Stukjesschrijvers
´Waarom gaan jouw columns allemaal over golf´, vroeg een disgenoot me onlangs aan het eind van een stralende golfdag. ´Mij interesseert het allemaal helemaal niets, al die uitslagen, wedstrijden en dingen over spelers. Dus lees ik jouw stukjes niet.´
Los van het feit dat ik mijn bereik daarmee in elk geval één man kleiner wist, was ik me er door die opmerking ook weer van bewust dat de vraag waar je het over gaat hebben zich helemaal niet zo vanzelfsprekend laat beantwoorden. Op de gemiddelde redactie heb je die discussie meer dan regelmatig en dat lijkt me ook gezond. Als je zonder nadenken keer op keer dezelfde weg bewandelt, dan blijft er uiteindelijk geen lezer meer over.
Maar toch, waar verlaat je je op bij het maken van de keuzes? Rob van Vuure schreef er ooit een boek over met de titel ´de arrogantie van het buikgevoel´, wat zich heel kort en redelijk gechargeerd laat samenvatten als ´doe wat je denkt dat goed is.´ Hoewel de bladendokter daarmee natuurlijk een goed punt had, is het ook weer niet verkeerd je oor ook te luisteren te leggen bij de lezers en ze te vragen wat zij nou het liefste lezen. Voor je het weet zit je een blad of tijdschrift te maken waar je als redactie ontzettend van geniet, maar waar geen lezer op zit te wachten. Of in elk geval te weinig lezers, waarmee je – zeker in deze tijd – spoedig zit te werken aan het laatste nummer van je titel.
Bij een column speelt dat allemaal niet zo. Daarin kan je je lekker uitleven over een onderwerp dat jou het meest bezighoudt. Als lezer kan je er voor kiezen dat dan wel of niet te lezen waarna het aan de hoofdredactie is nu en dan te bepalen of er genoeg lezers over zijn. Niet voor niets heeft bijna elke krant, elk tijdschrift en elke website meerdere stukjesschrijvers. Met een beetje geluk zou er zo voor elk wat wils moeten zijn.
In dit hoekje van de site lees je dus over uitslagen, wedstrijden, gekkigheden van het tourleven en meer van dat soort wellicht niet voor iedereen interessante zaken.
Behalve deze ene keer dan.
|
