Wat werd er weer ver geslagen op Naarderbos. Christian Scheen kende zijn eigen reikwijdte niet en jaste de bal voorbij de flight voor hem die in de rough liep te zoeken. Die groep, altijd in voor een grapje, zette zijn bal op een tee.
Gevolg? Veel geschreeuw en geroep om diskwalificatie. Notabene voor de balopzetter.
Had Lout Mangelaar Meertens (groots regelkenner) in die groep gezeten, dan zou hij een leeg blaadje uit zijn regelboekje hebben gescheurd en daarop hebben geschreven ‘Een strafslag voor het oppakken van je bal’, waarna hij het dichtgevouwen onder de bal van Scheen zou hebben gelegd, om vervolgens onverstoorbaar zijn weg te vervolgen.
Aan de bar luisteren we mee naar het gesprek tussen Lout en Scheen.
Scheen: ‘Wat is dat voor flauwe grap, 1 strafslag?’
Lout: ‘O, je geloofde me niet? Wat heb je dan gedaan?’
Scheen: ‘Nou gewoon, briefje weggehaald en m’n bal gespeeld natuurlijk.’
Lout: ‘Da’s nou jammer. Je had moeten droppen. Dus nu zijn het zelfs 2 strafslagen geworden. Heb je eigenlijk je kaart al ingeleverd?’
Scheen: ‘Ja natuurlijk, ik val zeker in de prijzen met mijn 32 punten.’
Lout: ‘Dat maakt het nog sneuer, want nu ben je gediskwalificeerd wegens het noteren van een te lage score op die hole.’
Moraal van het verhaal:
Lees heel rustig Regel 24-1b eens door. Het blaadje (of de tee) is een los obstakel. Je mag de bal spelen zoals hij ligt, opgeteed en wel, of je neemt het obstakel weg en dropt de bal. Pak je de bal van de tee op, dan heb je de door Lout aangekondigde strafslag al te pakken. Kijk maar bij Regel 18-2a(i).
Zou eerdergenoemde groep de bal van Scheen in de grond hebben getrapt, ja zo lollig gaat het soms ook toe, dan had Scheen de bal mogen oppakken, schoonmaken en vlakbij op het gras neervlijen. Gratis voor niets.
Helemaal dol wordt het als de bal in de grond wordt getrapt en bedekt met een blaadje of plukje gras. Scheen had dan zijn bal niet gevonden en zou terug hebben moeten gaan.
Veel plezier met de volgende wedstrijd.