HORE!

Veel eigenschappen en gewoontes van me heb ik, vaak tegen beter weten in, maar geaccepteerd. Ik fröbel maar wat aan. Ik ben er zo oud mee geworden als ik ben en de kans dat ik nog ouder wordt neemt met de dag toe. Bovendien span ik me voor een pensioengerechtigde (jawel, ik weet het, nauwelijks aan me te merken, maar de firma Drees zendt mij maandelijks een toelage die het mogelijk maakt om het dagprogramma van de NVGJ te volgen) nog steeds aardig in. En daarmee werk ik de kans op verlenging van mijn bestaan aardig in de hand. Bovendien verricht ik nog met enige frequentie vakgerichte arbeid voor een ouderenorganisatie (MAX Magazine). Dichterbij de doelgroep kan nauwelijks en het houdt je van de straat zullen we maar zeggen.  lees verder »

Of het een wanhoopsbericht was weet ik niet. Ik vond het in ieder geval wel aardig.
Gisteren bereikte mij een e-mail met de eerste twee hoofdstukken van een feuilleton, geschreven door ene Harrie Putter. In eerste instantie gericht aan ‘de website-redactie van de NVGJ’, maar na een botte afwijzing heeft hij zich ten einde raad gewend tot de namen die hij op die site af en toe voorbij ziet komen: mij, Henri van der Steen en Martijn Phaelig. De laatste zal hij vanwege de spelfout vermoedelijk nooit bereikt hebben en dat is nou net degene die zo met golf is verweven dat ik denk dat hij wel zo geheten zou willen hebben. Niet Harrie natuurlijk, maar Martijn Putter-Paehlig. Allitereert lekker en hoe dichter bij de hole kun je als golfschrijver komen?
 lees verder »

RTaal-deKaap.jpg

Op mijn overwinteradres in Zuid-Afrika glijdt veel langs me heen. Zeker nadat ik na een min of meer toevallige doorbladering van enkele digitale krantenvoorpagina’s constateerde dat ene heer Heuckeroth zo ongeveer het wereldnieuws-van-de-dag vormt. Ik heb me meteen voorgenomen om die nieuwsgierigheid op een iets lager pitje te zetten.  lees verder »

Ooit iemand de sponsorenlijst van de NVGJ nader bestudeerd? 
Toch een bont geschakeerd lijstje, bovendien met ontzettend vriendelijke representanten. Het zouden zomaar je vrienden kunnen zijn. Van de meesten weten we niet beter dan dat ze ‘gewoon’ een van ons zijn. Kortom, een ideaal plaatje. Hun namen komen nog net niet voor in de Order of Merit, maar verder rijden we stad en land af in hun auto’s naar mooie golfplekjes, logeren we in hun vakantiehuisjes, drinken we hun drankjes, maken we kiekjes met hun camera’s, genieten we van ‘haar’ kunst en slaan we hun ballen op onze ‘eigen’ golfbaan. Ze zijn ons dierbaar.  lees verder »

Brengt het nieuwe jaar ons (golfers) niets dan goeds? Wordt er eindelijk drastisch gesneden in - voor velen ondoorgrondelijke, maar door slinkse machinaties van de spelers van het edele spel veroorzaakte - regelboek? Kunnen we, na de Telefoongids, ook het naslagwerk van the Old & Ancient verscheuren?  lees verder »