Van Stralen vs Klein Schiphorst 2/1

canon_15_2.jpg 

Het was om 07.00 uur al spannend of de wedstrijd wel door kon gaan of later gespeeld zou moeten worden. Een van mijn kinderen was de dag ervoor nog ziek met koorts en als dat niet over was kon hij niet naar de opvang. Om 7.15 uur een berichtje naar Léon dat hij geen koorts meer heeft en we kunnen spelen.

Léon was mooi op tijd, een uur voor starten om zich goed voor te bereiden. Zelf nog een paar ballen slaan om om 10.00 uur af te slaan op hole 1 van Golfpark Wilnis. Het zou voor mij de eerste keer zijn om de hele baan te spelen. Kwam nooit verder dan 9 holes tijdens een les hier aan mijn leerlingen. Met een beetje kunst- en vliegwerk halfden we hole 1. Ik had al gauw door dat ik goed mijn best moest doen om de vijftien slagen (!) die ik moest geven in te halen. De eerste negen was het ook driemaal winst, driemaal gelijk en driemaal verlies. Op naar de tweede negen waar ik alleen nog op hole 17 geen slag hoefde te geven. Het ging weer up en down, tot de vermoeidheid toesloeg en de concentratie minder werd bij Léon. Misschien kwam het doordat we er achter kwamen dat een van de zwagers van Léon een oude schoolvriend van mij is en we het daar uitgebreid over hebben gehad. Léon maakte steeds meer wonderlijke slagen die uiteindelijk toch op de green kwamen. Op de 17e, par 3, topte hij met volle snelheid de bal uit de greenside bunker, kwam vlak naast de green, de putt was te hard, maar de volgende van drie meter ging er in en hij noteerde een 4. Met stalen zenuwen maakte ik de putt van 1 meter voor een 3.  2 up en 1 te gaan. Hole 18 wilde ik ook nog even spelen voor het eerst, wat een mooie hole. Op het terras nog even bijgepraat over de uitgeverswereld, waar we beiden dezelfde ideeën over hadden. En de baan, die is fantastisch!  

Richard van Stralen 11/05/2017