As in toast

‘Waarom heb je eigenlijk nog geen stukje over Joost geschreven’, vroeg iemand me gisteren. Het was een vraag die ik had kunnen verwachtten, maar toch had ik er eigenlijk geen goed antwoord op.

In het weekend dat Boeljon de Solheim Cup won, Daan Huizing het Turks Amateur en Luiten zelf bijna succesvol was in Oostenrijk, stond er voor middernacht een stuk op de pc. Toen Seve op een vroege zaterdagmorgen stierf, duurde het zelfs nauwelijks een uur. Daly die wegloopt uit een wedstrijd? Kom maar op! Maar Luiten die zijn eerste wedstrijd op Tour wint dus niet? Tsja. Zelfbescherming wellicht? Niemand zit immers te wachten op een ‘I told you so’ stukje.

Toen Luiten in 2006 wereldkampioen werd en in 2007 ook voor het grote publiek doorbrak in het KLM Dutch Open, rekenden velen op een snelle tocht naar de wereldtop. Niet alleen Luiten zelf, ook wij konden ons niet voorstellen dat het heel lang ging duren voordat hij zijn eerste wedstrijd zou winnen, zijn eerste major zou spelen, de top-50 van de wereld zou bereiken, enzovoort.

Het liep anders. Luiten raakte ernstig geblesseerd, verloor soms het geloof, verloor hoe dan ook veel tijd, en moest diep gaan om weer op het gewenste niveau te komen. Tijdens die lange weg kreeg ik regelmatig de vraag of we niet te enthousiast waren over Luiten. Was hij wel zo goed? Of was er sprake van een flink stuk chauvinisme? Meer gestoeld op hoop dan op realiteit? Had hij anders nu toch niet eens een keertje moeten winnen?

Het gros van zijn fans, maar ook de pers, bleef geloven in het talent van Luiten. Niet alleen zijn aanvallende spel, ook zijn mentaliteit en overtuiging gingen hem naar de winnaarcirkel brengen. Dat kon niet anders. Ook mensen die zeker geen oranjewaas voor de ogen hadden – zoals de Engelse commentatoren – prezen Luiten als een groot en ruw talent die alleen nog moest ‘leren’ winnen.

Nu is het dan zo ver. De eerste overwinning op het hoogste niveau is een feit. De top-50 lonkt. En nog nooit stond een Nederlander zo hoog op de wereldranglijst. Hij is nog lang niet daar waar hij wil zijn, maar het optillen van die beker in Maleisië was wel een flinke stap in de richting. Dit was de eerste, maar hij wint weer. Net als in 2007 zeg ik: dat kan niet anders. En als het zover is staat mijn stukje er binnen 24 uur op. Ook dat kan gewoon niet anders.