Zaanse - het verslag

‘De NVGJ is momenteel mijn reddingsboei’

Pim Donkersloot werd afgetekend eerste op de Zaanse en sprak na afloop bij het Indisch buffet in het clubhuis als winnaar de rest van het deelnemersveld toe. Maar het gebruikelijke verslagje voor de website, daar zou hij niet meer aan toe komen. Er zijn belangrijker dingen aan de orde. Zijn dochter Julia ondergaat deze week in Leiden een aantal operaties die uitzicht moeten bieden op herstel van de slopende ziekte die haar heeft getroffen.

Nummer 2 moet het stukje maar maken, vond Pim. Die nummer 2 stelde voor om het door nummer 1 van de B groep te laten doen. Daarop besloten die twee dan maar samen een bijdrage te componeren. Pieter Landman zou voor de aanzet zorgen en Léon Klein Schiphorst beloofde er verder een punt aan te breien. Pim was daar zo blij mee, dat hij spontaan de twee magnumflessen Heineken, die hij won met twee nearies, aan beide heren cadeau deed.

Pim raakte bij het gezelschap de gevoelige snaar toen hij in zijn toespraak vertelde hoe belangrijk in deze voor hem hectische tijd onze wedstrijddagen voor hem zijn. ,,We leven thuis onder een soort glazen stolp en de NVGJ is momenteel mijn reddingsboei. Heerlijk om zo’n dag even je hoofd leeg te maken.’’ Pim bedankte alle leden voor de blijken van medeleven. Een echte steun voor hem.

De overwinning schreef Pim vooral toe aan de baan. ,,De Zaanse is me goedgezind. Ik won hier al een paar keer eerder. Ik kom er ook graag.’’  Als Pim golfende buitenlandse gasten over de vloer heeft, neemt hij ze altijd mee voor een dagje spelen in de Wormer. ,,Zo’n polderlandschap als hier dat zie je nergens anders in de wereld. Die weidse uitzichten, de prachtige luchten en dan drie keer afslaan vanaf een dijk. Uniek.’’

Voor ons is het allemaal vanzelfsprekend dat het water in de ringvaart van de polder meters hoger ligt dan de baan er pal naast. Wij letten vooral op het golfspel, waarvan we zo in de ban zijn. Dan ontgaat ook de meeste spelers hoe uitbundig de lente zich inmiddels aankondigt op en rond de holes in dit zompige veenweidelandschap. Met het bijna lichtgevende geel van voorjaarsbloeiers als de dotter, het speenkruid en het kleine hoefblad. Het is nu overal nadrukkelijk aanwezig. Net als de ‘rammelende’ hazen, pietende scholeksters en hun eigen naam roepende grutto’s. Zelfs de zon liet zich nog even zien.

Onder de douche spoelden de NVGJ-ers na afloop de prut van het lijf en ging het vooral over de gemiste putts, geplugde ballen en bijna birdies. Pim scoorde 33 punten, daarachter kwam een kleine groep met 27 punten. Hans Terol zei zich er voor te schamen dat hij met die score een prijs won en ook nog op de foto moest. Henri van der Steen was met zijn hoofd ergens anders. Hij overlegt met de NVJ over het aanbod dat hem is gedaan om de arbeidsrelatie met de krant definitief te verbreken. Ger Laan kon hem over vertrekregelingen nog enkele nuttige tips aan de hand doen.

In het clubhuis troffen wij ook nog oude bekenden. Lodewijk Klootwijk kwam wat handen schudden. Zijn NVG huist tegenwoordig in de voormalige golfshop van de Zaanse. Aan de bar verscheen rond borreluur ons oud lid en oud collega Hans Woudstra. Het werd een vrolijk weerzien. De anekdotes waren niet van de lucht.     

Het deelnemersveld was met 21 inschrijvingen overzichtelijk. Ondanks de voorspelde regen en stevige windverwachting was bijna iedereen komen opdagen. Alleen Zaankanter Ronald Massaut had moeten afzeggen omdat het gebruik van buggies was gelimiteerd tot de eerste 9 holes. Christian Scheen en Pieter Landman moesten daarom halverwege hun ronde de wedstrijd met de benenwagen voortzetten. Ze gingen er niet slechter van spelen. Christian bereikte met -zoals hij zelf zegt- ‘briljante afslagen, en dramatisch spel rond de greens’ een top tien plaats. Pieter, die met zijn houten vijf verder slaat als met z’n driver, werd zelfs winnaar in de B categorie.

Het was weer een mooie NVGJ-dag.

ps voor de deelnemers: geef HIER feedback aan Leadingcourses.com