Martijn Paehlig

Zet toch de radio aan’, twitterde Andy Houtkamp onlangs toen ik – en velen met mij, zo las ik op de social media – met gekromde tenen zaten te luisteren naar het televisiecommentaar bij een voetbalwedstrijd door een tweetal niet nader te noemen heren. Het is dat (sinds de opkomst van digitale tv?) het bewegende beeld en het geluid van de radio zelden nog gelijk lopen, want anders had ik het gedaan.”  lees verder »

31 december is hét moment waarop mensen zich voornemen volgend jaar tal van kwalijke gewoontes af te zweren, maar ook na de zomervakantie hopen/wensen/denken velen het allemaal anders te gaan doen. Mijmerend voor het vakantiehuisje, met een lekker glaasjes lokale wijn in de buurt, worden tal van plannen gesmeed voor de rest van het jaar, de rest van het arbeidzame leven, de rest van het leven überhaupt.  lees verder »

Natuurlijk is sport maar een spelletje, helemaal waar, maar degene die dat zegt snapt er tegelijkertijd geen bal van. Bij weinig komt emotie meer naar boven dan bij sport. De doos met tissues heb ik misschien niet zo heel vaak nodig, een keertje extra slikken komt regelmatig voor.

 lees verder »

Mijn kinderen zijn van de Netflix-, Youtube- en Spotify-generatie. Hoewel er in huis altijd wel een radio aan staat, lukt het maar nauwelijks ze voor dit ouderwetse medium te interesseren.  lees verder »

Het lijkt me niet makkelijk om nu Tiger te zijn’, schreef iemand ergens op een van de social media. Het was, naast heel veel hoon, een van de voorzichtige steunbetuigingen – althans, zo interpreteerde ik het – aan het adres van de voormalig nummer 1 van de wereld nadat de gevallen wereldster opnieuw voor het oog van de wereld te kijk stond nadat zijn mugshot viraal was gegaan.

 lees verder »