Eric Korver

Eric Korver
Onze voorzitter Eric Korver neemt na de voorzittershamer
ook de column van Pieter Landman op de NVGJ-site over.

Het zit er weer op, de Olympische Spelen in Rio. Het grootste sportevenement ter
wereld leverde gemengde gevoelens op, ook bij de leden van de NVGJ die voor de diverse media werkzaam waren in Rio, waar golf voor het eerst sinds meer dan een eeuw weer op de olympische kalender stond.

Hij is dan ook vergeven, de erfenis van George Lyon. Nee, dat waren niet zijn
bezittingen, toen de Canadees in 1938 voorgoed de ogen sloot. Geen geld, geen
land. De echte erfenis van George Lyon was zijn olympische titel. Die verdiende hij in 1904, in St. Louis. Een stunt van jewelste. De Amerikaanse golfers haalden daar alle medailles op. Allemaal, behalve eentje. En laat dat nou net de belangrijkste zijn. In het strokeplaytoernooi liet Canadese George al die Amerikanen achter zich.

Of dat de reden is waarom golf vier jaar later van de olympische agenda was
verdwenen, is niet duidelijk. Feit is dat er 112 jaar moest worden gewacht op het
volgende olympische golftoernooi. En zo lang duurde het dus ook tot George Lyon eindelijk een opvolger krijgt.

Dat is toch wel wat, dat je je zelfs bijna tachtig jaar na je dood nog regerend
olympisch kampioen mag noemen. Verdedigen heeft hij zijn titel nooit gekund, maar dat zal George een worst geweest zijn. Hij belandde in ieder geval in de boeken als de langst regerende olympisch kampioen ooit.

Justin Rose heet zijn opvolger, na een olympisch golftoernooi dat vooral vooraf de gemoederen aardig bezig hield. Het Zika-virus hield veel wereldtoppers weg, en andere redenen om af te zeggen werden ook snel gevonden. Maar hadden de thuisblijvers gelijk? Het lijkt erop van niet. Vooralsnog is er niemand ten prooi gevallen aan het mugje dat Zika verspreidt, en het toernooi op de Olympic Golf Course was een mooi succes.

Justin Rose was daarin heel duidelijk. De winnende Engelsman had het over een
‘magische week’. Hij toonde zich net zo bevlogen over de Spelen als George Lyon dat ongetwijfeld een dikke eeuw eerder was. ,,Ik denk dat de jongens die thuis zijn gebleven zich pas nu realiseren wat ze hebben gemist. En het is niet zo dat ze volgende week weer een kans krijgen, nee, ze moeten vier jaar wachten. Dat maakt de Spelen zo uniek.’’

Zelfs Rory McIlroy blijkt ‘om’. De Noord-Ier ging niet naar Rio, ging ook niet kijken. Dat deed hij alleen naar de wedstrijden die ‘er echt toe deden’. Maar hij had gekeken, wist Rose. En hij vond het prachtig. Misschien waren de harde woorden van ‘Rors’ toch iets te voorbarig.

Joost Luiten proefde ook van de olympische sfeer, en dat smaakte de Bleiswijker
goed. Maar Luiten had ook zijn bedenkingen, net als andere collega’s, vertelde hij. Die spelvorm, dat was hem toch niet helemaal. Vier ronden individueel strokeplay, daarmee onderscheidde olympisch golf zich niet van al die andere toernooien die de toppers het hele jaar door spelen.

‘Misschien’, opperde Joost, ‘moeten we iets gaan doen in teamvorm’. Grappig, want dat deden ze in 1904 juist ook al. Benieuwd wat de lessen zijn die geleerd worden van dit olympisch golftoernooi. Dat blijkt in 2020, in Tokyo.

Eén ding staat vast: Justin Rose krijgt veel sneller een opvolger dan George Lyon.