Harrington DQ

In 1957 toonden filmbeelden van het Open op St. Andrews dat winnaar Bobby Locke op de laatste hole vergeten had zijn marker twee putterhoofdjes terug te verplaatsen. Die beelden kwamen natuurlijk pas dagen later beschikbaar. De Commissie greep niet in en stelde in een brief dat deze technische fout hem niet had bevoordeeld en dat hun beslissing was gebaseerd op ‘billijkheid en de geest van het spel’.Locke, altijd in plusfours gekleed, zijn handelsmerk, vond het een onvergetelijke uitspraak en hing als teken van dank zijn plusfours voor eeuwig aan de wilgen.

Vandaag de dag is golf live in HD op mooie tv-schermen te volgen. De camera, en dus de kijker, ziet meer dan de speler zelf. Ook meer dan het publiek, een medespeler of caddie. Tot nu toe werd dankbaar gebruik gemaakt van die beelden om spelers te behoeden voor het inleveren van verkeerde kaarten, die onherroepelijk tot DQ moesten leiden. Tenminste, als de melding op tijd binnenkwam. Dat mislukte in het geval van Harrington.

Naar mijn gevoel had de Commissie, na het gesprek met Harrington, heel goed kunnen uitleggen waarom Harrington gewoon door mocht spelen. Ze hadden een voorbeeld kunnen nemen aan de speler die te goeder trouw het punt bepaalt waar zijn bal in de waterhindernis verdwijnt, daar dropt en verder speelt, hoewel even later blijkt dat het punt verkeerd was. Zoals Decision 26-1/17 omstandig beschrijft: ‘Otherwise, a competitor would risk incurring a penalty every time he makes an honest judgement as to the point where his ball last crosses a water-hazard margin and that judgement subsequently proves incorrect.’

Wedden dat er volgend jaar iets soortgelijks voor het Harrington incident in de boeken verschijnt? Elliot Saltman zal zich hier niet op kunnen beroepen, 5 keer in 1 ronde knoeien is te vaak voor ‘an honest judgement’, dat is gewoon stom.

En Camilo Villegas ook niet. Zijn frustatie was groter dan zijn regelkennis.

marker.jpg.png Een andere mogelijkheid is het introduceren en verplicht stellen van de (heel dure) Cameron-marker. Afgeleid van de snooker balmerker die alleen met witgehandschoende hand mag worden gebruikt door de arbiter.