Mijn familie en de NVGJ familie

Gaat het niet over mijn vader, dan gaat het wel over mijn zoon. Vanmorgen kreeg ik weer een berichtje van mijn 28-jarige zoon Martijn, die al ruim een jaar de wereld rondtrekt. Ik wil jullie de tekst niet onthouden:

Ik heb net je column ‘De Google van mijn vader’ gelezen. Leuk! Tijdens onze tocht van Perth naar Adelaide (meer dan 3000 km) ga je door een lang stuk niemandsland van ongeveer 1300 km genaamd Nullarbor. Om deze tocht interessanter te maken, hebben ze een golfbaan aangelegd. De brochure zegt: ‘The Worlds Longest Golf Course:  The 18-hole par 72 golf course spans 1,365 kilometres with one hole in each participating town or roadhouse along the Eyre Highway, from Kalgoorlie in Western Australia to Ceduna in South Australia. Each hole includes a green and tee and somewhat rugged outback-style natural terrain fairway.’  

 Misschien een leuke uitdaging voor de journalisten van de NVGJ! :-) 

Een uitdaging is ook: ieder jaar weer iets origineels te bedenken voor ons jaardiner. Het was weer een mooi feest. Ik kom nog even terug op ons historische jaardiner: zomaar een paar reacties: ‘Ik kon de parkeerplaats niet vinden’, ‘Veel te veel gepraat’, ‘Vond je het hoofdgerecht echt lekker?’, ‘Achteraan kon je niks verstaan’, ‘Kan die Alex niet weg?’, ‘Wat een schande die prijsuitreiking van de OoM en veel te lang’, ‘Kunnen we de wijn volgend jaar niet zelf inkopen’, ‘Ben ik daarvoor helemaal uit het noorden gekomen?’, ‘Waarom was er geen afterparty?’, ‘Nee hè… toch niet wéér die Andreas’, ‘Toch jammer dat we niet eerst konden golfen, maar… voor de rest was het een topavond!’

Ach… we zijn gewoon kritische mensen. Niks mis mee. Als ik zie met hoeveel plezier iedereen bij elkaar was deze avond,  ben ik er oprecht trots op voorzitter te zijn van zo’n mooie club gekke, rare, aardige, verrassend, originele, warme mensen. En ik zeg dit zonder een spoor van cynisme.

Ik verheug er nu al weer op al die mooie wedstrijden, waar ik jullie allen weer hoop tegen te komen.

Correctie

Ingediend door Hoogland op wo, 07/12/2011 - 17:33.

Volgens mij was er juist te weinig Prins Bernhard en te veel Andreas.

Rob Hoogland

Suuuper

Ingediend door Lennep Bakker op di, 06/12/2011 - 18:36.

Pieter, het was een geweldige avond. De rest moet gewoon niet zeiken. En ja, in het verleden heb ik ook wel eens (te) veel Prins Bernhard gezien. Maar op een locatie als Paleis Soestdijk mocht Andreas niet ontbreken. Juist daar was het (bijna) een verplichting om de oude Benno weer eens uit de kast te halen. Ik heb weer eens als vanouds in een deuk gelegen. Weliswaar met mijn hand op mijn heup want ik was als de dood dat er weer allemaal ellendige dingen gingen gebeuren met m’n operatiewond (ontstoken slijmbeurs operatie die een uur voor ons feestje nog heftig aan het bloeden was). Zat ook - ohhhhhhh heren jullie hebben dit niet willen zien en ook zeker niet willen weten - ook met een soort van verbanddekentje om mijn bovenbeen onder mijn kokette rokje. Pfffffff, het moet niet wulpser worden! 

Leuk dat je zoon er geweest

Ingediend door Grooters op di, 06/12/2011 - 16:49.

Leuk dat je zoon er geweest is Pieter. 2 jaar terug was er wel de nodige aandacht voor deze nieuwe golfbaan, maar heb nog nooit iemand tegengekomen die de golfbaan (of onderdelen ervan) gespeeld heeft. Wij hebben er indertijd met kort ook aandacht aan besteed op de website (www.golfreiswijzer.nl/nl/nieuws/921/)