Zwartkijker

‘Als ze me nu uit zouden nodigen dan zou ik zeggen: Bleep Augusta!’

Nog maar een paar weken terug sprak de inmiddels 89-jarige Charlie Sifford in weinig vleiende termen over de gastheer van The Masters. De woede over het onrecht dat hem daar op basis van zijn huidskleur was aangedaan, was nog geen spat minder. Het woord zelf mocht dan zijn weggepiept, de eerste Afro-Amerikaanse golfer van de PGA Tour liet met een luid en duidelijk ‘fuck you’ weten dat de pijn van het racisme meer dan een halve eeuw na dato nog altijd voelbaar was.

De eerste zege van Tiger Woods op Augusta National - alweer bijna vijftien jaar geleden - was dan ook meer dan de eerste van vooralsnog veertien majortitels voor Woods. Met kippenvel op de armen en tranen in de ogen stond het gekleurde personeel in het voorjaar van 1997 naast het hagelwitte clubhuis en klapte geëmotioneerd de handen stuk. Of hij nu wilde of niet. Met zijn winst werd Tiger het boegbeeld van ‘zwart’ Amerika, of in elk geval het golfende deel daarvan, hoezeer hij ook zijn best deed om zich buiten de kleurdiscussie te houden.

De woorden van Michael Jordan (‘iedereen koopt Nike’) knoopte Woods al vroeg in zijn oren. Van hem waren geen gepeperde uitspraken over rassenkwesties te verwachten. Desondanks. Het algemene gevoel was dat door Tiger het eindelijk anders zou worden in de door blanken gedomineerde sport.

De oogst is anno 2011 gerust schraal te noemen. Golf is bereikbaarder geworden voor kinderen uit alle windstreken en Woods zelf zat zelfs op het podium bij de inauguratie van Barack Obama. Nog altijd is het aantal Afro-Amerikaanse golfers in de hoogste regionen op de vingers van één hand te tellen. Er is wel wat kleur op de Tour (uit Afrika, uit Azië, uit Zuid-Amerika) maar donkere Amerikanen zijn vooral afwezig.

Ik ben optimistisch genoeg - of wil dat graag zijn - om daar geen kwade opzet achter te zoeken. Keuzes, mogelijkheden, talenten, toeval. Het kan allemaal een rol spelen. Dat racisme echter nog altijd aanwezig is - maar vooral ook onder het tapijt wordt geschoven - bleek echter de afgelopen dagen. Tigers altijd zo trouwe caddie Steve Williams liet zich – wellicht gevoed door wrok omdat hij op een zijspoor werd gezet - uit in niet minder dan raciale termen tijdens een diner voor caddies.

Een bescheiden ‘sorry, ik had het niet zo bedoeld’ bleek te volstaan om weg te komen. Zijn nieuwe broodheer hield zich op de vlakte, zowel de PGA als de Europese Tour vonden zijn excuses volstaan, en zelfs Tiger zelf hield het bij een ‘het deed pijn, maar Steve is geen racist.’ De enige die verontwaardigd reageerde (naast allerlei schrijvers en analisten) was Fred Couples, die direct liet weten dat hij zíjn caddie in een dergelijk geval direct had ontslagen. Voor het overige bleef het stil.

Noem mij een zwartkijker, maar in de afgelopen vijftien jaar - wat zeg ik, in de afgelopen halve eeuw - is er bitter weinig veranderd.

Ik wil best meegaan met de opmerking van Tiger, Norman en anderen, dat Williams geen racist is. Ik ken hem niet en je houdt het volgens mij sowieso niet vol om, als je het wel zou zijn, tien jaar lang naast Tiger door de wereld te reizen. Maar zijn opmerking was wel degelijk racistisch en dat had niet zomaar genegeerd mogen worden.

Ik hoor het Sifford bijna door zijn tanden sissen…

’Fuck Steve’.

Is een domme opmerking van

Ingediend door Speijer op do, 10/11/2011 - 16:14.

Is een domme opmerking van een gefrustreerde man racistisch of niet? Als Stevie de term ‘Black’ niet had genoemd was er eigenlijk niets aan de hand. Ik sluit me aan bij Tiger die als betrokkene Steve geen racist vindt. En de opmerking van Friso „Je draagt een tas” doet Williams te kort. Samen met Woods (want een goede caddy vormt met zijn speler een team) won Steve Williams 13 keer een Major en 70-plus andere overwinningen. Sinds Williams voor Adam Scott ging werken eindigt de Australiër vaker in de top dan daarvoor dus doet Williams meer dan alleen een tas dragen, hij maakt een verschil. Zijn collega’s zijn unaniem in hun oordeel, Steve Williams is de beste caddy in de business. De gewraakte opmerking van Stevie is niet kies maar ook niet meer dan dat.

 

Ronald Speijer

Je hebt gelijk, Martijn

Ingediend door Leunge op do, 10/11/2011 - 11:57.

Hee Martijn,

We hebben soms wat verschillen van inzicht over zaken die met Tiger te maken hebben, maar in dit geval ben ik het volkomen met je eens. Het is een smet op het professionele golf dat Steve Williams door de PGA niet is geschorst voor zijn uitspraak en het is onbegrijpelijk dat hij niet op staande voet is ontslagen door Adam Scott.

Het is me meer dan ooit duidelijk geworden: Steve is in het kielzog van de successen van Tiger de aansluiting met de realiteit de afgelopen jaren kwijtgeraakt.

Dat merkte je al in het interview met hem na de overwinning van Adam Scott in het Bridgestone Invitational. Ik had toch wel moeite met het woordje ‘mijn’ in “Mijn mooiste overwinning ooit” en al helemaal met zijn uitspraak “Ik ga elke wedstrijd voor de overwinning”.

“Ik?!” Sorry Steve, je draagt een tás!

Nou hebben wij als golfliefhebbers ons natuurlijk zelf ook een beetje schuldig gemaakt aan het vervormde beeld dat Steve van zichzelf heeft gekregen. Het is al jaren een populair clubhuis-weetje dat Steve Williams de bestbetaalde sportman van Nieuw Zeeland is. Wat een onzin eigenlijk: we noemen de masseur van Sven Kramer toch ook niet de bestbetaalde sportman van Surhuisterveen?

Of Steve een racist is, weten we inderdaad niet. Maar ik ben het 100% met je eens dat de opmerking van hem wel degelijk racistisch was. En zoiets kun je niet wegwimpelen als een onverstandige opmerking van een domme man.

Mijn voorspelling: als caddy haalt hij het einde van dit seizoen niet.