Beste Aleid,
Op de vijfde hole van de Texelse, zoals bekend de stroke-index 1/2 met de goeddeels blinde slag over het duin naar de green gebeurde het.
De marker van een van de NVGJ’ers van het eerste uur (nee, niet Tidbits-hofleverancier Pim Donkersloot) vond de bal in het hoge gras achter de green. Met een listig lobje bracht de nestor-NVGJ’er zijn bal tot vlak bij de pin en markeerde ‘m, comme il faut, om zich op te maken voor de parputt.
Tot zijn ontsteltenis zag hij tijdens het oppakken dat het niet zijn oude, vertrouwde Nike-bal was, maar een andere: een verderfelijke Titleist. Met een joyeus gebaar meldde de ongelukkige direct aan zijn flightgenoten dat het niet zijn bal was.
De marker van het lid van (bijna) drie lustrums lang voelde zich medeverantwoordelijk en ging onmiddellijk naast de green mee zoeken naar de goede bal. Tot beider opluchting lag de Nike er nog, zij het op het randje. De ervaren journalist lobde ‘m opnieuw, weliswaar niet zo mooi als de eerste keer, maar de voldoening over de bogey met de juiste bal was groot.
Achteraf kijk je een koe in de kont, maar had de wedstrijdcommissie hier het besluit van marker en speler om de juiste bal weer in het spel te brengen moeten overrulen? Saillant detail is dat we hier strokeplay speelden, elke hole tot het bitterende einde.
Beste Ger,
Bedoel je echt te zeggen dat de commissie met een wijds armgebaar de regels uit het raam had moeten gooien omdat het zo zielig is voor de ‘nestor-NVGJ’er’, en toch eigenlijk de fout van die stomme marker die de/een bal vond? En hadden ze dan ook nog de hand over het hart moeten strijken, omdat er met die verkeerde bal niet was uitgeholed?
Nee nee, prima gedaan door de speler. Zo hoort het, hij is zelf verantwoordelijk voor het spelen van de juiste bal. Wist je trouwens dat er wel iets is veranderd in de Regels wat betreft het identificeren? Niet alleen moet dat nu ook in een bunker gebeuren - dus nooit meer straffeloos een verkeerde bal hieruit spelen - maar belangrijker nog, slechts als het je níet lukt je bal te identificeren zonder hem te merken en op te rapen, mag dat. Anders subiet een strafslag.
Doet me trouwens denken aan mijn eigen avontuur in een warm ver land tijdens een van onze reisjes. Mijn medespeler, een beginnend uitgever van een nieuw blaadje, deed op hole 18 (en eigenlijk ook al veel eerder) niet echt meer mee voor de knikkers, maar had, zonder dat ik dat merkte zomaar, ergens vandaan, een bal naar de green geslagen.
Ik had de mijne net daaroverheen geslagen en liep rechtstreeks in de opgezette val, de bal van de uitgever dus, de enige die daar in de fringe lag, en die ik netjes naast de hole chipte. Ik geloof niet dat ik ooit kwaaier op iemand ben geweest. Voor straf moet ik nu regelstukjes voor hem schrijven.
Voor de couleur locale heb ik nog een vraag aan de marker. Kreeg hij de door hem gevonden Titleist? Want zo hoort het. Vroeger, toen de ballen nog duur waren en en niet voor een habbekrats bij de Lidl of het Kruidvat te koop, maakte iedere speler op al zijn ballen eenzelfde kenmerk.
Niet zozeer om de bal tijdens het spelen te kunnen identificeren, maar om een door hem verloren bal later bij de caddiemaster te kunnen ophalen. Door andere spelers gevonden ballen werden, mits van zo’n kenmerk voorzien, afgeleverd bij diezelfde caddiemaster, die op die manier een centje bijverdiende, want de gelukkige eigenaar stopte hem 10 cent of een kwartje toe. Slechts ongemerkte ballen mochten door de vinder behouden en gebruikt worden.
Groet,
Aleid
Hallo Aleid,
Die marker heeft - gek genoeg - die Titleistbal niet gekregen. Ik kan het weten. Die marker, dat was ik…
Ger
