Juryrapport 2010

Uit het juryrapport van voorzitter Karel van de Graaf

De jury van de Golfpersprijs 2010 heeft geworsteld met de veelvormigheid van de inzendingen. Normaal spreek je dan van het vergelijken van appels met peren maar die term dekt in de verste verte nog niet het veelvormigheidprobleem dat de jury ter tafel kreeg.

We ontvingen: reportages, artikelen, beschouwingen, een column, foto’s, fotoseries, boeken, boeken met foto’s, boeken met meer foto’s dan tekst, een website en een zeven uur durende radio-uitzending. Laat ik het zo zeggen: Enkele aanbevelingen voor de spelregels en de indeling van de categorieën worden aan het bestuur overhandigd.

Voor de Golfpersprijs in de categorie Tekst zijn er drie kandidaten.

Allereerst is daar het interview dat Martijn Paehlig maakte voor het maartnummer van Golf Journaal. Hoofdpersoon is Tim Sluiter. Een jonge man, gezegend met een goed stel hersens en een geweldig talent voor golf. Tot op een dag het tij keert. In het interview vertelt hij vrijmoedig over hoe hij zichzelf in Amerika keihard tegenkwam. Moeite met zijn spel, moeite met school, moeite met Amerika en moeite met zichzelf. Een ongewoon openhartig interview.

Genomineerd in de categorie Tekst is ook This is Golf, het bedrijf dat de uitgave van een gratis tabloid combineert met de website Golf Weekly. De jury beoordeelt dit multimediale platform als uitnodigend-interactief, eigentijds, informatief en gedurfd. De site weet zich te onderscheiden en toont bovendien een constante kwaliteit. Golf Weekly heeft een vaste plek veroverd in een nichemarkt waarin de concurrentie niet mis is. De nominatie meer dan waard!

Tenslotte is genomineerd: Noor Tonkens. Zij schreef voor de zaterdagbijlage van het Parool “Liefde voor de green”. In het artikel zijn de greenkeepers van de Amsterdam Old Course aan het woord. We lezen over hun passie voor de perfecte fairway, hun dromen over de volmaakte green en over hoe een bunker nu eigenlijk echt geharkt moet worden. Noor Tonkens schreef een ontroerend verhaal met grote nauwgezetheid en zeer leesbaar voor een publiek van niet-golfers, zoals zij zelf.

De nominatie voor de Golfpersprijs in de categorie tekst gaat naar Martijn Paehlig.

Voor de Golfpersprijs in de categorie Beeld zijn er ook drie kandidaten.

Ruud Taal. Die een geweldige foto maakte van Mats Markovitsz, een jongen. Hij is pas elf jaar oud en vecht hier mee om het jeugdkampioenschap van zijn club. Kijk hem gaan: twijfel kent hij niet: dit is zijn sport. Ja, hij loopt door de fairway met een tas die wel erg groot en wel erg zwaar is maar hij stráált van zelfvertrouwen. Nog 170 meter naar die green maar die bal gáát erop. Taal legt met deze foto de toekomst vast van onze sport. Hij maakte een foto om blij van te worden.

En dan: een andere dynamiek in beeld in beeld gebracht. Koen Suyck fotografeerde een eenzame speelster die in stilte geniet van de rust en de ruimte van de Kennemer. Achter haar de schaapskudde, zoals die overal in ons land worden ingezet als milieuvriendelijke bestrijders van de baan vernielende Amerikaanse Vogelkers. Prachtig! Golfbanen worden tegenwoordig erkend als potentieel onderdeel van de ecologische Hoofdstructuur. Wat zijn we opgeschoten in Nederland. En wat loopt die mevrouw daar lekker te genieten. In één shot!

En tenslotte: Deze man, die je niet kan herkennen en je doet het toch. Op die nieuwe baan die hij heeft ontworpen en waar hij de eerste plag mag slaan. Wat een shot, zwart helemaal zwart want in zichzelf gekeerd. Zo staat hij daar. Het publiek lijkt wel een haag. We zijn er wel maar we zijn er ook niet. We houden onze adem in, uit eerbied voor die ene man. Hoog in de lucht heerst verwarring. Drie typen bewolking door elkaar. Alsof ze ook boven in spanning meekijken. De fotograaf heet Leo Vogelzang.

De nominatie voor de Golfpersprijs in de categorie beeld gaat naar Leo Vogelzang.