,,Oost-Azië kent een heel rijke cultuur. Daar waar Europa stil lijkt te staan is deze regio enorm in ontwikkeling. Bangkok bruist. Je voelt de energie en dat is zó inspirerend'', vertelt Willy.
Kunstgeschiedenis
Willy kent uit eigen beleving wereldwijd de verschillen in cultuur en dynamiek. Ze volgde haar eerste echtgenoot op zijn carrièrepad bij Shell. Ze woonden in verschillende landen op bijna alle continenten. Van Dubai, Doha en Curaçao tot Azië. ,,Dubai was toen nog een slapend stadje in de woestijn. Hoogbouw was er niet. Om ook zelf een eigen pad te kiezen ben ik kunstgeschiedenis gaan studeren. Dat was best lastig, omdat we telkens verhuisden. Zo moest ik dat in deelcertificaten doen. Maar het is gelukt!''
In de daaropvolgende levensfase bracht haar interesse in kunst Willy bij Jaski in Amsterdam, toen nog van tennisser Tom Okker en fotograaf Nico Koster. ,,Jaski bestaat al sinds 1988. Ik begon er een jaar later; runde in feite de galerie. In 2004 ben ik samen met Robbert eigenaar geworden.''
Verwendag
De 14-de Jaski Open, 12 juli op Sluispolder, staat garant voor een heuse verwendag. Alles is tot in de puntjes verzorgd, van katoenen servetten, baancatering, een luxe aangeklede borrel en een topdiner. Willy heet spelers persoonlijk welkom, heeft aandacht voor iedereen. Ze zorgt ook voor passende geschenken en prijzen in de vorm van kunst, inclusief de verloting van een schilderij uit de galerie.
Willy Hoogland als de perfecte gastvrouw. Waar komt dit vandaan? ,,Ik ben van nature wel een pleaser. Maar niet dwangmatig, hoor'', zegt ze bijna geruststellend. ,,Als jonge meid kwam ik al in 1967 in het toerisme terecht. Ik werkte als reisleidster in verschillende vakantielanden. Best zwaar, want je staat zeven dagen per week ‘aan'. ''
Positief
,,Toch vond ik het geweldig; mensen een heerlijke vakantie bezorgen. Positief is ook dat je heel ondernemend wordt. Ter plaatse ben ik toeristische uitstapjes voor vakantiegangers gaan organiseren en dan zoek je samenwerking met lokale ondernemers. Je leert meteen de taal. Zo spreek ik goed Engels, Duits, Frans en Italiaans. Daar heb ik nu nog zoveel profijt van!''
Willy lijkt de warmte van het leven te omarmen. ,,Ik heb graag blijde mensen om mij heen. Daar word ik zelf blij van, als ik het al niet ben. Daarom is het werken in de galerie ook nog steeds zo fijn. Niemand komt chagrijnig naar een kunstgalerie. Ik houd van kunst en van kunstenaars. Dat zijn vaak heel bijzondere mensen. In ieder geval, ze zijn mij dierbaar. En andersom, zo merk ik. Het moet klikken en daar doe ik graag moeite voor.''
Charles Taylor Memorial
De altijd uitbundige gevierde Jaski Open vindt traditiegetrouw plaats op golfbaan Sluispolder in Alkmaar. Ook de golfclub van Charles Taylor. Hij overleed vorig jaar. Charles was de eerste NVGJ-president en heeft veel betekent voor de club. ,,Het zou toch raar zijn als de NVGJ op Charles’ eigen thuisbaan aan zijn overlijden voorbij zou gaan. Eigenlijk is het ook nog maar zó kortgeleden'', zegt Willy Hoogland.
Met nog het laatste restje van een driedaagse migraine in mijn hoofd en lijf begon ik aan de wedstrijd tegen Jeroen. Geen excuus hoor maar dat uit zich meestal in een paar holes waarin ik werkelijk geen idee meer heb hoe het golfen ook alweer moet. Aldus .... ik verloor de eerste twee holes. Tja… het was niet anders. We liepen vervolgens heel gezellig door de baan en gelukkig ging mijn spel hier en daar best wel weer aardig. De baan lag er prachtig bij, de temperatuur was misschien nét iets te enthousiast hoog, maar onze humeur(tjes) leden daar gelukkig helemaal niet onder. Maar op hole 17 stond ik weer twee down. Met nog twee holes te gaan kon Jeroen de wedstrijd eigenlijk niet meer verliezen. Op de 17de, een par 3, sloeg ik helaas mijn bal, met een hele mooie slag (dat dan weer wel) de bunker in, terwijl Jeroen net buiten de green lag. Dat moet lukken dacht ik... Misschien iets té vol vertrouwen… Maar de bal eindigde over de green tegen een boom. Daarmee kwam er toch een enigszins roemloos einde aan mijn gezellige golfmiddag. Gelukkig waren er toen de pilsjes en bitterballen! Jeroen, heel veel succes met je wedstrijd tegen Sonja!
