Alle begin

Dat de eerste klap vaak een daalder waard is, mag dan misschien zo zijn, in golf gaat die vlieger lang niet altijd op. Een geweldige eerste drive is in elk geval geen garantie voor een goede score, net zo min als een slechte drive de opmaat is voor een vier uur durende martelgang.

Hoewel elke ronde begint met zijn eigen eerste slag zit er nogal een verschil tussen de ene en de andere openingsdrive. Afslaan op een clubwedstrijd, de eer bij een matchplayontmoeting, de eerste tik bij zomaar een rondje. De spanning – al dan niet gezond –  kan rare dingen doen met wat op de range nog een aardige swing leek. Eenmaal uit het zicht van het clubhuis kan alles zo weer anders zijn. Ten goede of ten kwade. Maar die eerste slag…

Ik heb ooit iemand op de eerste hole een hole in one zien slaan om daarna toch niet meer dan 15 punten bij elkaar te harken en ik heb iemand bij een strokeplaywedstrijd zien openen met een vreselijke 11 om daarna ‘gewoon’ met een lage tachtiger binnen te zien komen met een handicapje 18. Om maar te zeggen: het kan verkeren.

Alle begin is moeilijk, maar uiteindelijk is het niet meer dan een van de zeventig tot honderd klappen die we in een ronde tegen het balletje geven. Je moet wat om het begin te relativeren niet?

De engste openingsdrive sloeg ik zelf ooit op de Old Course van St. Andrews. Nadat de starter van dienst ons had geïntroduceerd op de tee moest het gaan gebeuren. Nog nooit zag ik de kop van mijn driver zó trillen terwijl hij klaarstond om naar achteren te worden gehaald. Het was niet de wind, het was de spanning van de plaats, de spanning van het moment, die me er maar niet in deed slagen de driver stil te laten staan.

Aan de voet van het oude clubhuis, op de plek waar alle groten der aarde ooit stonden, moest ik mijn bal de lucht in zien te krijgen en dat terwijl ik niet lang daarvoor het verhaal hoorde over iemand die twee airshots en een rollertje van tien meter produceerde op diezelfde plaats. Onder het toeziend oog van de starter, wat toeschouwers en het bankje vol met caddies, sloeg ik de bal ondanks de zenuwen naar het midden van de fairway. Wat er daarna gebeurde was het noemen niet waard, maar die eerste slag was ruim méér dan die ene daalder.

Maandag weer. Dan hopelijk meer dan alleen die eerste drive.