Herinnering aan Meinard

FOTO: Meinard heeft het laatste nieuws over over home-course De Texelse. Hij nam het woord als winnaar in de B.

Meinard de Grote.

We zitten bij Sanoma en bespreken hoe we het European Masters for golfplaying Journalists kleur en inhoud zullen geven. Als hoofdredacteur en uitgever van Autoweek wist hij daarmee wel raad. En met golfevents was hij dik vertrouwd binnen dit destijds machtige Mediabedrijf.

De roemruchte Playboydagen  hadden tenslotte wachtlijsten, zo! Niet in de laatste plaats vanwege de fraaie cowboyhoed met Playboy- logo maar zeker en vooral ook vanwege de rijk gevulde ‘ goediebek’, waaraan  de ‘iesietois’  van nu nog een puntje kunnen zuigen. Dat zeker.

We praatten wat af bij om en om, Sanoma en De Telegraaf. En langzaam ontstonden de contouren van ons EMGJ, een golftoernooi met internationale allure. Baanbrekend in het medialandschap, met name vanwege het kraakheldere clubmotto: elkaar een leuke dag bezorgen en nationale en vooral internationale contacten aangaan en onderhouden.

Wie geeft wat hij heeft, is waard dat ie leeft, zei Meinard dikwijls tijdens die bijeenkomsten. Waarop ik het aloude volkse adagium ‘ liefde gaat door de maag’ , maar weer van stal haalde omdat voor beide clichés veel te zeggen valt.

We zitten bij Meinard en de altijd gastvrije Tineke thuis in Alkmaar. Bekijken en bewonderen zijn nagelnieuwe appartement  en luisteren naar zijn verhalen. Vroeger de misdienaar op weg naar gezalfde heiligheid in arm habijt, en later de wereldreiziger voor wie geen enkele horizon als eindstreep mocht gelden. Nooit uitgeleerd, altijd nieuwsgierig blijven, elkaar helpen waar dat kan. En vooral ook genieten. Met Tineke aan zijn zijde en zijn kroost minstens even nieuwsgierig als bonus.

We doen een dagje Texel, een paar weken geleden nog maar. Willen weten hoe het de Carpertjes vergaat in hun heerlijke duinhuis pal aan de gloednieuwe par-3 baan. En hoe het nieuwe clubhuis voor nieuwe allure zorgt op dit unieke project. En hoe Iwan Groothuis alweer verder droomt over zijn resort in de punt van het eiland. En hoe stoer en sterk gastvrouw Anita haar weg opnieuw onverstoorbaar rechttoe-rechtaan vervolgt.

Daarom lopen we over de vernieuwde eerste negen holes en de schitterende par—3 baan samen met Meinard en Tineke. We kijken onze ogen uit terwijl onze Grote Man en een van de oudste leden van de club, vrijwel alles weet te vertellen over welk soort flora en fauna we hier niet aantreffen. Om over het nieuwe clubhuis, de architectuur, het in acht nemen van allerlei noodzakelijke natuurwaarden nog maar te zwijgen. En dan hebben we nog niets geproefd uit de keuken. Maar niet lang.

We gaan aan tafel en laten nog een bootje onderaan het eiland lopen. Zo lekker smikkelen we wat de kok ons heeft voor gezet. Klein kaartje nu, zegt Anita, maar als we straks helemaal open gaan, dan beleef je nog wat. Culinair nivo en voor ieder wat wils.

Terug in Heiloo praten we nog na over deze gedenkwaardige dag op Texel. Heerlijke verhalen van toen over het rijke roomse leven. Wierook bij de hoogmis, Latijnse gezangen, het ronzenhoedje op je knieën thuis, bruidsuikers, en later toen de drankgemachtigde leeftijd was aangebroken, lekkere biertje in de Alkmaarse Bierknijp, stoer pijp roken vlak voor en na dansles, Mariamaand was mei en als je tot de oudsten in het gezin hoorde, dan lonkte de pastoor, want ze mochten in de kloosters echt niet te lang op je ja- woord wachten, toch?!

We denken vandaag, als op onze NVGJ- site het plotsklaps overlijden van Meinard op popt, aan al die ontmoetingen en verhalen waarin hij de hoofdrol speelde. Kundig, terzake maar vooral met een open mind, oog en oor voor de ander. Hij was een verbinder, een verteller een loyale, creatieve , inventieve en bewonderenswaardige persoonlijkheid. Hij was Meinard de Grote. Een goed mens, die enorm gemist zal worden.

‘Tien’, heel veel sterkte deze moeilijke periode, samen met je kinderen en familie.

Charles Taylor