Het hoge woord is eruit. De Commissie heeft gefaald.
In een zeer lang en gedetailleerd statement hebben de R&A en de USGA op 1 mei 2013, 3 weken na de Masters, omstandig uitgelegd hoe het mogelijk werd om Tiger Woods in de eerste Major van het jaar door te laten spelen.
De R&A had eerder al direct laten weten dat, anders dan de media en ook Tiger zelf beweerden, een geheimzinnige cijfercombinatie (D. 33-7/4.5) geen rol had gespeeld (of mogen spelen?) in de besluitvorming. Nu werd breed uitgepakt en moest de tournament director van The Masters Tournament 2013, Fred Ridley, diep door het stof.
Omdat Ridley het woord ‘proximity’ had gebruikt, wat volgens hem betekende dat Woods correct had gedropt op hole 15, had ik eerlijk gezegd mijn twijfels of ze in hun arrogantie wellicht de beelden helemaal niet hadden bekeken. Maar het is misschien nog erger, ze kenden de regels niet goed genoeg. Pas toen Jim Nantz van CBS, die de Masters al sinds jaar en dag verslaat, vrijdagavond aan de bel trok en meldde dat Woods in zijn post-round interview trots had verteld hoe knap hij was, door 2 yards naar achteren te gaan van het punt waar hij eigenlijk had moeten droppen, zodat hij niet weer die vlaggenstok zou kunnen raken, brak de paniek uit. Eerlijk gezegd had die opmerking van Woods alleen al moeten leiden tot diskwalificatie omdat hij zich op dat moment bewust schuldig had gemaakt aan een ernstige overtreding. De regels (voor de liefhebber, lees Regel 20-7c) zeggen heel duidelijk dat een ernstige overtreding wordt bestraft met diskwalificatie als niet voor het afslaan vanaf de volgende tee deze fout wordt hersteld. En al had een kijker zich direct gemeld, zo snel had de commissie of de referee, die in een gemakkelijk stoeltje achter de green zat, nooit kunnen ingrijpen. Voor alle duidelijkheid, de regel spreekt niet voor niets van ‘zo dicht mogelijk bij’. Stel je voor dat je een halve meter buiten de fairway ligt in lastige rough en dan op de fairway dropt. Tiger koos voor een geschiktere afstand op de fairway.
Ongetwijfeld met behulp van juristen werd die zaterdagavond van de Masters bedacht hoe, met een beroep op vermoedelijk een mixture van Regels 33 en 34, ze zich eruit konden kletsen om Tiger in het toernooi te houden.
Opmerkelijk, want die genoemde Regels, maar vooral de vele bijbehorende Decisions, de jurisprudentie zeg maar, staan bol van de aanwijzingen dat er in het verleden wel eens vaker iets is mis gegaan, en hoe je daar dan, in gelijksoortige situaties, mee om moet gaan om tot een rechtsgeldig besluit te komen. Deze situatie, Augusta gate, staat in geen enkele Decision beschreven.
De R&A en de USGA kondigen in hun gezamenlijke epistel aan dat ze zich gaan beraden hoe ze deze geruchtmakende blunder in de toekomst al of niet rechtsgeldigheid gaan geven in de Decisions, of misschien zelfs wel in de Regels. Het vervelende is dat het er voor de amateur in zijn clubwedstrijdje niet gemakkelijker op wordt. Tot dat moment ligt willekeur ligt op de loer.
Misschien wordt het tijd om het hele begrip diskwalificatiel uit te bannen. Dan kunnen er ontzettend veel woorden uit het steeds uitdijende regelboekje worden geschrapt. Er zijn wel meer begrippen gesneuveld in de loop der jaren. Denk maar aan de ‘stymie’ die in 1952 werd afgeschaft.
Naar verluidt zullen in 2020 de regels worden vereenvoudigd. De laatste keer dat zoiets gebeurde was in 1984. Toen ging het hele boekje op zijn kop.
Wordt vervolgd.
Aleid Kemper
