Verloren scorekaart

Beste Aleid,

Op de 13e hole van Naarderbos lag de scorekaart van Ronald Speyer. Bruut achtergelaten door een afgunstige flightgenote? Boze opzet van een dit jaar minder presterend wedstrijdcommissielid? Wie het weet mag het zeggen.

De opvolgende flight trof de eenzame kaart aan, verdacht onopvallend gelegen in de lichte rough en retourneerde hem naar de wedstrijdtafel. Wat is te doen gebruikelijk bij zo’n gebeurtenis? Krijgt de marker straf wegens onachtzaamheid? Kan zonder mankeren de schaduwstand van de speler zelf worden overgenomen? Moet de speler met mankerende kaart uit de uitslag worden genomen? Is het usance dat de gelukkige vinder een drankje van de marker-zonder-kaart ontvangt? En telt de score mee voor de Order of Merit?

Zijn er in de golfhistorie gevallen bekend van bewuste malversatie en zware straffen. Vind je dat de NVGJ-wedstrijdcommissie clementie moet tonen met zijn eigen lid? Of moet zij juist nu ongenaakbaar zijn in haar oordeel?

Rustig aan Ger,

De soep wordt niet zo heet gegeten als ie wordt opgediend. Maar dat drankje (soep?) lijkt me mooie nieuwe NVGJ-traditie.

Regel 6, een lange regel, met veel sub hoofdstukken behandelt de verantwoordelijkheden van de speler. En bij 6-6a (het noteren van de scores) valt meteen het woord BEHOORT op. Nooit never straf dus, alleen een aanbeveling.

Men gaat ervan uit dat de kaarten op de eerste tee zijn gewisseld. Dit is geen keiharde voorwaarde in de Regels, maar er staat wel: ‘Na afloop van de ronde moet (hier dus wel MOET) de marker (Karin) de scorekaart ondertekenen en aan de competitor (Ronald) overhandigen.

Tot grote ellende van wedstrijdcommissies zijn er altijd spelers die helemaal niets opschrijven. Meestal zijn het luiaards die het werk aan anderen overlaten. Schijnheilig vullen ze na afloop de kaart in met alle scores om geen vervelende vragen te krijgen.

Maar vaak zijn het de betere spelers die na afloop van de 18 holes elke slag van hun ronde moeiteloos kunnen (en helaas vaak willen) opdreunen, waarna ze checken of de marker het ook zo heeft opgeschreven.

Dat mag. Maar zelfs dan kan het fout gaan, zoals Maarten Lafeber afgelopen week in Portugal overkwam waar hij gediskwalificeerd werd wegens het tekenen voor een te lage (door Gregory Havret) genoteerde score op een hole.

Maartens lamme excuus: „De manier waarop hij een 5 schrijft, lijkt sterk op ‘mijn’ 6.” Met de Franse slag zullen we maar zeggen.

Groet, Aleid