Het was op Spaarnwoude. De officiële opening van het seizoen. Iedereen is dan even net wat meer opgewonden dan bij een doorsnee wedstrijd van de NVGJ. Is het omdat er aan het einde van de dag ook wordt vergaderd? Of omdat je sommige ‘NVGJ-vrienden’ voor het eerst sinds maanden weer eens tegen het lijf loopt. lees verder »
Pim Donkersloot met gigabeker en fraaie golftas. Dankzij een birdie op 18. (Foto Henk Koster) lees verder »
Het fortuyn van Pim
Er zijn zo van die dagen dat de Voorzienigheid voor of tegen je werkt. Tien jaar geleden was zo’n dag dat alles tegen zat. Voor die ene Pim toch ietsje meer dan voor deze Pim. Hij verloor zijn leven; ik verloor op Toxandria. Terwijl ik toch wel degelijk op de beste score was uitgekomen om me tot winnaar te laten kronen. Maar dat feest ging uiteraard niet door omdat zo’n beetje alle NVGJ’ers rond de klok van zes van het clubhuis in hun auto sprongen, op weg naar de krant, studio of elders om verslag te doen van de moord op Fortuyn. lees verder »
Hoe oud ben je eigenlijk ?
Gemakkelijk vind ik de ruwhouten, knusse herenkleedkamer van de Texelse. Het miezert buiten, dat doet het al bijna de hele ochtend. Dat is wel even anders dan de eerste wedstrijd die ik met de NVGJ op Texel speelde. lees verder »
Sinterklaas, Crocodile Dundee en superboeren op De Goyer
Dit verslag zou kunnen beginnen met de zin ‘er zijn van die dagen dat alles lukt’. Dus niet. Vragen als: waarom vallen puts van twee en drie meter hole na hole, waarom ketst tot tweemaal toe een bosbal terug midden op de fairway, eindigen alle chips naast de pin en vliegen de ballen van de ijzers naar de dansvloer even precies als trekkende vogels zuidwaarts? 
lees verder »
