Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
21.06.2022
23 NVGJ’ers rijden op 27 juni naar de Herkenbossche, local hero Ron Buitenhuis komt te voet. Wat een weelde voor de wedstrijdtafel, er zijn geen latenight afzeggingen en maar een paar lastminute handicapaanpassingen. En ook: wat een schok, want natuurlijk hebben we het over het plotse overlijden van Meinard.
Met angst en beven kijkt iedereen naar zijn Buienalarm, Weeronline en/of Buienradar. We starten vroeg in de middag en midden op de middag staan er onheilspellende kleuren op alle weerapps. Helaas krijgen all die fantastische digitale voorspellers gelijk. We worden kleddernat, de ene flight wacht een halfuurtje, de andere ploetert onverdroten door. Het enige gelukje tijdens dit natuurlijke tranendal is dat er geen onweer is. We horen geen klappen, we zien geen bliksemflitsen.
Klotsknie
Wie er wel flitsend door de baan gaat, is John Dekker. Bezegend met heerlijke playing handicap van 29 slagen en opvallend monter na een lange avond Moppentrommelen in het naburige Fletcher Hotel, slaat John zich naar een winnende score van 35 stablefords. Oké, John rijdt in een buggy (die verrotte klotsknie) en hij pauzeert lekker lang tijdens de plensbuien, maar met die eeuwige pijn in zijn knuisten is dit een prestatie van formaat. John laat Ron Buitenhuis, het lid op Herkenbosch, met 34 punten en playing handicap 21 nipt achter zich en Michiel van Kleef scoort zijn vijftiende top-10 notering met 31 stablefords.
Superkeuken
Maar we zijn allemaal een beetje winnaar want we mogen van vroeg tot laat genieten van de culicadeautjes van de Herkenbossche. Kom er maar in Sonja!
——
Herkenbossche horeca
Met de horeca op de Herkenbossche is niets mis. Een warme ontvangst met koffie, thee en een prijswinnende Limburgse vlaai van ‘In de Kroon’ viel de golf spelende journalisten ten deel op maandag 27 juni jl. Bij binnenkomst werd een ieder naar zijn/haar keuze voor het diner gevraagd. Kogelbiefstuk met de laatste asperges, rode poon of pasta verde. De biefstuk was favoriet en werd zeer gewaardeerd.
‘ We willen de kwaliteit van ons restaurant nog meer opwaarderen’ aldus algemeen manager (sinds 1 juli 1999) Maurice Hermans. Sinds vorig jaar is de nieuwe horecamanager Annemarie Stassen, dochter van de eigenaar Michel Stassen. Samen met Hermans wil zij dit doel verwezenlijken.
Op de nieuwe menukaart zie ik koffie en tien soorten thee van het authentieke merk Blanche Dael uit Maastricht. Ik dronk de Dael’s Droum, een heerlijk glas zwarte thee met safflour, korenbloemblad, aardbeienblad en zonnebloemblad.
Er is een beperkte keuze aan hoofdgerechten, maar ook hier voor elk wat wils, vlees, vis en vegetarisch. De wijnkaart verrast. Een royale keuze van eenvoudig en goed tot mooie rijke wijnen uit diverse landen en regio’s. En… zeer betaalbaar. Hier zie je een
sommelier in terug. Voor de huiswijn is gekozen voor de Portillo wijnen van Salentein uit Argentinië. Voor € 5,- wordt een goed glas geschonken.
Kortom, niet alleen de prachtige golfbaan is een omweg waard, vergeet ook het restaurant niet.
UITSLAGEN
n — het soms regenachtige — Herkenbosch was John Dekker het beste op dreef met 35 stablefordpunten, op de voet gevolgd door Ron Buitenhuis. Gezien het kleine aantal A-spelers werd het een gecombineerde uitslag. Hans Terol was de beste speler in de A-categorie met 30 punten en krijgt natuurlijk wel de bonus.
