The Duke - het verslag

Gek genoeg kom je ‘The Duke’ in de top 50 van 18 holes golfbanen niet tegen (www.golf.nl/banen-en-clubs/banen/top-50). Ten onrechte overigens, maar dit zal met het enigszins besloten karakter van deze prachtige baan te maken hebben. Vreemd is het wel. The Duke mag dan beter bekend zijn om z’n geweldige restaurant en schitterende clubhuis. De baan is zeker niet te onderschatten.

Een mix van oudere en meer recent aangelegde holes, die qua karakter misschien niet helemaal bij elkaar passen. Maar zowel de oude als de nieuwe holes zijn heel leuk om te spelen en daar gaat het uiteindelijk om. Zeker de holes die wat meer in het bos liggen zijn zeer de moeite waard en de par-3 15e is echt een plaatje.

 

Zo ook het clubhuis dus. Dat echt heel smaakvol is en eigenlijk in Nederland niet wordt overtroffen. Vroeg op de dag kregen we de rondleiding langs de nieuwe suites die allemaal uitzicht hebben op de golfbaan. Geen idee wat een overnachting doet maar ik zou er graag eens een nachtje verblijven. Wat een luxe.

 

Dan de wedstrijd. In 1 flight met de bescheiden Foeke Collet, de altijd goed gesoigneerde Friso Leunge en de, ja hoe zeg ik het voorzichtig, meestal wel aanwezige Onno Hansum. Een echte Brabander, laat ik het daar maar op houden.

 

De start was lastig, de eerste slag niet lang naar de par 3 7e maar wel naar een ondiepe green, in z’n geheel omgeven door water. We overleefden allemaal, en Onno ging als een speer van start in z’n niet zo bescheiden John Daly-outfit en opende met een par. “Nou, zal ik ‘m maar even erin tikken”, zei Onno toen hij aanlegde voor z’n birdie-putt. Hij miste, maar het vertrouwen was aanwezig. Overigens was het voor Friso, Foeke en ondergetekende niet eenvoudig om de ogen goed op de bal te houden tijdens deze dag. De broek van Onno (lichtgevend roze) immer zichtbaar vanuit de ooghoeken. (Later, toen het begon te regenen en het behoorlijk donker werd, was die broek wel weer handig. Onno was tenminste herkenbaar.)

 

Wat wel opvalt zijn de lange wandelingen van green naar tee op The Duke. Voor sommigen een minpunt. De totale 18-holes wandeling bedraagt een kleine 15 kilometer en dat is fors. Voor een snelle ronde misschien niet handig, maar wie de tijd heeft geniet van de natuur. Want genieten doe je hier met volle teugen. Van de baan, de perfecte verzorging en het schitterende clubhuis. Wellicht kan Ruud van Breugel, die deze topdag mede mogelijk maakte al z’n charmes en contacten gebruiken zodat we hier nog eens terug mogen komen.

 

Gezellig was het na de wedstrijd in het clubhuis. Helemaal omdat dit mijn eerste wedstrijd was in 2017, had ik heel veel leden al een tijd niet gezien. In deze setting was het fijn om even bij te praten. Het diner top en de prijsuitreiking verliep mede dankzij Milanda vlekkeloos.

 

Dank voor een prachtige dag (ondanks de regen). The Duke is een aanrader en komt bij mij met stip binnen in de Nederlandse top 15!