Voorafgaand aan deze wedstrijd in de verliezersronde had ik mijn huiswerk gedaan, vond ik zelf. Ik had namelijk het wedstrijdverslag van Ronald Massaut over zijn partij tegen de mij onbekende Frank Huiges gelezen. Frank slaat heeeeeeeeel ver, maar niet altijd even recht. Dat had ik goed onthouden, dus toen bij het boeken op Het Rijk van Nijmegen de lus Groesbeek Zuid opdoemde, was ik daar niet ontevreden over. Voor wie het niet weet, het Rijk van Nijmegen beschikt over 5 lussen van 9 holes, waarvan Groesbeek Zuid verreweg de moeilijkste is, want relatief smal, lang en heuvelachtig. Mijn hoop was er op gevestigd dat door die lengte ook bij Frank de driver uit de tas zou komen. En dat zijn afslag dan niet altijd even recht zou zijn. Al bij de eerste hole bleek dat Frank andere ideeën had. Het is hier niet al te breed, hoorde ik hem hardop denken en hij pakte een houtje (of hybride) uit de tas. Om vervolgens de bal alsnog links de bomen in te slaan. Lang verhaal kort: tot en met de zesde hole hield ik hem bij, daarna was het met mij gedaan. Niet eens omdat Frank zo goed speelde (een ronde van 95 slagen is niet echt goed op zijn niveau), maar vooral omdat ik het zelf aardig af liet weten. Kernwoorden van de ronde waren ‘gezellig’ en ‘sociaal’, waarbij het sociale deel voornamelijk van mij afkomstig was. Speelde Frank zijn afslag naar links, dan deed ik dat ook. Ging zijn bal naar rechts, dan ging die van mij ook die kant op. Helaas deed ik dat niet met opzet, maar het voordeel is dat je wel gezellig doorpraten op weg naar de ballen. We spraken over van alles, onder andere over zijn honkbalverleden (vandaar die lengte) en zijn liefde voor windsurfen bij Hawaii en Kaapstad, waar hij drie maanden per jaar samen met zijn gezin de Nederlandse winter ontvlucht. Een van de voordelen van Kaapstad is dat je daar ook prachtige golfbanen hebt. Ook mooi is de Tafelberg, waarvan Frank een tatoeage op een van zijn armen heeft. Er viel me trouwens nog iets op. Zowel op onze foto, als die van Frank met Ronald (7&6), maakt hij met zijn hand het shaka-teken (niet te verwarren met tsjakka!). Een Hawaïaans handgebaar, dat veel gebruikt wordt onder surfers en zoiets betekent als “relax, alles komt goed.” Precies het gebaar dat ik na zo’n afdroogpartij wel kon gebruiken. Bedankt voor een fijne middag, Frank.
Onze verliezersronde-wedstrijd stond oorspronkelijk gepland op Noordwijk, maar vanwege de warmte werd uitgeweken naar De Hoge Dijk. Op de lus Bullewijk/Holendrecht ontspon zich een echte jojo-partij tussen Ruud Onstein en Peter Luijer, die pas op een beslissende extra hole werd beslecht.
Annette de Jong speelde op De Zaanse een matchplaywedstrijd tegen Jeroen van Leeuwen. Na drie dagen achter elkaar 18 holes bleek dat net iets te veel gevraagd. Een verslag van een zware, maar bijzonder gezellige golfdag.
In de kwartfinale van de Mr. Glow Matchplaycompetitie stond ik oog in oog met Peter van Weel, NVGJ's topgolfer met een handicap +0.5. Peter versus Peter dus. Spannend? Absoluut! Een verslag van een mooie strijd op Wilnis, met een prachtig tafereel bij de sprinkler.
De zon scheen, het was voor mij een thuiswedstrijd en ons vorige potje op de Veluwsche zou ik – zo rekende Elaine na afloop van die ronde uit – gewonnen hebben als we matchplay hadden gespeeld. Vandaag was dan de échte matchplay wedstrijd. De winnaar mocht de halve finale op de Hoge Kleij spelen en daar hadden we allebei - competitief als we zijn - wel oren naar. Maar eerst deze ronde nog op Anderstein.