Verwarring over de Matchplay-competitie

Er is verwarring over de nieuwe opzet van de Matchplay-competitie.  ,,Ik begrijp niet als iedereen mee moet doen, dat er ruim 30 mensen een bye krijgen’’, schrijf Peter Smulder. Het heeft allemaal te maken met ‘het geheim van Zeist’. Wedstrijdlijder Aleid Kemper legt uit hoe dat zit.Het geheim van Zeist

Ooit gehoord van Wimbledon? Afvalrace vanuit een schema van 128. Maar hoe ziet dat schema eruit? 1 tegen 128, 2 tegen 127, en zo verder tot  64 tegen 65. Maar waar worden die nummers geplaatst? Niet iets om gemakkelijk zelf in elkaar te knutselen. Gelukkig werkt de dartsport ook met die schema’s en daar heb ik dankbaar gebruik gemaakt. Om op geheel eigen wijze (wie uitvindt hoe ik dat doe, mag bij de kwartfinale de loting verrichten) de ruim 90 namen blind uit te strooien in genoemd schema. Enige uitzondering is de winnaar van vorig jaar,  Chris, op 1 te zetten en de beul van de NVGJ, Michiel, op 2. Zodat ze elkaar eventueel pas in de finale zullen ontmoeten.

Ik had ook kunnen kiezen voor een voorronde om daarna een vol schema van 64 te presenteren. Maar wie laat je dan die voorronde spelen? Anders gezegd, wie mag meteen in het hoofdtoernooi starten. Daar heb ik weer dat schema van 128 voor nodig, en het nadeel is dat niemand kan zien wie zijn volgende tegenstander is, geen groepjes van 4 dus. Voorronde spelen voor 1 april, volgende, eerste echte ronde voor 1 mei.

Allemaal opgelost door de leden te verdelen over dat schema van 128, en er bij te vertellen in welk groepje van vier iemand zit, en daarmee de vrijheid te geven  om de wedstrijden te verspelen voor 1 mei.

Op die datum houden we 32 deelnemers over die vervolgens verder spelen tot aan de kwartfinale (laatste acht).  Die kwartfinale wordt op de Keppelse geloot door de slimmerik die mijn systeem ontrafeld heeft.

Had je niet gewoon 90 man twee aan twee kunnen indelen? Ja natuurlijk, maar wat doe ik dan met de 45 die ik overhoud?

Vandaar.

De wedstrijdlijder Aleid