1
TERO 1
H. Terol (Hans)
M
17.6
20
30
2
DONK 1
P. Donkersloot (Pim)
M
16.4
18
29
3
PEER 2
H Peereboom Voller (Hassie)
M
11.5
13
27
4
BRUI 1
B Bruin (Bart)
M
8.7
9
25
5
MAIJ 1
M. Maijer (Marcel)
M
12.8
14
25
6
SCHO 1
W. Schouten (Willem)
M
9.6
10
23
7
LEEU 1
J. van Leeuwen (Jeroen)
M
14.0
16
20
999
UIJL 2
F.M.L. Uijlenbroek (Frank)
M
16.1
18
NR
Uitslag netto stableford dames en heren van hcp 18.0 tot en met hcp 36.0
Volgorde
Lidcode
Naam
HCP
Pl.HCP
Score
Extra informatie
1
DEKK 1
J. Dekker (John)
M
25.6
29
35
2
BUIT 1
R. Buitenhuis (Ron)
M
18.5
21
34
3
KLEE 1
M van Kleef (Michiel)
M
26.5
30
31
4
BOER 2
A.T.J.W. de Boer (Elaine)
V
22.8
26
30
5
PEER 1
R. Peereboom Voller (Ron)
M
21.5
23
29
6
NIEM 1
R. Niemeijer (Ragnar)
M
29.5
34
29
7
RHOE 1
S. van de Rhoer (Sonja)
V
19.7
23
27
8
HIEM 1
L. Hiemstra (Lex)
M
21.7
25
27
9
LAAN 1
G. Laan (Ger)
M
23.4
26
27
10
BOEH 1
P Boehle (Paul)
M
25.4
29
26
11
GROE 3
C. Groeneweg (Cor)
M
29.0
33
26
12
RHEE 1
A. van Rhee (Annemart)
V
18.7
22
25
13
KEIJ 1
P Keijzer (Peter)
M
22.5
24
23
13
Geuns1
I van Geuns (Isrid)
V
19.3
24
23
15
COMM 1
O Commandeur (Olga)
V
25.5
29
23
16
HANS 1
O. Hansum (Onno)
M
29.9
34
23
17
PRIJ 1
L. Prijs (Lucy)
V
27.3
33
10
Voorafgaand aan deze wedstrijd in de verliezersronde had ik mijn huiswerk gedaan, vond ik zelf. Ik had namelijk het wedstrijdverslag van Ronald Massaut over zijn partij tegen de mij onbekende Frank Huiges gelezen. Frank slaat heeeeeeeeel ver, maar niet altijd even recht. Dat had ik goed onthouden, dus toen bij het boeken op Het Rijk van Nijmegen de lus Groesbeek Zuid opdoemde, was ik daar niet ontevreden over. Voor wie het niet weet, het Rijk van Nijmegen beschikt over 5 lussen van 9 holes, waarvan Groesbeek Zuid verreweg de moeilijkste is, want relatief smal, lang en heuvelachtig. Mijn hoop was er op gevestigd dat door die lengte ook bij Frank de driver uit de tas zou komen. En dat zijn afslag dan niet altijd even recht zou zijn. Al bij de eerste hole bleek dat Frank andere ideeën had. Het is hier niet al te breed, hoorde ik hem hardop denken en hij pakte een houtje (of hybride) uit de tas. Om vervolgens de bal alsnog links de bomen in te slaan. Lang verhaal kort: tot en met de zesde hole hield ik hem bij, daarna was het met mij gedaan. Niet eens omdat Frank zo goed speelde (een ronde van 95 slagen is niet echt goed op zijn niveau), maar vooral omdat ik het zelf aardig af liet weten. Kernwoorden van de ronde waren ‘gezellig’ en ‘sociaal’, waarbij het sociale deel voornamelijk van mij afkomstig was. Speelde Frank zijn afslag naar links, dan deed ik dat ook. Ging zijn bal naar rechts, dan ging die van mij ook die kant op. Helaas deed ik dat niet met opzet, maar het voordeel is dat je wel gezellig doorpraten op weg naar de ballen. We spraken over van alles, onder andere over zijn honkbalverleden (vandaar die lengte) en zijn liefde voor windsurfen bij Hawaii en Kaapstad, waar hij drie maanden per jaar samen met zijn gezin de Nederlandse winter ontvlucht. Een van de voordelen van Kaapstad is dat je daar ook prachtige golfbanen hebt. Ook mooi is de Tafelberg, waarvan Frank een tatoeage op een van zijn armen heeft. Er viel me trouwens nog iets op. Zowel op onze foto, als die van Frank met Ronald (7&6), maakt hij met zijn hand het shaka-teken (niet te verwarren met tsjakka!). Een Hawaïaans handgebaar, dat veel gebruikt wordt onder surfers en zoiets betekent als “relax, alles komt goed.” Precies het gebaar dat ik na zo’n afdroogpartij wel kon gebruiken. Bedankt voor een fijne middag, Frank.
