Je hoeft geen ziener te zijn om haar weinig kansen toe te dichten op de titel sportvrouw van het jaar met de Olympische Spelen op de kalender. Hoewel de Spelen er eigenlijk niet eens toe doen. Zwemmen, schaatsen, fietsen. Uit die takken van sport komt de sportvrouw van het jaar meestal. Maar vijf van de laatste twintig keer beoefende de winnares een andere discipline en golf stond daar nog nooit bij.
Toegegeven, daar was natuurlijk ook nooit aanleiding toe. Winnen op het hoogste niveau gebeurde vrijwel nooit en de optredens van de oranjedames beperkten zich meestentijds tot manoeuvres in de marge van het leaderboard. lees verder »
‘Ik daag je uit om eens een stuk te maken over golf en openbaar vervoer’, zei ons sporende nvgj-lid me onlangs tijdens een diner. ‘Eens kijken hoe mensen daar over denken’, voegde hij er aan toe voor hij tegen zijn buurman verder ging over de vaak slechte bereikbaarheid van golfbanen als je niet met de auto gaat. Tenminste, dat dacht ik te horen, want mijn gedachten waren ogenblikkelijk elders.
Hoeveel mensen gaan niet met de auto naar de golfbaan, maar kiezen om praktische of idealistische redenen voor andere vormen van vervoer? Ik zie heel af en toe iemand met een golftas op de rug bij een golfbaan aankomen maar naast onze spoorvriend ken ik slechts twee andere mensen die regelmatig in de trein stappen met hun golftas over de schouder. lees verder »
Wat is de reden om een golfreis te boeken? Preciezer, wat zijn de overwegingen om naar een bepaalde bestemming te gaan? lees verder »
Het is als met de vakantie die iedereen wel eens heeft gehad. Maanden keek je er naar uit. De stranden werden in je beleving steeds witter, je huisje een villa waar de cocktails klaar stonden aan de rand van het zwembad. Maar als het dan eindelijk zover is, valt het allemaal net wat tegen. Nu en dan trekt een wolkje voorbij. De muren laten wel heel veel geluid door. En er past maar een klein flesje wijn in de ijskast. Op die momenten rest er maar één ding en dat is er het beste van maken. Dat lukt, maar de gedachte dat het nog zóveel mooier had kunnen zijn is nooit ver weg. lees verder »
‘Georgia, Georgia. The whole day through. Just an old sweet song. Keeps Georgia on my mind’.
Of het nu komt door de slepende zang van Ray Charles. Door het heerlijke lentegeluid van de dwarsfluit overal in het liedje. Of toch gewoon omdat de BBC zijn Masters uitzendingen er zo vaak mee begint of eindigt. Hoe dan ook. Toen ik onlangs het uit 1930 stammende nummer voorbij hoorde komen, sprong het kippenvel centimeters hoog op mijn armen. Het is een mooi nummer, maar het is toch vooral de associatie van de coverhit van de blinde Amerikaanse zanger met The Masters die voor die rilling zorgt. Want The Masters, ja…The Masters. lees verder »
