De komende dagen zullen de vragen wel weer worden gesteld in de media die golf kritisch beschouwen en eigenlijk niet echt als sport zien. Sterker, ze zullen de vraag stellen en hem beantwoorden nu een 42-jarige man die vrijwel onafgebroken rokend achter zijn stevige buik door de baan stapt het grootste toernooi ter wereld wint.
Hoe kan je golf een sport noemen als een niet bepaald als een atleet ogende man als Darren Clarke het Brits Open op zijn naam schrijft?
Hetzelfde was te horen toen Angel Cabrera won, of langer geleden John Daly, maar het klonk nooit als Tiger Woods won, of recenter, Rory McIlroy, die ik me beiden overigens ook niet rokend voor zou kunnen stellen, maar dat terzijde.
Dat van die sigaret vind ik zelf ook geen gezicht. De dikke Cubanen na afloop van een ronde zijn prachtig, maar tijdens de wedstrijd roken, doe je alleen als je in het zevende bierelftal speelt, of een wedstrijd van een of ander journalistenclubje.
En van die buik heeft de winnaar in kwestie zelf ook genoeg, blijkens zijn vaste voornemen om nog deze week met een weight watchers dieet te beginnen. Al zal die start vast worden uitgesteld want afvallen en uitgebreid feestvieren met je favoriete drankje na je eerste majorzege gaat niet samen.
Darren Clarke houdt van een biertje en houdt van het leven nadat hij een half decennium geleden zijn vrouw verloor aan kanker. Het duurde lang, maar hij heeft het geluk weer gevonden, en mag dan ook graag genieten van de goede dingen die het leven te bieden heeft. Een sigaar, een goed glas, een mooie hap. En daarom trakteert hij het hele vliegtuig op een drankje als hij in zijn eentje op weg naar huis is na een overwinning. En dus onderbreekt hij de persconferentie na zijn winst in het Brits Open om een stevige slok Guinness te nemen.
En waarom ook niet? Als je als 42-jarige Noord-Ier, in je twintigste optreden in het oudste major van de wereld, het beste overeind blijft en zo je eerste major wint, dan verdien je geen kritische vragen, dan verdien je een drankje.
Proost Darren.
Proost
Puike column, Paehlig! Ik las ‘m al op Twitter, hulde voor je vervlechting van site en account.