Onze verliezersronde-wedstrijd stond oorspronkelijk gepland op Noordwijk, maar vanwege de warmte werd uitgeweken naar De Hoge Dijk. Op de lus Bullewijk/Holendrecht ontspon zich een echte jojo-partij tussen Ruud Onstein en Peter Luijer, die pas op een beslissende extra hole werd beslecht.
Annette de Jong speelde op De Zaanse een matchplaywedstrijd tegen Jeroen van Leeuwen. Na drie dagen achter elkaar 18 holes bleek dat net iets te veel gevraagd. Een verslag van een zware, maar bijzonder gezellige golfdag.
In de kwartfinale van de Mr. Glow Matchplaycompetitie stond ik oog in oog met Peter van Weel, NVGJ's topgolfer met een handicap +0.5. Peter versus Peter dus. Spannend? Absoluut! Een verslag van een mooie strijd op Wilnis, met een prachtig tafereel bij de sprinkler.
De zon scheen, het was voor mij een thuiswedstrijd en ons vorige potje op de Veluwsche zou ik – zo rekende Elaine na afloop van die ronde uit – gewonnen hebben als we matchplay hadden gespeeld. Vandaag was dan de échte matchplay wedstrijd. De winnaar mocht de halve finale op de Hoge Kleij spelen en daar hadden we allebei - competitief als we zijn - wel oren naar. Maar eerst deze ronde nog op Anderstein.
De Texelse golfbaan is veranderd in een droog steppenlandschap. Reden, het uitblijven van regen en – net als elders -, waterschaarste. Zeker op Texel. Maar goed nieuws: de greens zijn nog steeds écht ‘green’, net als de tee-boxen. En de baan zelf, die ligt er ondanks de droogte gewoon prima bij. Baanmanager Anita Hiemstra vertelt het meerdere keren per dag aan de gasten. ,,Sinds mei is er geen noemenswaardige regen meer gevallen. Tenminste, niet genoeg om het gras van de fairways te kunnen blijven beregenen. En zou het ineens gaan regenen, dan is het morgen niet meteen weer groen. We hebben de voorbije winter zelfs extra waterbassins aangelegd, maar hier valt niets tegen te doen. Het is wat het is’’, zegt ze berustend. Was alles in juni, bij de start van de klimatologische zomer, nog prachtig groen, actueel kleuren de fairways van beige tot bruin. Alleen langs de waterkanten is het nog groen. De grond van de fairways is keihard. Heel Cruijffiaans betekent dat ook: ‘Elk nadeel heb z’n voordeel’. In dit geval is het dat de bal vele meters verder doorrolt dan normaal. En belandt je bal in het helmgras dan vind je ’m zeker terug. Bij een rondje Texel, afgelopen week, maakten de harde fairways zomaar dertig meter verschil. De bal stuitert tientallen meters verder dan ‘normaal’. Ach, wat is normaal? Maar als ik ineens in twee slagen (hole 1 en hole 17) op de green lig, dan wordt er 2 september geweldig gescoord. Wordt het misschien wel legendarisch. Net als die keer dat de regen met bakken uit de lucht kwam vallen. Toch stug door gaan. Bikkels, al begreep de marshall er weinig van: ,,Wat zijn jullie aan het doen?’’ Nou, waar lijkt het op? Dit is ook golf. ,,Jullie zijn nog de enige flight in de baan. De wedstrijd is afgelast. Iedereen zit in het clubhuis.’’ De inschrijving van het jaarlijkse zomerrondje Texel is geopend. Partners zijn ook dit jaar weer van harte welkom op onze eigen homecourse. Alleen is Texel dit jaar geen tweedaagse, maar telt het één wedstrijddag. En toch, wat weerhoudt je ervan om een paar dagen eerder te komen of langer te blijven. Het eiland heet je welkom. Net als het hele team van De Texelse. Woensdag 2 september, Texel. Partners zijn welkom. NB: Bij de foto’s. Openen met verdorde landschap. Onderschrift: De fairways zijn veranderd in een steppenlandschap. C: Ronald Massaut Afsluiten met foto van groene fairway. Onderschrift: Bij de start van de zomer op 21 juni was alles nog groen op de Texelse. C: Ronald Massaut