Just-In

Hij is niet de meest spectaculaire speler van het stel. Integendeel zelfs. Eerder een beetje saai, al is dat misschien niet het juiste woord. Hij valt gewoon niet zo op, anders dan door zijn prestaties. Toch heb ik iets met Justin Rose.

 

Dat is eigenlijk ook weer best te verklaren. We hebben namelijk sowieso iets gemeen. Justin is jarig op 30 juli. Net als ik. Ieder jaar feliciteer ik ‘ons’ even met die mooie dag, en soms komt de felicitatie terug. Meestal tag ik trouwens ook nog Graeme McDowell en Christel Boeljon. Ook allemaal op die dag geboren. Je zou bijna zeggen dat 30 juli een garantie is voor topgolfers, ware het niet dat ikzelf die mythe stevig onderuit haal.

 

Maar er is meer.

 

Als nog redelijk jonge verslaggever liep ik in de zomer van 1998 voor het eerst rond op het Dutch Open, of het TNT Dutch Open, zoals het toernooi toen nog heette. Ik was niet de enige debutant. Die andere was Justin Rose.

 

Ik was ook niet de enige journalist. Wat heet. Het was een editie waaraan Marina Witte nog wel eens zwetend zal terugdenken. Ze kwam handen te kort om een hele horde Engelse reporters te begeleiden. Die kwamen allemaal voor Justin Rose, het 17-jarige ventje dat een week eerder vierde was geworden in het Brits Open en nu Hilversum had uitgekozen om zijn debuut als professional te maken. Dat wilde geen Brits medium missen.

 

Na twee dagen kon Marina overigens opgelucht ademhalen. Justin Rose ging naar huis, en dat gold dus ook voor het mediavolk. Een 77 op de eerste dag, gevolgd door een indrukwekkende 65 op dag twee was net een slag te veel om de cut te halen. In goed gezelschap overigens, want ook ene Phil Mickelson haalde het weekend niet. Dat was de eerste van die veelbesproken reeks van 21 gemiste cuts op rij voor dat jochie uit Engeland, die overigens gewoon geboren is in Johannesburg. Hij is uiteindelijk niet slecht terecht gekomen.

 

Daar in Hilversum liep ook zijn familie twee dagen rond. Vader en moeder Rose wilden niets missen van het profdebuut van hun zoon, maar ze grepen het bezoek ook aan voor een ander doel. Die plotselinge profloopbaan kostte geld, en daarvan konden ze best nog wat gebruiken. Daarom probeerden ze t-shirts aan de man te brengen. Gewoon, witte shirtjes met een opdruk die me nog helder voor de geest staat: in grote, sierlijke letters ‘Just-In’ en daaronder de afbeelding van een roos. Met andere woorden: net gearriveerd, Justin Rose.

Leuk, beetje aandoenlijk zelfs. Ik geloof niet dat de familie Rose veel shirtjes heeft verkocht. Dat neem ik in ieder geval mezelf kwalijk. Niet alleen omdat ik verzuimde een jong talent van een beetje steun te voorzien, maar vooral omdat die shirtjes nu in een heel ander licht staan. Een geweldig collectors item van één van de beste golfers ter wereld.

 

Het zal helaas nog wel even duren voor we Justin Rose terugzien in het KLM Open. Als dat al gebeurt. Maar misschien levert het komende Open weer mooie debutanten op, met verhalen die we over een paar jaar kunnen vertellen.

 

Eric

mythische datum

Leuk stukje van onze voorzitter, die 30 juli jarig is, net als Justin Rose en nog enkele geweldige golfers. Je zou haast denken dat 30 juli een garantie is voor topgolfers, schrijft Eric, behalve dan dat hij die mythe zelf onderuithaalt met zijn alleszins povere spel van de laatste tijd. Zegt-ie zelf.  

Nou ben ik toevallig ook van 30 juli. En nu blijkt dat ik zelfs gewoon vier weken op vakantie kan zonder mijn eerste plaats in de Order of Merit te verspelen. Misschien is het dus toch een mythische datum, die 30ste juli. ;)

Henri